Ichtyologie,
de studie van vissen.
Het lijkt een lang, vervelend woord,
maar is in feite heel opwindend,
omdat ichtyologie de enige 'ologie' is
waar 'YOLO' inzit.
(Gelach)
De coole kids in het publiek
weten al dat YOLO staat voor 'you only live once',
[Je leeft maar één keer]
En omdat ik maar één leven heb,
wijd ik het aan wat ik altijd al heb willen doen:
kijken naar de verborgen wonderen en nieuwe soorten ontdekken.
Dat is wat ik moet doen.
De laatste jaren was ik vooral bezig
met het zoeken naar nieuwe soorten in grotten.
Het blijkt dat daar hopen nieuwe holenvissen zijn te vinden
Je moet alleen maar weten waar te kijken
en misschien ook niet te dik zijn.
(Gelach)
Holenvissen leren me een hoop over biologie en geologie.
Ze kunnen me vertellen hoe de landmassa's om hen heen veranderden en verschoven
door vast te zitten in die kleine ruimtes
en ook over de evolutie van het zicht doordat ze blind zijn.
Vissen hebben in essentie dezelfde ogen als wij.
Dat is zo bij alle gewervelden en telkens als een vis zich begint aan te passen
aan dit donkere, koude grottenmilieu
gaan ze vele, vele generaties later hun ogen en zicht verliezen
om te eindigen als een ogenloze holenvis als deze hier.
Nu is elke holenvis een beetje anders geëvolueerd
en elke soort vertelt ons een uniek geologisch en biologisch verhaal.
Net daarom is het vinden van een nieuwe soort zo boeiend.
Dit is zo'n nieuwe soort uit het zuiden van Indiana.
We noemden ze Amblyopsis hoosieri, de Hoosier holenvis.
(Gelach)
Zijn nauwste verwanten zijn holenvissen uit Kentucky
in het Mammoth-grottensysteem.
Ze begonnen te divergeren toen de Ohiorivier
ze enkele miljoenen jaren geleden scheidde.
In dat tijdsverloop ontwikkelden ze de subtiele verschillen
in de genetische architectuur achter hun blindheid.
Het rhodopsine-gen is superbelangrijk voor het zien.
Wij hebben het en zij ook,
maar bij de ene soort ging de werking verloren
en de andere soort heeft het behouden.
Dit zet een prachtig natuurlijk experiment op
waar we kunnen kijken naar de genen van ons zicht
en basis zelf van ons zicht.
Maar de genen van deze holenvissen
kunnen ons ook iets vertellen over de diepe geologische tijd,
misschien nergens meer dan bij deze soort hier.
Dit is een nieuwe soort uit Madagascar die we hebben beschreven
en Typhleotris mararybe genoemd.
Dat betekent 'erge ziekte' in het Malagassisch
omdat we zo ziek waren toen we dit specimen inzamelden.
Geloof het of niet,
maar rondzwemmen in poelen vol dode dingen
en grotten vol vleermuizenpoep
is niet het slimste wat je kan doen in je leven,
maar: YOLO!
(Gelach)
Ik hou van deze soort ondanks dat ze ons probeerde te doden,
omdat deze soort in Madagascar
verwanten heeft op 6.000 km afstand:
holenvissen in Australië.
Een zeven centimeter lange zoetwaterholenvis
kan onmogelijk de Indische Oceaan overzwemmen,
daarom wisten we, door hun DNA te vergelijken,
dat deze soorten meer dan 100 miljoen jaren van elkaar werden gescheiden,
ongeveer de tijd dat de zuidelijke continenten nog samen waren.
Deze soorten reisden helemaal niet zelf,
de continenten namen hen mee.
Ze geven ons door hun DNA
een precies model en maatstaf
om deze oude geologische gebeurtenissen
te dateren en de tijdsduur ervan te bepalen.
Deze soort hier is zo nieuw
dat ik jullie haar naam nog niet mag vertellen,
maar ik kan wel zeggen dat ze uit Mexico komt
en waarschijnlijk al uitgestorven is.
Waarschijnlijk uitgestorven omdat het enige grottensysteem waar ze voorkwam
vernield werd door de aanleg van een naburige dam.
Spijtig genoeg is voor holenvissen
hun grondwaterhabitat
ook onze belangrijkste bron van drinkwater.
Van deze soort kennen we de nauwste verwant nog niet.
Het lijkt erop dat ze niet voorkomt in Mexico,
maar misschien wel in Cuba,
Florida of India.
Hoe dan ook kan ze ons iets vertellen over de geologie
van de Caraïben, of over de biologie van het beter diagnosticeren
van bepaalde soorten blindheid.
Maar ik hoop deze soort nog te ontdekken vooraleer ze ook uitsterft.
Ik ga mijn ene leven als ichtyoloog
doorbrengen met het ontdekken en redden
van deze nederige kleine blinde holenvissen
die ons zoveel kunnen vertellen over de geologie van onze planeet
en de biologie van ons zicht.
Dank u.
(Applaus)