"ในวินาทีแห่งวิสัยทัศน์..."
ช่วงที่ยุคตื่นทองในแคลิฟอร์เนีย มาถึงจุดขีดสุดเมื่อทศวรรษที่ 1850
ช่างตัดเสื้อหนุ่มนามว่า เจค็อบ เดวิส สังเกตว่าลูกค้าผู้เป็นนักแสวงทอง
ใส่กางเกงแล้วขาด เร็วกว่าที่พวกเขาจะปะซ่อมให้ทันเสียอีก
ในวินาทีแห่งวิสัยทัศน์นั้นเอง
เดวิสจึงเพิ่มหมุดย้ำโลหะ เข้าไปในกางเกงที่เขาออกแบบ
โดยเลือกตอกลงไปที่จุดรวมตะเข็บ อย่างมีชั้นเชิง
เช่น บริเวณกระเป๋ากางเกง และเป้ากางเกง
กางเกงที่ถูกปรับแต่งขึ้นใหม่นี้ เป็นที่ต้องการอย่างสูงในใม่ช้า
เพื่อที่จะจดสิทธิบัตรกางเกงตอกหมุดโลหะ ที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม
เดวิสจำเป็นต้องมีหุ้นส่วนทางธุรกิจ
เขาได้เชิญผู้ขายวัตถุดิบ (supplier) ของเสื้อผ้าเขา
พ่อค้าขายสินค้าทั่วไปผู้มีนามว่า "ลีวาย สเตราส์ (Levi Strauss)"
สเตราส์และเดวิส จึงเริ่มผลิตกางเกงจากผ้าเดนิม
และได้ปรับดีไซน์ให้ตรงกับความต้องการ ลูกค้าของพวกเขา
เป็นที่เล่าลือกันว่า เหตุที่มีการตัดหมุดย้ำโลหะที่เป้าออกไป
เป็นเพราะบรรดานักแสวงทองบ่นกันว่า
การนั่งขัดสมาธิใกล้แคมป์ไฟ โดยใส่กางเกง แนบเนื้อสัมผัสตามสมัยนิยมในเวลานั้น
อาจทำให้เจ็บตัวเอาได้
กางเกงยีนส์ยังคงถูกปรับแต่งเรื่อยมา และมีหลากหลายสไตล์ให้เลือก
จนกระทั่งกลายมาเป็น ไอเท็มสุดล้ำในชีวิตประจำวัน
เหมาะสำหรับทั้งสวมใส่ไปทำงาน และทำกิจกรรมช่วงยุคทศวรรษที่ 1960
ปัจจุบัน 96% ของผู้บริโภคชาวอเมริกัน จะมียีนส์กันอย่างน้อย 1 ตัว หรือมากกว่านั้น