خب، میدانید که گاهی
مهمترین چیزها در کوچکترین بستهها میایند.
و قصد دارم در این ۱۵ دقیقه ای که وقت دارم، شما را متقاعد کنم
که میکروب ها برای پرسشهای ما چیزهای زیادی برای گفتن دارند. مانند،
"آیا ما تنها هستیم؟"
و آنها می توانند نه تنها درباره زندگی در منظومه خورشیدی بگویند
بلکه می توانند فراتر از آن نیز بگویند،
و به همین دلیل است که من آنها را در غیرممکن ترین مکان ها بر روی زمین دنبال می کنم،
در محیط های خیلی سخت که شرایط محیطی
آنها را به سمت آستانه بقا سوق داده است.
در واقع گاهی من هم در این شرایط قرار میگیرم، وقتی سعی می کنم که آنها را از نزدیک دنبال کنم.
اما موضوع این هست:
ما تنها تمدن پیشرفته در منظومه خورشیدی هستیم،
اما این بدین معنا نیست که زندگی میکروبی در نزدیک ما نیست،
در حقیقت، سیارات و اقمار که شما در اینجا می بینید
میتوانند پذیرای زندگی باشند-- همه آنها-- و ما این را می دانیم،
احتمال بسیار قوی وجود دارد.
و اگر قصد داشته باشیم که زندگی را در این اقمار و سیارات بیابیم،
پس ما باید پرسش هایی مانند،
ایا ما در این منظومه خورشیدی تنها هستیم را پاسخ دهیم.
ما ازکجا آمده ایم؟
آیا اقوامی دراین نزدیکی داریم؟
ایا زندگی فراتر از منظومه خورشیدی وجود دارد؟
همه این پرسشها را میتوانیم بپرسیم چون درکی که ما از
یک سیاره قابل سکونت داریم، متحول شده
و امروز، یک سیاره قابل سکونت سیاره ای هست
که منطقه ای دارد که آب در آن پایدار بماند،
اما برای من این تعریف افقی از قابلیت سکونت هست،
چونکه مرتبط به فاصله تا یک ستاره است،
اما بُعد دیگری برای قابلیت سکونت وجود دارد،
و این بُعد عمودی هست.
به قابلیت سکونت به عنوان شرایطی
زیر سطحی در یک سیاره فکر کنید جایی که شما خیلی از خورشید دور هستید،
اما هنوز هوا، آب و مواد مغذی دارید،
که برای برخی از آنها معنای غذا ،
و محافظ را دارد.
هنگامی که به زمین نگاه میکنید،
خیلی دور از نور خورشید، در اعماق اقیانوسها،
شما زندگی پر رونقی دارید
که برای فرآیند زندگی تنها از شیمی استفاده می کند.
خب وقتی از اون دیدگاه به آن فکر می کنید، همه دیوارها فرو میریزند.
اساسا، شما هیچ محدودیتی ندارید.
و اگر اخیرا به اخبار گوش داده باشید،
می بینید که ما اقیانوسی در زیر سطح قمر مشتری (یوروپا)
قمر گانیمد، انسلادوس، تیتان، کشف کرده ایم،
و اکنون ما یک چشمه آب گرم در انسلادوس یافتیم،
منظومه خورشیدی ما به یک چشمه آب گرم غولپیکر تغییر می کند.
هرکسی که قبلا به چشمه آب گرم رفته می داند که میکروبها چقدر این را دوست دارند، درسته؟
( خنده تماشاگران)
پس از این نقطه نظر، در مورد مریخ فکر کنید،
امروز زندگی در سطح مریخ امکان پذیر نیست،
اما شاید هنوز در زیر سطح مریخ زندگی پنهان باشد.
بنابراین، درک مان از قابلیت سکونت رو به پیشرفت هست،
درک ما از آنچه به عنوان
زندگی برروی زمین است نیز در حال پیشرفت است.
و ما چیزی داریم که به آن مولکول آلی یا بنیادی میگویم،
و اینها آجرهای زندگی هستند،
شما می توانید فسیل داشته باشید،
می توانید مواد معدنی زیستی داشته باشید،
که به دلیل واکنش بین باکتریها و سنگها بوجود میایند،
و البته در اتمسفر گاز دارید.
هنگامی که به این جلبک کوچک سبز نگاه میکنید
در سمت راست این تصویر،
آنها فرزندان مستقیم کسانی هستند که اکسیژن را
یک میلیارد سال پیش به زمین پمپ کرده اند.
هنگامی که این کار را کردند، ۹۰ درصد زندگی
در سطح زمین را آلوده کردند،
ولی آنها دلیل نفس کشیدن امروز شما از این هوا هستند.
اما به همان اندازه که درک ما از همه این چیزها افزایش می یابد،
هنوز یک پرسش هست که نمیتوانیم پاسخ دهیم،
واین است، ما از کجا آمده ایم؟
میدانید، این بدتر هم میشود،
چونکه قادر نخواهیم بود که شواهد فیزیکی
از اینکه از کجا آمده ایم را در این سیاره بیابیم،
و دلیل آن این هست که هرچه متعلق به ۴ میلیارد سال پیش بوده از بین رفته است.
تمامی اثار توسط
زمینساخت صفحهای و فرسایش از بین رفتهاند.
به همین دلیل است که من به آن افق بیولوژیکی می گویم.
فراتر از این افق ما نمیدانیم که از کجا آمده ایم.
ایا همه چیز از دست رفتهاست؟ خب، شاید نه.
ما شاید قادر باشیم شواهدی از سرچشمه خودمان پیدا کنیم
دربعیدترین مکان، یعنی سیاره مریخ.
چگونه امکان پذیر هست؟
خب واضحه که در زمان شکل گیری منظومه خورشیدی،
مریخ و زمین توسط ستارههای دنبالهدار و سیارکها غول پیکربمباران شدند،
و پرتابههای این برخوردها در تمامی سطح زمین وجود دارند.
زمین و مریخ پرتاب سنگ به طرف همدیگر را برای مدت زیادی ادامه دادند.
سنگها ( مریخ ) روی زمین افتادهاند.
و سنگ های زمین روی مریخ افتاده اند.
خب روشن است، این دو سیاره شاید با مواد مشابهی تشکیل شده باشند.
بله، شاید پدربزرگ آنجا بر سطح ( مریخ) نشسته و منتظر ما باشد.
اما همچنین این بدین معناست که ما میتوانیم به مریخ رفته و سعی کنیم آثاری از سرچشمه خودمان در آنجا پیدا کنیم.
شاید مریخ این راز را درخود برای ما نگه داشته باشد.
به همین دلیل است که مریخ برای ما بسیار ویژه هست.
اما برای اینکه این اتفاق بیفتد،
مریخ نیاز دارد که در شرایط مناسب قابل سکونت باشد.
پس آیا مریخ قابل سکونت بوده؟
ما تعدادی هیئت اعزامی داریم که به ما چیزی مشابه این میگویند.
در آن زمان که زندگی در روی زمین پدیدار شد،
مریخ دارای یک اقیانوس، آتشفشانها و دریاچههایی بوده،
و دلتاهایی شبیه این تصویر زیبایی که میبیند داشته.
این تصویر توسط کاوشگر کنجکاو (کیوراسیتی) چند هفته پیش (از مریخ) ارسال شده.
این بقایای یک دلتا را نشان میدهد، و این تصویر به ما چیزی میگوید:
آب به وفور بوده
و برای مدت طولانی به سطح در جوشش بوده است.
این خبر خوبی برای زندگیاست.
مدت زمان زیادی میبرد تا فرایند زندگی به واقع اتفاق بیفتد.
بنابراین این خبر بی نهایت خوبی هست،
اما آیا این بدان معناست که اگرما به آنجا برویم، به آسانی می توانیم زندگی را در مریخ پیدا کنیم؟
الزاما اینطور نیست.
این چیزیست که اتفاق افتاده:
زمانی که با انفجاری زندگی بر سطح زمین آغاز شد،
همه چیز درمریخ به طرف جنوب رفت،
دقیقا همینطور.
اتمسفر مریخ را بادهای خورشید از بین بردند،
مریخ مغناطیسسپهر(مَگنِتوسفِر) خودش را از دست داد،
و سپس پرتوهای کیهانی و اشعه ماورا بنفش سطح مریخ را بمبارن کردند
و آب به فضا رفت و به زیر سطح مریخ رفت.
خب اگر مایل به درک این موضوع باشیم،
اگر در پی یافت آثار زندگی
در سطح مریخ باشیم، اگر آنها آنجا باشند،
باید بفهمیم که چه چیزی عامل هر یک از حوادث
برای حفظ تاریخچه اش بوده است.
و تنها پس از آن ما قادریم بدانیم که این آثار کجا پنهان شدهاند،
و تنها پس از آن ما قادریم مریخنورد را به مکان درست بفرستیم
جایی که میتوانیم نمونههایی از این سنگها که شاید به ما چیزهای
بسیار مهمی درباره موجودیت ما بگویند را برداریم،
یا، اگر نه، شاید به ما بگویند یک جایی، بطور مستقل،
زندگی بر روی سیاره دیگری پدیدار شده است.
خب انجام این کار ساده است.
شما تنها نیاز دارید که به ۳/۵ میلیارد سال پیش
در یک سیاره برگردید.
ما تنها به یک ماشین زمان نیاز داریم.
آسانه، اینطور نیست؟
خُب، در واقع اینطوره.
به اطرافتان نگاه کنید-- این سیاره زمین است.
این ماشین زمان ماست.
زمین شناسان برای رفتن به گذشته سیاره مان از آن استفاده می کنند.
من این را کمی متفاوت استفاده می کنم.
من از سیاره زمین برای رفتن به محیطهای سخت که
شرایطی مشابه شرایط مریخ
در زمانی که تغییرات آب و هوایی در آن رخ داد استفاده می کنم،
و در آنجا سعی بر فهمیدن اینکه چه اتفاقی افتاد می کنم.
آثار زندگی چه بوده؟
چی چیزی باقی مانده؟ چگونه می توانیم آن را پیدا کنیم؟
خب برای یک لحظه قصد دارم شما را با خودم
به سفری به ماشین زمان ببرم.
چیزی که در اینجا می بینید، ما در ارتفاع ۴٫۵۰۰ متری در رشته کوه های آند هستیم،
اما در حقیقت در جایی کمتر از یک میلیارد سال پس از شکل گیری زمین و مریخ هستیم.
زمین و مریخ خیلی زیاد شبیه به این هستند--
آتشفشانها در همه جا، دریاچه های تبخیر شده در همه جا هستند،
مواد معدنی، چشمههای آب گرم،
و شما تل خاک را در ساحل این دریاچه می بینید؟
آنها توسط نوادگان اولین موجودات زنده ساخته شده اند
که اولین فسیلهای روی زمین را در اختیار ما قرار میدهند.
اما اگر ما می خواهیم بفهمیم چه اتفاقی افتاده، باید کمی جلوتر برویم.
و چیز دیگر در مورد این مناطق
این است که دقیقا شبیه مریخ در ۳/۵ میلیارد سال پیش،
آب و هوا خیلی سریع در حال تغییر است، آب و یخ در حال ناپدید شدن هستند.
اما ما نیاز داریم به زمانی برگردیم که همه چیز در مریخ تغییر کرد،
و برای انجام اینکار، ما نیاز داریم بالاتر برویم.
چرا؟
زیرا هنگامی که بالاتر بروید،
اتمسفر رقیقتر و ناپایدارتر می شود،
دما سردتر می شود و اشعه ماورای بنفش زیادی خواهید داشت.
اساسا،
شما به شرایط مریخ زمانی که همه چیز تغییر کرد می رسید.
خُب من قولی درباره سفری با فراغت بال با ماشین زمان ندادم.
شما در این ماشین زمان نخواهید نشست.
شما باید ۵۰۰ کیلوگرم ابزار آلات را به دهانه
آتشفشان آند در ارتفاع ۲۰٫۰۰۰ پا
که حدود ۶٫۰۰۰ متر است بالا ببرید.
و باید در دامنه هایی با شیب ۴۲ درجه بخوابید
و واقعا امیدوار باشید که آن شب زمین لرزه ای اتفاق نیفتد.
اما هنگامی که به قله رسیدیم، دریاچه ای را پیدا کردیم که به خاطرش آمده بودیم.
این دریاچه در این ارتفاع، دقیقا شرایطی مشابه شرایط
مریخ در ۳/۵ میلیارد سال پیش را تجربه می کند.
حال ما باید سفرمان را تغییر دهیم
و به داخل دریاچه سفر کنیم،
و برای اینکار، ما می بایستی تجهیزات کوهنوردی را درآورده
و درواقع لباس (غواضی) برای رفتن به داخل دریاچه بپوشیم.
اما زمانی که وارد دریاچه می شویم، دقیقا در همان لحظه که وارد می شویم،
عقبگردی برابر
۳/۵ میلیلارد سال پیش درسیاره دیگر داریم،
و سپس پاسخ سوالی که برای آن امدیم را درمیابیم.
زندگی همه جا هست، مطلقا همه جا.
هر چیزی را که در این تصویر می بینید یک موجود زنده است.
شاید خیلی در حرکت نباشند، ولی همه چیز دیگر را دار هستند.
اما این تصویر بسیار فریبنده است.
زندگی در این دریاچه ها فراوان هست،
اما مشابه خیلی از جاها بر روی زمین باتوجه به تغییرات اب و هوایی،
تنوع زیستی بسیار بزرگی را از دست می دهد.
در نمونه هایی که با خود آوردیم،
۳۶ درصد از باکتریهای این دریاچه ها از سه گونه تشکیل شده،
و این سه گونه آنهایی هستند که زنده ماندند.
این دریاچه دیگریست، درست کنار اولی.
رنگ قرمزی که می بنید به علت مواد معدنی نیست.
در واقع این به علت وجود جلبکی بسیار ریز هست.
در این منطقه اشعه ماورا بنقش بسیار تند و زننده است.
هر جای دیگر روی زمین، اشعه ماورا بنفش با درجه ۱۱ بسیار شدید است.
در زمان طوفان اشعه ماوراء بنفش در آنجا، میزان آن به ۴۳ می رسد.
کرم ضد افتاب درجه ۳۰، کاری برای پوشش بدن شما نمیکند،
و آب این دریاچه ها بسیار شفاف هست
و جلبکها واقعا جایی برای پنهان شدن ندارند،
خب آنها خودشان کرم ضد آفتاب خودشان را بوجود میآورند،
و این رنگ قرمزی است که می بینید.
اما آنها تنها تا حدودی می توانند سازگارباشند،
و هنگامی که اب از روی سطح زمین برود،
میکروب تنها یک راه حل برای زندگی دارد:
آنها به داخل زمین می روند.
و این میکروب ها، سنگی هایی که در این تصویر می بینید،
آنها در واقع داخل سنگ زندگی می کنند
و آنها از محافظ نیمه شفافیت سنگ برای
گرفتن بخش خوب اشعه ماوراء بنفش استفاده میکنند.
و قسمتی که DNA آنها را تخریب می کند را دور می ریزند.
به همین دلیل است که ما مریخ نورد مان را آموزش داده
تا درجستجوی زندگی در این مناطق در مریخ باشند ،
زیرا اگر زندگی بر روی مریخ ۳/۵ میلیارد سال پیش بوده،
باید همان روش را برای حفاظت از خودش بکار میگرفت.
این خیلی روشن است
که رفتن به محیطهای سخت به ما کمک زیادی
برای اکتشافات در مریخ و آمادگی برای ماموریت مان می کند.
تاکنون، این به ما در درک و شناسایی زمین شناسی مریخ کمک کرده.
در درک آب و هوای مریخ در گذشته وتحول آن
و همچنین قابلیت بالقوه سکونت در آن نیز کمک کرده.
آخرین مریخ نورد ما آثار مواد آلی را یافته است.
بله، مواد آلی بر سطح کره مریخ وجود دارد.
همچنین اثار گاز متان نیز کشف کرده است.
و هنوز ما نمی دانیم آیا این متان
واقعا مربوط به زمین شناسی است یا زیست شناسی.
علیرغم آن، آنچه میدانیم این است که به دلیل این کشف
فرضیه ای که امروزه هنوز زندگی در مریخ وجود دارد
فرضیه ای ممکن است.
فکر میکنم تاکنون شما را متقاعد کرده باشم که مریخ برای ما خیلی ویژه هست.
اما اشتباه است اگر فکر کنید مریخ تنها مکانیست
در منظومه خورشیدی که یافتن زندگی بالقوه میکروبی در آن جالب است.
و دلیل این است که زمین و مریخ
می توانند مشترکات ریشه ای زیادی در درخت زندگی داشته باشند،
اما هنگامی که شما از مریخ فراتر روید، دیگربه این آسانی نیست.
مکانیک فلکی
تبادل مواد بین سیارات را دشوار می کند،
و اگر می خواستیم زندگی بر روی این سیارات را کشف کنیم،
زندگی متفاوتی از زندگی ما دارد.
نوع دیگری از زندگی می تواند آنجا باشد.
اما در پایان، شاید تنها ما باشیم،
شاید تنها ما و مریخ باشیم،
یا شاید درختان زندگی زیادی در منظومه خورشیدی باشد.
من هنوز پاسخ را نمیدانم، اما میتوانم به شما چیزی بگویم:
مهم نیست که نتیجه چیست، مهم نیست که عدد جادویی چیست،
این به ما استانداردی را می دهد
که با آن می توانیم زندگی بالقوه را بسنجیم،
فراوانی و تنوعی فراتر از منظومه خورشیدی خودمان.
و این می تواند توسط نسل ما بدست بیاید.
این می تواند میراث ما باشد، اما تنها اگر جرات و جسارت اکتشاف را داشته باشیم.
و در نهایت،
اگر یک نفر به شما بگوید جالب نیست در پی میکروبی بیگانه باشید
زیرا شما نمی توانید گفتگوی فلسفی با آنها داشته باشید،
بگذارید به شما نشان دهم چرا و چگونه می توانید به آنها بگوید که در اشتباهند.
مواد آلی به شما اطلاعاتی
درباره محیط زیست، پیچیدگی و تنوع می دهند.
دی ان ای (DNA)، یا هرحامل اطلاعاتی، به شما درباره سازگاری،
درباره فراگشت، بقا، تغییرات سیارات
و درباره انتقال اطلاعات می گویند.
همه اینها با هم، به ما درباره اینکه
مسیر میکروبی چگونه آغاز شده است، می گویند
و اینکه چگونه آغاز یک مسیر میکروبی
گاهی به یک تمدن می رسد
یا گاهی به یک بن بست.
به منظومه خورشیدی نگاه کنید، و به زمین نگاه کنید.
روی زمین، گونههای هوشمند زیادی وجود دارد،
تنها یکی از آنها به تکنولوژی دست یافت.
درست همین جا در سفر منظومه خورشیدی خودمان،
پیام بسیار بسیار قدرتمند و قوی وجود دارد
که می گوید اینجاست که چگونه باید در پی زندگی بیگانه ها ، اعم ازکوچک و بزرگ، باشیم.
بله، میکروب ها می گویند و ما گوش می دهیم،
آنها ما را
از یک سیاره به سیاره دیگر از یک قمر به قمری دیگر،
بسوی برادران بزرگترشان خارج از اینجا می برند.
آنها در مورد تنوع به ما می گویند،
آنها در باره فراوانی زندگی به ما میگویند،
و آنها به ما میگویند که چطوراین زندگی تاکنون جان بدر برده
تا که به تمدن ،
دانش، تکنولوژی و بدون شک فلسفه دست یابد.
سپاسگزارم
( تشویق تماشاگران)