ကူးစက်ရောဂါတွေ အကြောင်း ပြောရမှာလား။
ကူးစက်ရောဂါတွေဟာ အခုထက်ထိကို
လူသားတွေရဲ့ ဒုက္ခများနဲ့ သေကြေရမှုရဲ့
အဓိက အကြောင်းရင်း တခုပါပဲ။
နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း၊ သန်းနဲ့ခီတဲ့လူတွေဟာ
ကမ္ဘာပေါ်မှာ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုထဲမှာတောင်၊
တီဘီ၊ ငှက်ဖျား၊ HIV တို့လို့
ရောဂါတွေကြောင့်သေနေကြရပါတယ်။
နှစ်စဉ် ထောင်နဲ့ချီတဲ့အမေရိကန်ပြည်သူ တွေဟာ
တုပ်ကွေးကြောင့် သေကြရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လူသားဆိုတာဖန်တီးကြံ ဆနိုင်ပါတယ်
၊ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။
ကျွန်တော်တို့ဟာ အဲဒီလို ရောဂါတွေကနေ ကာကွယ်ရေး
နည်းလမ်းတွေကို ရှာနိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဆေးတွေ နဲ့ ကာကွယ်ဆေးတွေ ရှိပါတယ်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံများမှ သင်ယူနိုင်ကြကာ
ဖြေရှင်းနည်းတွေကို ရှာကြံနိုင်ကြပါတယ်။
အဲဒီလို ရှာကြံသူတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ဟာ တယောက်တည်း
မဟုတ်တာ အခုသိလာရပါပြီ။
ကုသပေးနိုင်တာ ကျွန်တော်တို့တင် မကပါဘူး။
တိရိစ္ဆာန် တော်တော်များတို့ကပါ ကုသနိုင်ကြတာကို
ကျွန်တော်တို့ အခု သိနေကြပါပြီ။
အထင်ရှားဆုံးမှာ မျောက်ဝံတွေ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့နဲ့ သိပ်မခြားနားကြတဲ့ သူတို့ဟာ၊
အူတွင်းက ကပ်ပါးကောင်တွေမှ ကုသဖို့
အပင်တွေကို သုံးနိုင်ကြပါတယ်။
နောက်ဆုံး ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်အတွင်း အခြားသော
တိရိစ္ဆာန်များကပါ ကုစားနိုင်တာကို သိလာရပါတယ်၊
ဆင်တွေ၊ ဖြူတွေ၊ သိုးတွေ၊ ဆိတ်တွေ စသဖြင့်
ကျွန်တော်တို့ သိတာတွေ အများကြီးပါ။
အဲဒီထက်ကို ပိုတာက ဦးနှောက်သေးသေးလေး
ရှိကြတဲ့ အင်းဆက်ကောင်တွေနဲ့
တချို့ တိရိစ္ဆာန်တွေပါ ကုစားနိုင်ကြတာကို သိရှိလာရပါတယ်။
ကူးစက်ရောဂါတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတော့၊
ရောဂါပစ္စယတွေဟာ ဆင့်ကဲဖွံဖြိုးနေကြလို့
ကျွန်တော်တို့ ပြုစုထားကြတဲ့ ဆေးတသီကြီးတို့ဟာ
ထိရောက်မှု နည်းနည်းလာနေခြင်းပါပဲ။
အဲဒါကြောင့်မို့လို့၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကူးစက်ရောဂါတွေကို
တိုက်ဖျက် သုံးနိုင်မယ့်
ဆေးအသစ်တွေကို ရှာကြံရေးဟာ အဓိက လိုအပ်ချက်
တရပ်ဖြစ်လာပါတယ်။
အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ အခုနက ပြောခဲ့တဲ့
တိရိစ္ဆာန်တွေကို လေ့လာပြီး
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရောဂါတွေကို ဘယ်လို ကုစားရမယ်
ဆိုတာကို သူတို့ထံမှ သင်ယူရန် လိုလာပါပြီ။
ဇီဝဗေဒ ပညာရှင် အနေနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ
ဧကရာဇ်လိပ်ပြာကို ၁၀ နှစ်ကျော် လေ့လာလာခဲ့ပါတယ်။
အခုတော့ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုနဲ့ ကနေဒါ နိုင်ငံများမှနေပြီး
မက်ဆီကိုကို နှစ်စဉ် ကူးလူးသွားလာနေကြလို့
ဧကရာဇ် လိပ်ပြာတွေဟာ နာမည်ကြီးလာကြရာ၊
သန်းချီ အတူတူ ပျံသန်းရောက်ရှိလာနေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ၎င်းတို့ကို စလေ့လာလာတာ
အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ပါ။
ကျွန်တော် ဧကရာဇ် လိပ်ပြာတွေကို လေ့လာနေတာက
သူတို့ပါ ဖျားနာကြလို့ပါ။
၄င်းတို့ဟာ ခင်ဗျားတို့လို၊ ကျွန်တော်လို
ဖျားနာတတ်ကြပါတယ်။
ပြီးတော့ သူတို့ လုပ်ကိုင်ကြပုံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်
ကျွန်တော်တို့ လူသားတို့အတွက် ဆေးဝါးတွေကို
ပြုစုနိုင်ကြမယ် ထင်ပါတယ်။
ကျွန်တော် လေ့လာနေတဲ့ လိပ်ပြာတွေ
ကူးစက်ကြတဲ့ ကပ်ပါးကောင်တွေကို
ophryocystis elektroscirrha လို့ခေါ်ပါတယ်။
အဲဒီအကောင်တွေဟာ မျိုးမှုန်တွေကို
လိပ်ပြာရဲ့ အပြင်ပိုင်းမှာ သန်းချီ ထုတ်လုပ်ကြပါတယ်၊
၎င်းတို့ကို လိပ်ပြာ ကြေးခွံများ အကြားမှာ သေးငယ်တဲ့
အစက်များအဖြစ် မြင်နိုင်ပါတယ်။
အဲဒါဟာ ဧကရာဇ် လိပ်ပြာကို တကယ့်ကို ထိခိုက်နာကျင်စေပါတယ်။
၎င်းတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းကို တိုလာစေကာ
ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို လျှော့ချပစ်တယ်၊
၎င်းဟာ သူတို့ကို အရွယ်မရောက်မီ သတ်တောင်ပစ်နိုင်ပါတယ်။
သိပ်ကို အန္တရာယ်များတဲ့ ကပ်ပါးကောင်ပါ။
ကျွန်တော်ဟာ ဖန်အိမ်တွေထဲမှာ အပင်တွေကို
ပျိုးထောင်ရင်း အချိန်ဖြုန်းရတာများပါတယ်၊
ဧကရာဇ် လိပ်ပြာတွေဟာ အရမ်းကို စားကြတာမို့လို့ပါ။
၎င်းတို့ရဲ့ ပိုးလောက်ကောင်တွေဟာ ကျွဲကျောင်းမင်သေ
အပင်တွေကို စားတတ်ကြတယ်။
ကံကောင်းချင်တော့ ၎င်းတို့ စားနိုင်ကြတဲ့ ကျွဲကျောင်းမင်သေ
အမျိုးအစားတွေ အတော်ကလေးများပြီး
အဲဒီ ကျွဲကျောင်းမင်သေတွေထဲမှာ cardenolides ဆိုတာ ရှိပါတယ်။
အဲဒါတွေဟာ အဆိပ်ပြင်းကြတဲ့ ဓာတုပစ္စည်းတွေပါ။
၎င်းတို့ဟာ တိရိစ္ဆာန် အများစုအတွက် အဆိပ်ဖြစ်ပေမဲ့
အဲဒီလိပ်ပြာအတွက်တော့ မဟုတ်ပါ။
တကယ်ကျတော့၊ အဲဒီလိပ်ပြာတွေဟာ
ခုနက ဓာတုပစ္စည်းတွေကို ယူလျက်
သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထည့်ပေးခြင်းဖြင့်
အဆိပ်သင့်စေနိုင်တယ်၊
သူတို့ကို စားကြတဲ့ ငှက်လို အကောင်များအတွက်ပေါ့လေ။
အဲဒီနောက်မှာ သူတို့ဟာ အဲဒီအဆိပ်ဓာတ်ကို
သူတို့ရဲ့ လှပတဲ့ သတိပေးရေး အရောင်များမှတဆင့်
လိမ္မော်ရောင်၊ အမည်း နဲ့ အဖြူရောင်များဖြင့် သတိပေးပါတယ်။
ဒီတော့ ကျွန်တော်ဟာ မှန်အိမ်တွေထဲမှာ
အပင်တွေကို စိုက်ပျိုးပါတယ်၊
အပင်အမျိုးမျိုး ကျွဲကျောင်းမင်သေ အမျိုးမျိုးပါပဲ။
အပူပိုင်း ကျွဲကျောင်းမင်သေ အပါအဝင် တချို့တို့ဟာ အဆိပ်ရှိကြတယ်၊
ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ cardenolide အများကြီးပါပဲ။
တချို့ကျတော့ အဆိပ်မရှိခဲ့ကြပါ။
ဒါနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ၎င်းတို့ကို
ဧကရာဇ်လိပ်ပြာကို ကျွေးပါတယ်။
ဧကရာဇ် လိပ်ပြာ တချို့တို့ဟာ ကျန်းမာနေခဲ့ကြပြီး
ဘာရောဂါမှ မရှိခဲ့ကြပါ။
ဒါပေမဲ့ တချို့ကျတော့ ဖျားနာနေခဲ့ကြပါတယ်၊
ကျွန်တော် တွေ့ရှိလာခဲ့တာက တချို့သော
ကျွဲကျောင်းမင်သေတွေဟာ ဆေးဖက်ဝင်ပါတယ်၊
၎င်းတို့ဟာ ဧကရာဇ် လိပ်ပြာရဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေကို
လျှော့ချပစ်နိုင်ခဲ့ကြပါတယ်၊
အဲဒါကြောင့်မို့လို့ အဲဒီဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့
ကျွေးမယ်ဆိုရင် အဲဒီ ဧကရာဇ် လိပ်ပြာတွေဟာ
ရောဂါကူးစက်ထားတဲ့ အကောင်များနဲ့စာရင်
ပိုအသက်ရှည်နိုင်ကြပါတယ်။
အဲဒီအချက်ကို တွေ့လိုက်တော့ ကျွန်တော် စိတ်ကူး ရလိုက်တာက၊
အဲဒါဟာ အလကားစိတ်ကူးပါလို့
လူတော်တော်များများက ဆိုခဲ့ကြပါတယ်၊
ဧကရာဇ် လိပ်ပြာတွေက အဲဒီအချက်ကို
အသုံးပြုနေကြတယ်ဆိုရင်ကော။
သူတို့ဟာ အဲဒီအပင်တွေကို သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆေးဝါးမျိုးအဖြစ်
အသုံးပြုနိုင်ကြတယ်ဆိုရင်ကော။
သူတို့ဟာ ဆေးကုသမားတွေလို လုပ်ဆောင်နေကြတယ် ဆိုရင်ကော။
အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ မိမိအဖွဲ့နဲ့အတူ စမ်းသပ်မှုတွေကို လုပ်လာခဲ့ကြပါတယ်။
ပထမဦးဆုံး စမ်းသပ်မှုတွေထဲမှာ
ကျွန်တော်တို့ဟာ ခူကောင်တွေကို သုံးခဲ့ကြရာ သူတို့ကို:
ဆေးဖက်ဝင် ကျွဲကျောင်းမင်သေ နဲ့ ဆေးဖက်မဝင်တဲ့
ကျွဲကျောင်းမင်သေ ကို ရွေးစားနိုင်ခဲ့ကြတယ်။
အဲဒီနောက်မှာ သူတို့ရဲ့ တသက်တာမှာ ဘယ်အပင်မျိုးကို
ဘယ်လောက် စားခဲ့ကြကြောင်း တိုင်းကြည့်ခဲ့ကြပါတယ်။
ရလဒ်မှာ၊ သိပ္ပံပညာထဲမှာ မကြာခဏ
ကြုံရတတ်သလို၊ စိတ်ပျက်စရာကြီးပါ၊
သူတို့ စားခဲ့ကြတာရဲ့ ငါးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းဟာ ဆေးဖက်ဝင်ခဲ့ပြီး
ကျန်တဲ့ ငါးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းဟာ ဆေးဖက်မဝင်တဲ့ အပင်တွေပါ။
အဲဒီ ခူကောင်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက်
ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ကြပါ။
အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ သက်ကြီး လိပ်ပြာတွေကို
သုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။
မိခင်တွေကမှ သူတို့ရဲ့ အကောင်ငယ်တွေကို
ကုစားပေးနိုင်ကြတာများလားလို့ မေးခွန်းထုတ်လာကြပါတယ်။
မိခင်တို့ဟာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်ပေါ်မှာ ဥတွေကိုဥပေးကြတာများလား
အဲဒီလိုဆိုရင် ပေါက်လာကြမယ့် ကောင်လေးတွေဟာ
ဖျားနာမှုနည်းလာကြတာများလားပေါ့လေ။
ကျွန်တော်တို့ဟာ အဲဒီလို စမ်းသပ်မှုတွေကို
နှစ်အတော်ကြာ လုပ်လာခဲ့ကြပါပြီ၊
ရရှိခဲ့တဲ့ ရလဒ်ဟာ အမြဲတမ်း တူပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ လုပ်ကိုင်ကြတာက၊ ဧကရာဇ်လိပ်ပြာကို
လှောင်အိမ် အကြီးကြီးထဲကို ထည့်လိုက်ပါတယ်၊
ဆေးဖက်ဝင် အပင်က တစ်ဘက် ဆေးဖက်မဝင်တဲ့
အပင်က နောက် တစ်ဘက်မှာ၊
အဲဒီနောက်မှာ ဧကရာဇ်လိပ်ပြာက အပင်တပင်ဆီမှာ
ချပေးလိုက်တဲ့ ဥတွေကို ရေကြည့်ခဲ့ကြပါတယ်။
အဲဒီလို တိုင်းလိုက်လို့ ရတဲ့ ရလဒ်ဟာ
အမြဲတမ်း တမျိုးတည်းဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
ဧကရာဇ်လိပ်ပြာတွေဟာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေကို
အထင်အရှား နှစ်ခြိုက်တာကို တွေ့ရပါတယ်။
ရှင်းပြရရင်၊ အဲဒီ မိခင်လိပ်ပြာတွေဟာ
သူတို့ရဲ့ ဥစုစုပေါင်းထဲက ၆၈ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆေးဖက်ဝင်
ကျွဲကျောင်းမင်သေ အပင်ပေါ်မှာ ချပေးခဲ့ကြတာပါ။
လက်တွေ့မှာကျတော့၊ သူတို့ဟာ ဥကိုချပေးစဉ်
ကပ်ပါးကောင်တွေကိုပါ အပင်ပေါ်ကို ချပေးလိုက်ကြတာပါ။
သူတို့ဟာ အဲဒါကို ဟန့်တား မရနိုင်ခဲ့ကြပါ။
ပြီးတော့ သူတို့ဟာ သူတို့ကိုသူတို့
ဆေးကုမပေးနိုင်ခဲ့ကြတာလည်း ရှင်းနေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီစမ်းသပ်မှုက ကျွန်တော်တို့အား ပြောပြနေတာက
ဒီမိခင်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဥတွေကို ဆေးဖက်ဝင်
ကျွဲကျောင်းမင်သေ အပင်ပေါ်မှာ ချပေးခြင်းဖြင့်
သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်မျိုးဆက်တွေကို ဖျားနာတာ
နည်းအောင် လုပ်ပေးလိုက်ကြတာပါ။
အဲဒီအချက်ဟာ တကယ့်ကို အရေးကြီးတဲ့
တွေ့ရှိချက်ဘဲလို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်၊
သဘာဝဆိုင်ရာ အံ့အားသင့်စရာ တခုခုကို သိလိုက်ရလို့ မဟုတ်ပါ၊
ကျွန်တော်တို့ဟာ ဆေးတွေကို ဘယ်လို ရှာကြံကြရမယ်
ဆိုတာကို ထောက်ပြနေလို့ပါ။
အဲဒီ အကောင်လေးတွေဟာ သိပ်ကို သေးကြလို့
ကျွန်တော်တို့ဟာ သူတို့အကြောင်းကို
ရိုးရိုးလေးသာ စဉ်းစားတတ်ကြပါတယ်။
သူတို့ဆီမှာ ဦးနှောက်ဟာ သေးငယ်ကြပေမဲ့
၎င်းတို့ဟာ ဒီလို သိမ့်မွေ့တဲ့ ကုသနည်းကို ကျင့်သုံးနိုင်ကြပါတယ်။
ကျွန်တော် သိရှိကြသလို၊ ဒီနေ့အထိကို
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆေးဝါးတော်တော်များများကို
အပင်များ အပါအဝင် သဘာဝပစ္စည်း မျိုးစုံတို့ထံမှ
ရယူထုတ်လုပ်ကြတာပါ။
ရိုးရိုး သမားတော်တွေဟာ ဆေးဝါးအသစ်အတွက်
အကောင်တွေကို မကြာခဏ လေ့လာကြပါတယ်။
ဆင်တွေက အစာအိမ်ဆိုင်ရာ ပြဿနာအတွက်
ကုစားနည်းကို ညွှန်ပြပေးခဲ့တယ်၊
သွေးစီး ဝမ်းလျှောရောဂါကို ကုစားရေးနည်းကို
ဖြူကောင်တွေက ပြပေးခဲ့ကြတယ်။
ကျွန်တော် စဉ်းစားမိတာကဓ ပိုလို့ကို အရေးကြီးတာက၊
အဲဒီလို အကောင်ကြီးတွေကို ကျေးဇူးတင်ရင်း
ကျွန်တော်တို့ဟာ ဒီလို အကောင်လေးတွေကို၊
သေးနုပ်တဲ့ ဦးနှောက်များသာ ရှိကြတဲ့ အင်းဆက်ပိုးကောင်တွေဆီကို
အာရုံကို လွှဲပြောင်း လေ့လာဖို့ကိုလိုပါတယ်။
အဲဒီလို အကောင်လေးတွေကပါ ဆေးကုသနိုင်စွမ်း
ရှိကြတယ်ဆိုတာကို တွေ့ရှိလိုက်ခြင်းက
လုံးဝကို အသစ်ဖြစ်တဲ့ အလားအလာတွေကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပါတယ်၊
တနေ့နေ့တွင် လိပ်ပြာတွေ စပြီးတွေ့ရှိခဲ့ကြတဲ့ ဆေးဝါးများဖြင့်
လူသားတို့ရဲ့ ရောဂါတွေကို ကုစားပေးနိုင်မယ့်
နေ့ရောက်ရှိလာမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊
ပြီးတော့ အဲဒါဟာ လိုက်နာဖေါ်ဆောင်ထိုက်တဲ့ အခွင့်အလမ်း
တခုပဲလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။
အထူးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)