Minstens sinds de tijd van Socrates
besloten enkele traditionele samenlevingen dat bepaalde geschillen,
zoals wanneer iemand een specifieke misdaad had begaan,
moesten worden gehoord door een groep burgers.
Een paar eeuwen later werd juryrechtspraak ingevoerd in Engeland,
waar het een belangrijk element werd van het rechtssysteem,
om de overheid te controleren en burgers bij besluitvorming te betrekken.
Jury's besloten of verdachten voor misdaden werden berecht,
bepaalden of aangeklaagde verdachten schuldig waren
en losten financiële geschillen op.
Terwijl de Amerikaanse koloniën uiteindelijk Engelands gezag afwierpen,
is de rechtstraditie van de jury doorgezet.
Het Amerikaanse strafrechtstelsel schreef een 'grand jury' voor
om te bepalen of strafzaken vervolgd werden,
vereisten een jury om alle misdaden behalve afzettingen te berechten
en voorzagen ook jury's in civiele zaken.
Maar tegenwoordig worden 'grand juries' in de VS vaak niet bijeengeroepen,
en jury's beslissen over minder dan 4% van strafzaken
en minder dan 1% van civiele zaken die bij de rechtbank zijn ingediend.
Tegelijkertijd neemt het aantal jurysystemen in andere landen toe.
Wat is er gebeurd in de VS?
Het antwoord ligt deels aan de manier waarop het Hooggerechtshof
de Grondwet heeft geïnterpreteerd.
Het liet een schuldbekentenis toe,
die momenteel in bijna elke strafzaak plaatsvindt.
Het werkt als volgt: de aanklager geeft de verdachte
de gelegenheid om schuld te bekennen.
Als ze het pleidooi aanvaarden, zal de zaak niet voor de jury komen,
maar krijgen ze een kortere celstraf
dan wanneer ze door een jury veroordeeld zouden worden.
Het risico van een langere celstraf na een rechtbankzitting
kan een onschuldige verdachte afschrikken om toch schuldig te pleiten.
Tussen de 19e en 21e eeuw,
is het aantal schuldpleidooien gestegen van ongeveer 20% naar 90%,
en deze percentages blijven stijgen.
Het Hooggerechtshof heeft een andere procedure toegestaan
die ingrijpt op de jury
genaamd snelrecht.
Met toepassing van snelrecht kunnen rechters bepalen
dat civiele procedures onnodig zijn
als mensen met onvoldoende bewijsmateriaal een aanklacht indienen.
Dit geldt alleen voor zaken waar geen enkele redelijke jury bezwaar zou maken.
Dat is lastig om te bepalen,
toch heeft de toepassing van snelrecht zich uitgestrekt tot het punt
waar sommigen beweren dat het wordt misbruikt.
Rechters honoreren bijvoorbeeld volledig of gedeeltelijk
de verzoeken van meer dan 70% van werkgevers
om discriminatiezaken van werknemers af te wijzen.
In andere gevallen doen zowel de aanklager als de gedaagde
afstand van hun recht om naar de rechtbank te gaan,
en in plaats daarvan lossen ze hun geschil op via een professionele arbiter.
Dit zijn meestal advocaten, professoren of voormalige rechters.
Arbitrage kan voor beide partijen een goede beslissing zijn
om de vereisten voor een rechtbankzitting te vermijden,
maar het wordt vaak onbewust aanvaard wanneer mensen contracten tekenen
zoals sollicitatieformulieren en koopovereenkomsten.
Dat kan een probleem worden.
Sommige arbiters zijn wellicht bevooroordeeld
ten opzichte van bedrijven die hun zaken aangeven.
Dit zijn een paar manieren waarop jury's zijn verdwenen.
Maar zou het wegvallen van jury's positief kunnen zijn?
Tja, jury's zijn niet perfect.
Ze zijn prijzig,
tijdrovend,
en kunnen fouten maken.
En ze zijn niet altijd nodig,
zoals wanneer mensen simpelweg hun geschil minnelijk schikken.
Maar jury's hebben hun voordelen.
Als ze op de juiste wijze worden geselecteerd,
zijn juryleden meer representatief voor de bevolking
en hebben ze niet dezelfde drijfveer als aanklagers,
wetgevers,
of rechters
die zich herkiesbaar stellen of promotie willen.
De grondleggers van de Verenigde Staten geloofden in de wijsheid
van onpartijdige groepen burgers
om de macht van de drie takken van de overheid te controleren.
De juryrechtspraak zelf heeft gewone burgers
een centrale rol gegeven om de sociale structuur in stand te houden.
Zal het jurysysteem in de VS in de toekomst blijven bestaan?