در لحظهای بینش...
اوج دوره تب طلا است، دههی۱۸۵۰ کالیفرنیا.
خیاطی جوان به نام یاکوب دیویس متوجه میشود که مشتریهایش که کاشف معادن طلا هستند
شلوارهایشان را سریع تر از آنکه بتوانند وصله بزنند لت و پار میکنند.
در یک لحظه بینش،
دیویس پرچهای فلزی تقویت کننده را به طراحی شلوارهایش افزود،
علیالخصوص قسمتهایی را که در معرض آسیب بودند،
مانند گوشههای جیبها و لبههای دوخت شلوار.
این شلوارهای تقویت شده در مدت کوتاهی خیلی پرطرفدار شدند.
برای حفظ حق اختراع این نوع شلوار بسیار موفق پرچدار،
دیویس به یک شریک نیاز داشت.
او به نزد تأمین کننده پارچهاش میرود،
یک تاجر کالاهای خشک به نام لوای استراووس.
استراووس و دیویس شروع به دوختن شلوار با پارچه کتان میکنند،
و به اصلاح طراحیشان ادامه میدهند تا مشتریهایشان را راضی نگه دارند.
گفته میشود حذف کردن پرچهای فلزی
به خاطر گلایههایی از معدندارانی بود
که با مدل متداول بدون زیرپوش این شلوار خیلی نزدیک به آتش نشسته بودند
که میتوانست آزاردهنده باشد.
تغییرات در شلوارهای جین ادامه یافت و در طی سالها متنوعتر شد،
در نهایت در دههی ۱۹۶۰ به یک کالای
مد روز برای کار و تفریح تبدیل شد.
امروزه ۹۶٪ از مصرف کنندگان آمریکایی حداقل یکی یا چندین شلوار جین دارند.