Większość z was pewnie rozumie, co czuję w tym momencie.
Serce bije mi jak oszalałe.
Mam trochę wilgotne dłonie.
Pocę się.
Mam płytki oddech.
Taka reakcja jest oczywiście
efektem występowania przed tysiącem osób
z prelekcją, która może być transmitowana online
dla kolejnego miliona.
Ale odczucia, których teraz doświadczam,
są rezultatem podstawowego mechanizmu umysłu i ciała.
Mój system nerwowy wysyła falę hormonów,
jak kortyzol i adrenalina, do krwiobiegu.
To bardzo stara i ważna reakcja,
wysyłająca krew i tlen
do organów oraz mięśni
koniecznych do szybkiej reakcji na potencjalne zagrożenie.
Ale jest jeden problem z tą reakcją.
Może doprowadzić do przeciążenia.
Jeśli codziennie doświadczam stresorów,
szczególnie przez dłuższy czas,
mój system może zostać przeciążony.
Jeżeli ta reakcja zdarza się rzadko,
jest bardzo ważna dla samopoczucia
i przetrwania.
Ale jeśli zdarza się za często,
może wywołać chorobę.
Rosnąca ilość prac naukowych
bada związek między chronicznym stresem,
a chorobami.
Schorzenia jak choroby serca, czy rak,
mają związek ze stresem.
Dzieje się tak, bo długotrwały stres
może zaburzyć funkcje zdrowotne organizmu.
Teraz wyobraźcie sobie, że jestem w ciąży.
Jak tego typu stres,
szczególnie podczas ciąży,
może wpłynąć
na zdrowie rosnącego płodu?
Pewnie nie zaskoczy was,
że tego typu stres podczas ciąży
jest niewskazany.
Może nawet doprowadzić do przedwczesnego porodu.
Mówiąc w skrócie, stres wysyła informację,
że łono nie jest już miejscem
bezpiecznym dla dziecka.
Stres w trakcie ciąży łączy się z wysokim ciśnieniem krwi
i niską wagą noworodka.
Może spowodować kaskadę problemów zdrowotnych,
które grożą komplikacjami porodowymi
zarówno dla matki, jak i dziecka.
Stres, szczególnie obecnie,
jest doświadczeniem globalnym, prawda?
Może nigdy nie wygłaszaliście prelekcji,
ale przeszliście prezentacje w biurze,
nagłą utratę pracy,
poważny egzamin,
ostry konflikt z członkiem rodziny
lub przyjacielem.
Okazuje się, że sposób odczuwania stresu
oraz dostateczny poziom relaksacji
dla prawidłowej pracy organizmu
zależy bardzo od tego, kim jesteśmy.
Coraz więcej badań wykazuje,
że ludzie narażeni na dyskryminację
mają słabsze zdrowie.
Nawet groźba dyskryminacji,
jak obawa, że zatrzyma cię policja,
może mieć negatywny wpływ
na wasze zdrowie.
Harwardzki profesor dr David Williams,
który udowodnił te powiązania, stwierdził,
że marginalizowane grupy społeczne
są też częściej dyskryminowane, co odbija się na ich zdrowiu.
Interesuje mnie to od ponad 10 lat.
Zainteresowałam się zdrowiem kobiet w ciąży,
kiedy zawalone studia medyczne
spowodowały, że zaczęłam szukać innych metod pomocy ciężarnym.
Zostałam doulą,
amatorem szkolonym do wspierania
kobiet podczas ciąży i porodu.
A że jestem Latynoską i mówię po hiszpańsku,
w trakcie pierwszego wolontariatu w publicznym szpitalu w Płn. Karolinie
zobaczyłam jasno, jak rasa i pochodzenie
wpływają na doświadczenia kobiet,
które wspierałam.
Jeśli spojrzymy na wskaźniki zachorowań
podczas ciąży i porodów,
wyraźnie widać wzorzec nakreślony przez dr. Williamsa.
Zwłaszcza czarnoskóre kobiety
miały zupełnie inne doświadczenie, niż białe kobiety,
jeżeli chodzi o zdrowie noworodków.
W niektórych częściach kraju, szczególnie na dalekim Południu,
wskaźniki umieralności czarnych matek oraz noworodków
są porównywalne do tych w Afryce Subsaharyjskiej.
W tych samych dzielnicach
wskaźniki dla białych kobiet są bliskie zera.
W skali kraju czarne kobiety
są czterokrotnie bardziej narażone
na śmierć w czasie ciąży i porodu,
niż białe kobiety.
Czterokrotnie wyższe prawdopodobieństwo śmierci.
Ich dzieci umierają dwa razy częściej
przed ich pierwszymi urodzinami,
niż u białych matek.
Są dwu-, trzykrotnie bardziej zagrożone
przedwczesnym porodem lub niedowagą dziecka,
co jest oznaką niewłaściwego rozwoju.
Indiańskie kobiety
też częściej doświadczają tych problemów,
niż białe kobiety,
tak jak niektóre grupy Latynosów.
Przez ostatnia dekadę jako doula, dziennikarka i blogerka
próbuję zwrócić uwagę na to,
jak różne są doświadczenia kobiet kolorowych,
szczególnie czarnych,
związane z ciążą i porodem w USA.
Ale kiedy wspominam o tych zatrważających statystykach,
spotykam się z przekonaniem, że wynika to z biedy,
czy braku dostępu do służby zdrowia.
Ale żadna z tych przyczyn nie przedstawia pełnego obrazu.
Nawet czarne kobiety klasy średniej
mają znacznie gorsze wyniki,
niż kobiety białe w tej samej grupie społecznej.
Różnica jest jeszcze większa.
Choć dostęp do opieki nadal jest dużym problemem,
nawet te kobiety kolorowe, które mają odpowiednią opiekę prenatalną,
nadal są w tych wysokich wskaźnikach.
Wracamy więc do sedna,
od dyskryminacji przez stres do słabego zdrowia,
z którego wyłania się obraz, znany ludziom kolorowym.
Rasizm sprawia, że chorujemy.
To ciągle brzmi jak wyolbrzymianie?
Zastanówcie się chwilę.
Imigranci, szczególnie czarni i Latynosi,
są zdrowsi, gdy po raz pierwszy przyjeżdżają do USA.
Ale im dłużej tu pozostają, tym bardziej zapadają na zdrowiu.
Ludzie jak ja,
urodzone w USA dzieci kubańskich imigrantów,
mogą mieć większe problemy zdrowotne,
niż moi dziadkowie.
Naukowcy nazywają to "paradoksem imigrantów",
który wskazuje,
że coś w środowisku USA
wywołuje u nas choroby.
Problem rasizmu, przez który chorują ludzie kolorowi,
szczególnie czarne kobiety i dzieci, jest ogromny.
Mogłabym poświęcić temu całą prelekcję,
ale tego nie zrobię,
bo chcę powiedzieć o jednym rozwiązaniu.
Dobra wiadomość jest taka, że nie jest ono bardzo kosztowne,
nie wymaga drogich leków
albo nowych technologii.
Rozwiązanie nazywa się "Sposób JJ".
Poznajcie Jennie Joseph,
położną z Orlando na Florydzie,
która pomaga ciężarnym od 10 lat.
W klinikach łatwego dostępu
Jennie i jej zespół
zapewniają opiekę prenatalną
ponad 600 kobietom rocznie.
Jej klientkami są głównie czarne, haitańskie i latynoskie kobiety,
rodzące w lokalnym szpitalu.
Ale zapewniając opiekę dostępną i pełną szacunku,
Jennie osiągnęła coś nadzwyczajnego.
Prawie wszystkie jej klientki
urodziły w terminie zdrowe dzieci.
Jej metoda jest zwodniczo prosta.
Jennie mówi, że wszystkie wizyty zaczynają się w recepcji.
Każdy pracownik, w każdym momencie,
służy klientkom kliniki,
najlepiej jak to tylko możliwe.
Nikogo nie odsyła się z powodu braku funduszy.
Sposób JJ to znalezienie pieniędzy, bez względu na przeszkody.
Nikt nie jest karany za spóźnienie się na wizytę.
Nikt nie jest poniżany czy bagatelizowany.
Poczekalnia Jennie
przypomina bardziej salon cioci,
niż klinikę.
Nazywa to miejsce "klasą szkolną w przebraniu".
Na pluszowych krzesłach ustawionych w koło
kobiety czekają na wizyty,
rozmawiając pojedynczo z pedagogiem
lub podczas grupowych zajęć prenatalnych.
Kiedy w końcu idą do gabinetu,
wita je Alexis albo Trina,
dwie asystentki medyczne Jennie,
młode, afro-amerykańskie mamy.
Zachowują się swobodnie i przyjaźnie.
Podczas jednej wizyty zauważyłam,
jak Trina rozmawia z młodą mamą blisko rozwiązania
podczas mierzenia ciśnienia.
Latynoska miała niedożywienie z powodu mdłości.
Trina zdjęła rękaw ciśnieniomierza
i powiedziała:
"Zmienimy ci leki, dobrze?
Nie możesz nie jeść".
Słowo "my" jest bardzo istotne w modelu Jennie.
Pracownicy są członkami zespołu, który wraz z kobietą i rodziną
ma jeden cel,
sprawić, by mama urodziła zdrowe dziecko.
Jennie mówi, że Trina i Alexis
są centrum modelu jej opieki,
a ona głównie wspiera je w pracy.
Trina spędza dużo czasu przy telefonie,
SMS-ując z klientami na różne tematy.
Jedna kobieta zapytała, czy leki, które jej przepisali w szpitalu
są bezpieczne w czasie ciąży,
Odpowiedź brzmiała - nie.
Inna kobieta wysłała jej zdjęcie dziecka urodzonego pod opieką Jennie.
W rezultacie idąc do gabinetu na spotkanie z opiekunem,
pacjentka zdążyła się zważyć w poczekalni
i zrobić test moczu w łazience.
To duże odejście od tradycyjnego modelu opieki zdrowotnej,
ponieważ oddaje odpowiedzialność i informacje
z powrotem w ręce kobiet.
Zamiast modelu, który może karać
za nietrzymanie się poleceń usługodawcy,
modelu, z którym często spotykają się kobiety z niskim dochodem,
model Jennie ma okazać jak największe wsparcie.
To kluczowy bufor przed stresem
wynikającym z rasizmu i dyskryminacji, codzienności tych kobiet.
Najlepsze w modelu Jennie jest to,
że jest niesamowicie skuteczny.
Pamiętacie te statystyki,
że czarne kobiety często rodzą przedwcześnie,
rodzą noworodki o niskiej wadze,
a nawet umierają podczas porodu lub ciąży?
Sposób JJ prawie całkowicie wyeliminował te problemy,
począwszy od tego, co Jennie nazywa "chudymi dziećmi".
Doprowadziła prawie wszystkie pacjentki
do terminowego porodu zdrowych, pulchnych dzieci, jak to.
(Jęk zachwytu)
To jest dziewczynka
urodzona w czerwcu przez klientkę Jenny.
Podobne kobiety z tej samej okolicy,
rodzące w tym samym szpitalu,
co klientki Jenny,
trzykrotnie częściej rodziły
dzieci z niedowagą.
Jenny ulepszyła to, co przez dziesięciolecia
uważano za nierozwiązywalny problem.
Niektórzy z was mogą myśleć,
że to indywidualne podejście, wymagane w Sposobie JJ,
musi być za drogie na masową skalę.
Jesteście w błędzie.
Spotkanie z opiekunem nie jest w centrum modelu Jennie
z ważnego powodu.
Takie spotkania są kosztowne, a dla utrzymania tego modelu
musi zobaczyć wiele klientek, by zwróciły się koszty.
Ale Jenny nie musi spędzać wiele czasu z każdą z kobiet,
jeśli każdy z pracowników może udzielać wsparcia, informacji
i opieki, jakiej klientki wymagają.
Piękno modelu Jennie polega na jej wierze,
że da się go wdrożyć w każdym systemie opieki zdrowotnej.
To nadciągająca rewolucja w opiece zdrowotnej.
Problemy, o których mówię,
są ogromne.
Wynikają z głębokiej historii rasizmu, podziałów klasowych,
społeczeństwa opartego na rasowym i klasowym rozwarstwieniu.
Są związane z mechanizmami fizjologicznymi
służącymi do obrony,
które, przeciążone, wywołują choroby.
Ale nauczyłam się czegoś jako doula.
Odrobina bezwarunkowego wsparcia może wiele zdziałać.
Historia pokazała, że ludzie są niebywale odporni
i jeśli nie możemy zwalczyć rasizmu
albo wynikającego z niego stresu,
może potrafimy stworzyć środowisko zapewniające bufor
przed tym, czego ludzie kolorowi doświadczają każdego dnia.
Podczas ciąży ten bufor, może być świetnym narzędziem
do zniesienia wpływu rasizmu
na przyszłe pokolenia.
Dziękuję.
(Brawa)