Εκπομπή New York Close Up
[Το C.R.E.A.M. των Wu Tang Clan παίζει στο βάθος]
Δεν θέλω να βλέπω αυτό που φτιάχνω.
Το κεφάλι είναι το μοναδικό πράγμα στο σώμα μας που δεν μπορούμε να δούμε
γι'αυτό θέλω να φτιάξω αυτό το μέρος χωρίς να το βλέπω.
Κάπως έτσι.
[Νταϊάνα Αλ Χαντίντ, Καλλιτέχνης]
Όταν ξεκινάω να δουλέψω πάνω σε κάτι δεν γνωρίζω ακριβώς τι πρόκειται να κάνω.
Παραδίδομαι σε αυτό. [Γουίλιαμσμπεργκ, Μπρούκλιν]
Θέλω να ανακαλύψω όσα δεν γνωρίζω κατά κάποιο τρόπο.
Θέλω να ανακαλύψω τα όρια του μυαλού μου.
Η δουλειά μου ξεκινάει με το υλικό
και με την προσεκτική εξέταση των δυνατοτήτων του ή των ελλείψεών του.
Προσδίδω στο υλικό μια αλλόκοτη ιδιότητα.
[Αλ Χαντίντ] Αν ξεκινήσουμε από εδώ και το αφήσουμε να ενωθεί εδώ...
[Βοηθός] Εντάξει.
[Αλ Χαντίντ] Οι κατάλληλες ερωτήσεις σε οδηγούν σε ενδιαφέρουσες απαντήσεις
ή σε εκπληκτικές ανακαλύψεις.
--[Αλ Χαντίντ] Να το ενώσουμε. --[Βοηθός] Ναι.
[Αλ Χαντίντ] Οι καλλιτέχνες κάνουν τέτοιου είδους ανακαλύψεις
κάθε μέρα στο στούντιό τους.
[Αλ Χαντίντ] Αυτό θα μπει εκεί.
Ίσως.
Δεν δημιουργώ έργα για να εκφράσω το ενδιαφέρον μου για ένα θέμα.
Δεν θέλω να δίνω εξηγήσεις στο κοινό.
Τα έργα αποτελούν μια αφορμή για να ενδιαφερθώ για κάτι.
[Η Ταλαντευόμενη Πραγματικότητα της Νταϊάνα Αλ Χαντίντ]
[1986, Κλίβελαντ, Οχάϊο]
Η παιδική μου ηλικία δεν ήταν καθόλου συνηθισμένη.
Όταν ήμουν στην πρώτη τάξη μετακομίσαμε εδώ από τη Συρία.
Δεν μιλούσα Αγγλικά, δεν ήξερα να διαβάζω ούτε να γράφω.
Ήμουν το αλλόκοτο παιδί μεταναστών που ζωγράφιζε πολύ.
[ΓΕΛΙΟ] Πρέπει να δείτε τι ζωγράφιζα.
[Σκίτσα, περίοδος 1990-1994]
Η γιαγιά μου είναι ζωγράφος
και μου είπε ότι εάν μάθω να ζωγραφίζω χέρια και ανθρώπους
θα γίνω πραγματική καλλιτέχνης.
Το δοκίμασα λοιπόν [ΓΕΛΑΕΙ]
Πολλά παιδιά ζωγραφίζουν τη νεκρή φύση ή κοιτάζουν μια φωτογραφία
αλλά εγώ ήθελα η ζωγραφιά μου να μοιάζει πιο αληθινή απ' τη φωτογραφία. [ΓΕΛΙΟ]
[ΜΑΡΙΑΝ ΜΠΟΣΚΙ] Είναι απίστευτο! Δείτε!
Ποιος να το σκεφτόταν ότι θα υπήρχε τέτοιος πίνακας;
[ΑΛ ΧΑΝΤΙΝΤ] [ΓΕΛΙΟ] Έτσι ξεκίνησα να ζωγραφίζω.
[ΜΠΟΣΚΙ] Είναι απίστευτο [ΓΕΛΑΝΕ]
[ΜΑΡΙΑΝ ΜΠΟΣΚΙ - Γκαλερίστα]
[ΑΛ ΧΑΝΤΙΝΤ] Φτάνοντας στο παρόν
πιστεύω ότι όλα αυτά, η αγωνία που ένιωθα στο δημοτικό,
το κάθε σημάδι με το στιλό, η κάθε μολυβιά
αποτέλεσαν τις στρώσεις που εξελίχθηκαν σε κάτι μεγαλύτερο.
Με ενδιαφέρουν, θα έλεγα, η Φυσική και τα Μαθηματικά.
Το γλυπτό βασίζεται, στην ουσία, στα Μαθηματικά.
Υπάρχει σ' αυτόν τον κόσμο και δυστυχώς υπακούει στους κανόνες της βαρύτητας.
Νομίζω ότι ζηλεύω κάποιους πίνακες.
Παρατηρούσα πίνακες της Αναγέννησης του Βορρά ή του ρεύματος του Μανιερισμού.
Έχουν περισσότερες ελευθερίες όσον αφορά την κλίμακα και τον όγκο
και ειδικότερα σε σχέση με τη βαρύτητα, την ελαφρότητα και την ψευδαίσθηση.
Ενώ εγώ πρέπει να υπολογίσω τον πραγματικό χώρο, την πραγματική βαρύτητα
και αυτοί οι πίνακες παρουσιάζουν πράγματα
που εύχομαι να μπορούσα να δημιουργήσω αλλά δεν είναι εφικτό.
[Ήχος από κόψιμο μετάλλου]
[Γκαλερί Μαριάν Μπόσκι - Τσέλσι]
Όταν καταφέρνω να σηκώσω ένα γλυπτό
είναι σαν να κάνω επανάσταση.
Είναι το πιο σημαντικό γεγονός.
Κάνω τα πάντα [ΓΕΛΙΟ] για να σταθούν όρθια τα γλυπτά
δεν ξέρω αν το καταλαβαίνει ο κόσμος.
Συχνά πέφτουν... Είναι τρομερό.
Πάνε να πέσουν αλλά, ως εκ θαύματος, δεν πέφτουν.
Είναι επειδή κάνω τα πάντα για να μην πέσουν.
Για αυτό ακριβώς πασχίζω κάθε μέρα
και νομίζω ότι αυτό που θέλω να παραμείνει στο τέλος
είναι να μην επιβαρύνω τον θεατή με μηχανικές λεπτομέρειες.
[Στο Σημείο Φυγής - 2012]
[Χωρισμένη Γραμμή - 2012]
Όταν φτιάχνω έργα μεγάλης κλίμακας αυτό που με απασχολεί
είναι να κάνω τον θεατή να προσέξει το βάρος, τον όγκο και τον χώρο,
εσωτερικό και εξωτερικό.
«Αντώνυμο» - 2012
Θέλω να δημιουργήσω κάτι που να φαίνεται εντελώς ανέφικτο.
«Αιωρούμενο Μεταίσθημα Ειδώλου» - 2012
Υπάρχει αρκετός ρεαλισμός στη ζωή μου.
Δεν ισχυρίζομαι ότι ζω σ' έναν περίεργο φανταστικό κόσμο
αλλά θέλω να βρίσκομαι περισσότερο στη φανταστική πλευρά των πραγμάτων.