Bugün bir dinleyici iseniz
ya da bu konuşmayı başka bir yerden dinliyorsanız
dijital haklar ekosisteminin bir paçasınızdır.
Artist, teknolojist,
avukat ya da fan olsanız bile
telif hakları konusu yaşamınızı direkt olarak etkiliyor.
Hak yönetmeliği artık
sadece sahip olmakla ilgili değil.
Karmaşık bir ilişki ağı ve
kültürel yapımızın önemli bir parçası.
YouTube içeriği koyanların hakları konusunda çok hassas.
Fakat onlara kopyalarla ilgili filan
seçenekler vermeden önce
telif haklı bir eserin sitemize
gönderildiğini bilmemiz lazım.
Bunun nasıl çalıştığını görmek için özel bir videoya bakalım.
İki yıl önce Chris Brown adlı şarkıcı
resmi single'i olan "Forever'i çıkardı.
Bir hayranı onu televizyonda gördü,
kameralı cep telefonuna kaydetti
ve YouTube'a koydu.
Sony Music Chris Brown'un videosunu
I.D. sistemimize kaydettiği için
bu videonun uploadundan saniyeler sonra
kopya fark edildi
ve Sony'ye bundan sonra ne yapılması gerektiği soruldu.
Peki kullanıcının videosunun kopya olduğunu nasıl biliyoruz.
Bu iş içerik sahiplerinin
verilerini veritabanımıza koyarken
aynı kayıtı bulduğumuzda ne yapmamızı
söylemeleri ile başlıyor.
Her uploadı(gönderme) veritabanımızdaki
referans dosyalarla karşılaştırıyoruz.
Bu sıcaklık haritası sistemin beyninin
nasıl çalıştığını size gösterecek.
Burada orijinal dosyanın
kullanıcılar tarafından oluşturulan diğer dosyalarla karşılaştırılmasını görüyoruz.
Sistem her hareketi diğer videodaki
her hareketle karşılaştırıp aynı şeyin olup olmadığına bakıyor.
Bu bizim orijinal dosyanın sadece bir kısmı,
yavaş çekimli,
görüntü ve ses olarak iyice kötüleşmiş halde
olsa bile eşleşen videoyu fark etmemizi sağlıyor.
Ve bunu YouTube'a konan her yeni
video için yapıyoruz.
Yani bu dakikada 20 saatlik video demek.
Bir eşleşme bulunca
hak sahibinin söylediği politikayı uyguluyoruz.
Bu sistemin boyutları ve hızı
gerçekten nefes kesici.
Sadece bir kaç tane videodan bahsetmiyorum.
Her gün yüzlerce yıllık
yeni koyan video
ile eski videoların
eşleştirilmesinden bahsediyorum.
Ve bu yüzlerce yıllık videoyu
karşılaştırırken elimizdeki
milyonlarca dosya ile karşılaştırıyoruz.
Bu 36,000 insanın
hiç mola vermeden her an 36,000
monitöre bakması demek.
Peki bir eşleşme bulunca ne yapıyoruz?
Genelde hak sahipleri bloklamak
yerine kopyanın yayınlanmasına izin veriyorlar.
Sonra da bu şekilde yapılan reklamlardan
ve bağlantılı satışlardan yararlanıyorlar.
Chris Brown'ın "Forever" adlı videosunu hatırlıyor musunuz?
Zirvede olduğu zamanlar oldu ve daha sonra düşmeye başladı.
Ve bu hikayenin sonu gibiydi.
Fakat yıllar sonra genç bir çift evlendi.
Bu onların evililik videosu.
Bunun görmüş olabilirsiniz.
(Müzik)
Burada inanılmaz olan şey
düğünün ilahi kısmı bile bu kadar eğlenceli
ise resepsiyon kim bilir ne kadar eğlenciliymiştir.
Demek istediğim bu insanlar kim?
Kesinlikle bu düğüne gitmek istiyorum.
Ve bu video 40 milyondan
fazla kez izlendi.
Ve Sony'nin bloklaması yerine
uploada izin verdiler.
Ve ona reklam koyup
iTunes'a bağladılar.
Ve bu 18 aylık şarkı iTunes
listelerinde dördüncü sıraya yükseldi.
Yani Sony her iki şeyden de para kazanıyor.
Jill ve Kevin çifti ise
balaylarında döndüler ve
videolarının inanılmaz tutulduğunu gördüler.
Ve bir sürü talk showlara katıldılar.
Ve bunu bir şeyleri değiştirmek için bir fırsat olarak kullandılar.
Ve bu video ev içi şiddeti önlemek için
26,000 dolar kazanç getirdi.
"JK Wedding Entrance Dance" o kadar meşhur oldu ki
NBC kanalı onu "The Office" dizisinin
sezon finalinde gösterdi
ve bu işin gerçekten bir kültür ekosistemi olduğunu gösteriyor.
Bu sadece bir amatörün büyük stüdyolardan ödünç alması değil
bazen büyük stüdyolar ödüncü geri alıyorlar.
Seçim hakkını öne çıkararak bir fırsat kültürü oluşturabiliriz.
Ve bütün bu değişiklikleri yapmanın yöntemi
hakları belirterek seçenek sunma ile oldu.
Peki niye kimse bu problemi daha önceden çözmedi?
Çünkü bu problem büyük,
karışık ve dağınık.
Bir videonun birden çok
telif hakkı sahibinin olması olağan bir şey.
Müziksel etiketler var.
Birden fazla müzik yapımcıları var.
Ve bütün bunlar ülkeden ülkeye değişebilir.
Ve birden çok işin bir araya girdiği
bir sürü durum var.
Yani aynı videoya birden çok
sahiplenmeyi yönetmemiz lazım.
YouTube'nin sahip I.D. sistemi tüm bu sorunları çözüyor.
Fakat sistem sadece içerik sahiplerinin
katılması ile çalışıyor.
Başkalarının YouTube'a koyduğu bir içeriğe
sahipseniz sahip I.D. sistemine üye olmalısınız,
böylelikle içeriğinizin nasıl kullanılacağı
ile ilgili seçiminiz olur.
Ve bu içeriğe ekleyebileceğiniz politikaları iyi düşünün.
Tekrar kullanımı tamamen bloklayarak
yeni sanat çalışmalarını,
yeni dinleyicileri,
yeni dağıtım kanallarını,
ve yeni para kaynaklarını kaybedersiniz.
Fakat iş sadece dolarlar ve etkilerle ilgili değil.
Yeni teknoloji ve yenilikçi
hak yönetimi sistemi ile dağılan keyfe
bakın.
Ve bence hepimiz kabul edebiliriz ki keyif kesinlikle yayılması gereken bir fikir.
Teşekkür ederim.
(Alkışlar)