Ola, rapaces.
(Risas)
Teño 71 anos.
(Aplausos)
O meu home ten 76.
Os meus pais están no final dos 90
e Olivia, a cadela, ten 16.
Falemos entón de envellecer.
Direivos como me sinto
cando vexo as miñas engurras no espello
e doume de conta que algunhas partes de min caeron
e non as podo atopar, alá abaixo.
(Risas)
Mary Oliver di nun dos seus poemas,
"Dime, que é o que pensas facer
coa túa única salvaxe e preciada vida?"
Eu, pretendo vivir apaixonadamente.
¿Cando comezamos a envellecer?
As sociedades deciden cando somos vellos,
normalmente ao redor dos 65, cando nos dan Medicare
pero en realidade comezamos a envellecer cando nacemos.
Estamos envellecendo agora mesmo,
e todos o experimentamos dunha maneira distinta.
Todos nos sentimos máis novos da nosa idade real,
porque o espírito nunca envellece.
Eu todavía teño 17 anos.
Sophia Loren. Mírena.
Di que todo o que vedes
llo debe aos espaguetis.
Eu intenteino e engordei 4 kilos
nos lugares equivocados.
Pero actitude, envellecer e tamén actitude e saúde.
Pero a miña mentora nesta viaxe de envellecer
é Olga Murray.
Esta moza californiana aos 60
comezou a traballar en Nepal para salvar a rapazas novas
da escravitude doméstica.
Aos 88, ten salvado a 12.000 rapazas,
e cambiado a cultura no país.
(Aplausos)
Agora é ilegal que os pais
vendan as súas fillas para a servidume.
Tamén fundou orfanatos
a clínicas nutricionais.
Sempre está feliz
e eternamente nova.
¿Que perdín nas últimas décadas?
Xente, por suposto,
lugares, e a enerxía inesgotable da miña xuventude,
e estou empezando a perder independencia,
e iso dame medo.
Ram Dass di que a dependencia manca,
pero si a aceptas, hai menos sufrimento.
Despois dun mal derrame,
a súa alma sen idade ve os cambios
do corpo con tenrura,
e está agradecido á xente que o axudou.
¿Que gañei?
Liberdade: xa non teño que demostrar nada.
Non estou anclada na idea de quen fun,
quen quero ser,
ou que espera a xente que sexa.
Xa non teño que compracer aos homes,
só aos animais.
Non paro de dicirlle ao meu super ego que retroceda
e me deixe desfutar o que aínda teño.
Pode que o meu corpo se estea a desbaratar,
pero a miña cabeza non, aínda.
Encántame o meu cerebro.
Síntome máis lixeira.
Non cargo con rencor, ambición, vanidade,
ningún dos pecados capitais
que nin sequera pagan a pena.
É xenial deixar ir.
Debería ter empezado antes.
Tamén me sinto máis blanda
porque non me asusta ser vulnerable.
Xa non o vexo como unha debilidade.
E gañei espiritualidade.
Son consciente de que antes,
a morte estaba no barrio.
Agora, está ao lado, ou na miña casa.
Procuro vivir conscientemente
e estar presente no momento.
Por certo, o Dalai Lama
é alguén que envelleceu marabillosamente,
pero quen quere ser vexetariano e célibe?
(Risas)
A meditación axuda.
(Video) Neno: Ommmm. Ommm. Ommmm.
Isabel Allende: Ommm. Ommm. Ahí o tedes.
E é bo empezar pronto.
Sabedes, para unha muller vaidosa coma min,
é moi dificil envellecer nesta cultura.
Por dentro, síntome ben, síntome encantadora, seductora, sexy.
Ninguén máis ve iso. (Risas)
Son invisible.
Quero ser o centro de atención.
Odio ser invisible.
(Risas) (Aplausos)
Esta é Grace Dammann.
Leva seis anos nunha cadeira de rodas
despois dun terrible accidente de coche.
Di que non hai nada máis sensual
que unha ducha quente,
que cada gota de auga
é unha bendición para os sentidos.
Non se ve como unha discapacitada.
Na súa mente, ela aínda esta surfeando no océano.
Ethel Seiderman, unha loitadora e querida activista
no lugar onde vivo en California.
Leva zapatos vermellos,
e o seu mantra é que unha bufanda está ben
pero dúas están mellor.
Leva nove anos viúva,
pero non está a buscar outro compañeiro.
Di que hai só un número limitado
de maneiras de meter a pata
-- ben, ela dío doutra maneira --
e xa as probou todas.
(Risas)
Eu, por outra parte,
aínda teño fantasías eróticas con Antonio Banderas
(Risas)
E o meu pobre marido ten que apandar con iso.
Entón ¿como podo manterme apaixonada?
Non chega querer ser apaixonada aos 71.
Estiven adestrando un dende hai tempo,
e cando me sinto desanimada e aburrida, finxo.
Actitude, actitude.
¿Como entreno? Entreno dicindo que si
a todo o que veña:
drama, comedia, traxedia,
amor, morte, pérdidas.
Si á vida.
E entreno tratando de permanecer namorada.
Non sempre funciona,
pero non poden culparme por intentalo.
E, como nota final,
a retirada laboral en español é jubilación.
Xúbilo. Celebración.
Pagamos as nosas débedas.
Contribuímos á sociedade.
Agora é o noso tempo, e é un tempo fantástico.
A non ser que esteas enfermo, ou sexas moi pobre
tes opcións.
Eu elexín manterme apaixonada,
comprometida cun corazón aberto.
Estou a traballar niso cada día.
¿Queredes unirvos?
Gracias.
(Aplausos)
June Cohen: Entón Isabel -- IA: Gracias.
JC: Primeiro de todo,
Nunca me gusta supoñer que falo pola comunidade TED,
Pero quixera dicirche que teño o sentimento
de que estamos todos de acordo que aínda eres encantadora,
seductora e sexy. ¿Si?
IA: Ohh, gracias (Aplausos)
JC: Sen dúbida. IA: Non, é maquillaxe.
JC: Agora, ¿sería raro
se che preguntara sobre as túas fantasías eróticas?
IA: Oh, Por suposto. ¿Sobre que?
(Risas)
JC: Sobre as túas fantasías eróticas. IA: Con Antonio Banderas.
JC: Simplemente me estaba pregunando se tiñas algo máis que compartir.
IA: Ben, unha delas é que -- (Risas)
Unha delas é que poño un Antonio Banderas espido
nunha tortilla mexicana,
úntoo con guacamole e salsa,
enróloo, e o como. (Risas)
Gracias.
(Aplausos)