Τζένι Τσανγκ: Όταν είπα στους γονείς μου ότι είμαι γκέι,
το πρώτο πράγμα που μου είπαν ήταν:
«Θα σε φέρουμε πίσω στην Ταϊβάν».
(Γέλια)
Πίστευαν ότι για τον σεξουαλικό μου προσανατολισμό έφταιγε η Αμερική.
Ότι η Δύση με διέφθειρε με αποκλίνουσες ιδέες,
και εάν οι γονείς μου δεν είχαν φύγει από την Ταϊβάν,
αυτό δεν θα συνέβαινε στη μοναχοκόρη τους.
Πραγματικά, αναρωτήθηκα εάν είχαν δίκιο.
Φυσικά υπάρχουν ομοφυλόφιλοι στην Ασία,
όπως υπάρχουν και σε όλο τον κόσμο.
Όμως το να παραδεχτείς ότι είσαι ομοφυλόφιλος, όπως
«Είμαι γκέι, αυτή είναι η σύζυγος μου, είμαστε περήφανες για τη ζωή μας»
είναι μόνο μια Δυτική ιδέα;
Εάν είχα μεγαλώσει στην Ταϊβάν, ή οπουδήποτε εκτός Δύσης,
θα είχα βρει πρότυπα ευτυχισμένων, επιτυχημένων ΛΟΑΤ ατόμων;
Λίζα Ντάζολς: Είχα παρόμοιες αντιλήψεις.
Ως κοινωνική λειτουργός για τον HIV στο Σαν Φρανσίσκο,
συνάντησα πολλούς γκέι μετανάστες.
Μου έλεγαν ιστορίες για τη δίωξή τους στις χώρες τους
απλώς επειδή ήταν ομοφυλόφιλοι
και γιατί διέφυγαν στις ΗΠΑ.
Είδα πώς αυτό τους είχε ρίξει το ηθικό.
Μετά από 10 χρόνια σε αυτή τη δουλειά,
χρειαζόμουν καλύτερες ιστορίες για μένα.
Ήξερα ότι ο κόσμος δεν είναι τέλειος,
αλλά ούτε όλες οι γκέι ιστορίες είναι τραγικές.
ΤΤ: Ως ζευγάρι, και οι δύο χρειαζόμασταν ιστορίες ελπίδας.
Έτσι ξεκινήσαμε να ταξιδεύουμε στον κόσμο
ψάχνοντας ανθρώπους που ονομάσαμε «Σούπερ-ομοφυλόφιλους».
(Γέλια)
Αυτοί είναι ΛΟΑΤ άτομα
που κάνουν κάτι μοναδικό στον κόσμο.
Είναι θαρραλέοι, ανθεκτικοί,
και, πάνω απ' όλα, περήφανοι γι' αυτό που είναι.
Το είδος ανθρώπου που φιλοδοξώ να γίνω.
Θέλαμε να μοιραστούμε τις ιστορίες τους μέσω βίντεο.
ΛΝ: Υπήρχε μόνο ένα πρόβλημα.
Δεν είχαμε εμπειρία ως δημοσιογράφοι ή σκηνοθέτες.
(Γέλια)
Δεν ξέραμε πού να βρούμε τους Σούπερ-ομοφυλόφιλους
οπότε ελπίζαμε ότι θα μαθαίναμε στην πορεία.
Διαλέξαμε 15 χώρες στην Ασία, την Αφρική και τη Νότια Αμερική,
χώρες εκτός Δύσης, που διέφεραν στα δικαιώματα των ΛΟΑΤ.
Αγοράσαμε μια κάμερα,
ένα βιβλίο για την παραγωγή ντοκιμαντέρ,
(Γέλια)
μαθαίνεις πολλά στις μέρες μας,
και ξεκινήσαμε ένα ταξίδι στον κόσμο.
ΤΤ: Το Νεπάλ ήταν απ' τις πρώτες χώρες που επισκεφθήκαμε.
Παρά τη φτώχεια, τον δεκαετή εμφύλιο,
και πρόσφατα, έναν καταστροφικό σεισμό,
το Νεπάλ έχει κάνει σημαντικά βήματα για την ισότητα.
Ένα βασικό μέλος του κινήματος είναι η Μπουμίκα Σρέσθα.
Μια όμορφη, δραστήρια, διεμφυλική γυναίκα,
η Μπουμίκα ξεπέρασε την αποβολή της απ' το σχολείο
και τη φυλάκιση λόγω της εμφάνισής της.
Το 2007, η Μπουμίκα και η οργάνωση για τους ΛΟΑΤ του Νεπάλ
ζήτησαν επιτυχώς από το Ανώτατο Δικαστήριο του Νεπάλ
την προστασία κατά της διάκρισης των ΛΟΑΤ.
Αυτή είναι η Μπουμίκα:
ΜΣ: Για ποιο πράγμα είμαι περήφανη;
Είμαι διεμφυλική.
Είμαι πολύ περήφανη για τη ζωή μου.
Στις 21 Δεκεμβρίου του 2007,
το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η κυβέρνηση του Νεπάλ
έπρεπε να παρέχει διεμφυλικές ταυτότητες
και να επιτρέψει το γάμο ομοφυλοφίλων.
ΛΝ: Εκτιμώ την αυτοπεποίθηση της Μπουμίκα στην καθημερινότητα.
Κάτι απλό όπως το να χρησιμοποιείς δημόσιες τουαλέτες,
μπορεί να είναι τεράστια πρόκληση όταν δεν ταιριάζεις
με τις προσδοκίες του κόσμου για το φύλο.
Ταξιδεύοντας στην Ασία,
τρόμαζα τις γυναίκες στις δημόσιες τουαλέτες.
Δεν είχαν συνηθίσει να βλέπουν κάποια σαν εμένα.
Έπρεπε να βρω έναν τρόπο για να μπορώ να κατουράω ανεμπόδιστα.
(Γέλια)
Κάθε φορά που έμπαινα σε τουαλέτα,
έτεινα το στήθος μου για να αναδείξω τα θηλυκά μου σημεία,
και προσπαθούσα να δείχνω ακίνδυνη,
κουνώντας με το χέρι και λέγοντας «Γεια»,
για να ακούσουν τη γυναικεία μου φωνή.
Όλο αυτό είναι κουραστικό αλλά έτσι είμαι.
Δεν μπορώ να είμαι αλλιώς.
ΤΤ: Μετά το Νεπάλ, ταξιδέψαμε στην Ινδία.
Αφενός, η Ινδία είναι μια ινδουιστική κοινωνία,
χωρίς παράδοση στην ομοφοβία.
Από την άλλη, είναι μια κοινωνία με βαθύ πατριαρχικό σύστημα,
που απορρίπτει ό,τι απειλεί την τάξη θηλυκό-αρσενικό.
Όταν μιλήσαμε με ακτιβιστές,
μας είπαν ότι η ενδυνάμωση ξεκινά με την εξασφάλιση της ισότητας των φύλων,
όταν η θέση της γυναίκας καθιερώνεται στην κοινωνία.
Έτσι επιβεβαιώνεται και η θέση των ΛΟΑΤ.
ΛΝ: Εκεί γνωρίσαμε τον Πρίγκηπα Μανβέντρα.
Είναι ο πρώτος ανοικτά γκέι πρίγκηπας.
Ο Πρίγκηπας Μανβέντρα το παραδέχτηκε στο σόου της Όπρα Γουίνφρεϊ,
διεθνώς.
Οι γονείς του τον αποκήρυξαν
και τον κατηγόρησαν ότι ντρόπιασε τη βασιλική οικογένεια.
Μιλήσαμε με τον Πρίγκηπα Μανβέντρα
για το γιατί αποφάσισε να το παραδεχθεί τόσο δημόσια.
Τον ακούμε:
Πρίγκηπας Μανβέντρα: Ένιωθα ότι υπήρχε μεγάλη ανάγκη
να σπάσουμε το στίγμα και τη διάκριση που υπάρχει στην κοινωνία.
Αυτό με ώθησε να ανοιχτώ δημόσια και να μιλήσω για μένα.
Άσχετα από το αν είμαστε γκέι, λεσβίες, διεμφυλικοί, αμφιφυλόφιλοι,
ή από οποιαδήποτε σεξουαλική μειονότητα,
πρέπει να ενωθούμε και να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας.
Τα δικαιώματα των γκέι δεν θα κατακτηθούν στα δικαστήρια,
αλλά στις καρδιές και το μυαλό των ανθρώπων.
ΤΤ: Στο κομμωτήριο,
η γυναίκα που με κούρευε με ρώτησε:
«Έχεις σύζυγο;»
Φοβόμουν αυτή την ερώτηση
που μου έκαναν πολλοί ντόπιοι στο ταξίδι.
Όταν της είπα ότι είμαι με μια γυναίκα και όχι άνδρα,
ήταν δύσπιστη,
και με ρώτησε για την αντίδραση των γονιών μου
και για το αν λυπόμουν που δεν θα μπορώ να κάνω παιδιά.
Είπα ότι δεν υπάρχουν περιορισμοί στη ζωή μου
και ότι η Λίζα και γω θέλουμε να κάνουμε οικογένεια.
Ήταν έτοιμη να με απορρίψει
σαν μια ακόμα τρελή από τη Δύση.
Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι κάτι τέτοιο
θα μπορούσε να συμβεί στη χώρα της.
Μέχρι που της έδειξα τις φωτογραφίες των Σούπερ-ομοφυλόφιλων
που πήραμε συνέντευξη στην Ινδία.
Αναγνώρισε τον Πρίγκηπα Μανβέντρα από την τηλεόραση.
Σύντομα είχα ένα κοινό από κομμώτριες
που ήθελαν να με γνωρίσουν.
(Γέλια)
Και εκείνο το απόγευμα
είχα την ευκαιρία να γνωστοποιήσω σε ένα ινστιτούτο αισθητικής
τις κοινωνικές αλλαγές που συνέβαιναν στη ίδια τη χώρα τους.
ΛΝ: Από την Ινδία ταξιδέψαμε στην Ανατολική Αφρική
μια περιοχή γνωστή για τη μισαλλοδοξία προς τους ΛΟΑΤ.
Στην Κένυα, το 89% αυτών που παραδέχονται ότι είναι γκέι,
αποκληρώνονται από την οικογένειά τους.
Οι ομοφυλοφιλικές πράξεις είναι έγκλημα και οδηγούν σε φυλάκιση.
Στην Κένυα συναντήσαμε τον γλυκομίλητο Ντέιβιντ Κουρία.
Ο Ντέιβιντ ήθελε να δουλέψει για τους φτωχούς
και να καλυτερέψει την κυβέρνησή του.
Έτσι αποφάσισε να βάλει υποψηφιότητα για Γερουσία.
Έγινε ο πρώτος ανοιχτά γκέι πολιτικός υποψήφιος της Κένυας.
Ο Ντέιβιντ ήθελε να κάνει την καμπάνια χωρίς να κρύψει το ποιος είναι.
Αλλά ανησυχούσαν για την ασφάλειά του
επειδή δεχόταν απειλές για τη ζωή του.
Ντέιβιντ Κουρία: Τότε πραγματικά φοβήθηκα
επειδή ήθελαν να με σκοτώσουν.
Και, ναι,
υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν
και νιώθουν ότι επιτελούν μια θρησκευτική υποχρέωση.
ΤΤ: Ο Ντέιβιντ δεν ντρεπόταν γι' αυτό που ήταν.
Ακόμα και με απειλές
παρέμεινε αυθεντικός.
ΛΝ: Στο άλλο άκρο βρίσκεται η Αργεντινή.
Στην Αργεντινή το 92% του πληθυσμού είναι Καθολικοί.
Οι ΛΟΑΤ νόμοι της Αργεντινής είναι πιο προχωρημένοι
απ' ό,τι εδώ στις ΗΠΑ.
Το 2010, η Αργεντινή έγινε η πρώτη χώρα στη Λατινική Αμερική
και η δέκατη στον κόσμο που εφάρμοσε την ισότητα γάμου.
Εκεί γνωρίσαμε τη Μαρία Ρασίντ.
Η Μαρία είναι η κινητήρια δύναμη του κινήματος.
Μαρία Ρασίντ (Ισπανικά): Πάντα λέω ότι
οι συνέπειες της ισότητας γάμου
δεν είναι μόνο για τα ζευγάρια που παντρεύονται.
Είναι για πολλά άτομα που, ακόμα και αν δεν παντρεύονται,
θα τα δεχθούν διαφορετικά οι συνάδελφοί τους,
οι οικογένειές τους και οι γείτονές τους
από το μήνυμα ισότητας του κράτους.
Είμαι περήφανη για την Αργεντινή
επειδή σήμερα είναι ένα μοντέλο ισότητας.
Και εύχομαι σύντομα
όλος ο κόσμος να έχει τα ίδια δικαιώματα.
ΤΤ: Όταν επισκεφθήκαμε την πατρίδα μου,
εύχομαι να μπορούσα να δείξω στους γονείς μου τι βρήκαμε εκεί.
Συναντήσαμε αυτούς:
Ένα, δύο, τρία. Καλωσήρθατε γκέι στη Σανγκάη!
(Γέλια)
Μια ολόκληρη κοινότητα από νέους, όμορφους Κινέζους ΛΟΑΤ.
Σίγουρα είχαν τις δυσκολίες τους.
Αλλά αγωνίζονταν.
Στη Σανγκάη, μίλησα με μια ομάδα ομοφυλόφιλων γυναικών
και τους είπα την ιστορία μας σε σπαστά Μανδαρίνικα.
Στην Ταϊπέι, κάθε φορά που παίρναμε το μετρό,
βλέπαμε ζευγάρια γυναικών να κρατιούνται απ' το χέρι.
Μάθαμε ότι η μεγαλύτερη εκδήλωση υπερηφάνειας ΛΟΑΤ
συμβαίνει λίγα τετράγωνα μακριά από το σπίτι των παππούδων μου.
Μακάρι να το ήξεραν οι γονείς μου.
ΛΝ: Στο τέλος του όχι τόσο παραδοσιακού ταξιδιού μας στον κόσμο,
(Γέλια)
είχαμε διανύσει 80.000 χιλιόμετρα
και καταγράψει 120 ώρες βίντεο.
Ταξιδέψαμε σε 15 χώρες
και μιλήσαμε με 50 Σούπερ-ομοφυλόφιλους.
Τελικά δεν ήταν δύσκολο να τους βρούμε.
ΤΤ: Συμβαίνουν ακόμα τραγωδίες
στο δύσκολο δρόμο για την ισότητα.
Ας μην ξεχνάμε ότι 75 χώρες ακόμα θεωρούν την ομοφυλοφιλία έγκλημα.
Αλλά υπάρχουν και ιστορίες ελπίδας και θάρρους
σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Αυτό που κρατήσαμε από το ταξίδι μας είναι ότι
η ισότητα δεν είναι μια Δυτική εφεύρεση.
ΛΝ: Ένας σημαντικός παράγοντας στο κίνημα ισότητας είναι η ορμή,
ορμή καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν αυτό που είναι
και χρησιμοποιούν όλες τις ευκαιρίες
για να αλλάξουν τον κόσμο τους.
Ορμή καθώς όλο και περισσότερες χώρες
βρίσκουν μοντέλα ισότητας η μια στην άλλη.
Όταν το Νεπάλ προστάτευσε κατά της διάκρισης των ΛΟΑΤ,
η Ινδία προσπάθησε περισσότερο.
Όταν η Αργεντινή δέχθηκε την ισότητα γάμου
η Ουρουγουάη και η Βραζιλία ακολούθησαν.
Όταν η Ιρλανδία είπε ναι στην ισότητα,
(Χειροκρότημα)
ο κόσμος το πρόσεξε.
'Οταν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανακοινώνει κάτι στον κόσμο
για το οποίο είμαστε περήφανοι.
(Χειροκρότημα)
ΤΤ: Καθώς τσεκάραμε το βίντεό μας,
καταλάβαμε ότι παρακολουθούσαμε μια ιστορία αγάπης.
Όχι μια ιστορία αγάπης που θα περίμενα,
αλλά μία γεμάτη με περισσότερη ελευθερία, περιπέτεια και αγάπη
απ' ό,τι θα μπορούσα να φανταστώ.
Ένα χρόνο μετά το ταξίδι μας,
η ισότητα γάμου έφτασε στην Καλιφόρνια.
Και, στο τέλος, πιστεύουμε ότι η αγάπη θα νικήσει.
Με την εξουσία που μου παρέχει
το κράτος της Καλιφόρνια
και ο Θεός,
σας ονομάζω συζύγους.
Μπορείτε να φιληθείτε.
(Χειροκρότημα)