[W chwili natchnienia...]
Lata 30. XX wieku w San Francisco.
Joseph B. Friedman i jego córeczka Judith
siedzą w sklepie ze słodkimi napojami.
Judith właśnie zamówiła koktajl mleczny.
Waniliowy czy truskawkowy, tego pewnie nigdy się nie dowiemy.
Kiedy podano napój, Joseph widzi, że mała Judith ma trudności.
Siedząc na stołku,
dziewczynka nie sięga do prostej papierowej rurki
wystającej ze szklanki z koktajlem.
Joseph, w chwili natchnienia, modyfikuje rurkę Judith.
Do jednego końca rurki wkłada śrubkę
i, korzystając z nitki dentystycznej,
zagina papier wokół gwintu śrubki,
tworząc serię niewielkich wgłębień.
Po wyjęciu śrubki
rurkę w szklance można zgiąć,
a Judith może delektować się mlecznym koktajlem.
Joseph początkowo sprzedaje zginane rurki szpitalom,
dzięki czemu pacjenci mogą pić w pozycji półleżącej,
ale dzięki marketingowym i biznesowym zdolnościom jego siostry Betty,
rurka do picia staje się ulubionym gadżetem dzieci
i rzeczą obecną w każdym domu.