Ben bir su altı kâşifiyim.
Daha çok bir mağara dalgıcı.
Küçük bir çocukken astronot olmak istiyordum
ama Kanada'da büyüyen genç bir kız olarak bu benim için mümkün değildi.
Fakat tabiat ananın yaşam kaynağı olan,
gezegenimizi dolaşan yeraltı sularının yollarına kıyasla uzay hakkında
daha fazla bilgiye sahip olduğumuz ortaya çıktı.
Bu yüzden daha dikkat çekici bir şey yapmaya karar verdim.
Uzayı keşfetmek yerine,
iç dünyamızdaki güzellikleri keşfetmeyi istedim.
Şimdi birçok insan size mağara dalışının
belki de en tehlikeli uğraşlardan biri olduğunu söyleyecektir.
Şunu demek istiyorum, kendinizi bu odada
aniden karanlığa gömülü bir şekilde sadece
çıkış yolunu aradığınızı,
bazen geniş boşlukta yüzdüğünüzü,
bazı zamanlarda ise ince bir kılavuzu takip ederek
koltukların altında emeklediğinizi,
sadece bir sonraki nefesinizi sağlamak için yaşam desteği beklediğinizi düşünün.
İşte bu benim çalışma alanım.
Ama bugün size öğretmek istediğim şey
dünyamızın tek bir büyük kaya olmadığı.
Daha çok bir sünger gibi.
Dünyamızın süngeri içinde bir sürü deliğin arasında yüzebiliyorum,
ama bunu yapamadığımda
diğer yaşam formları ve diğer maddeler yolculuğu bensiz yapabilirler.
Benim sesim size tabiat ananın içinde
olanları öğretecek.
Güney Kutbu buzdağları içindeki mağaralara dalan
ilk kişi olmaya karar verdiğimde bir rehber kitap yoktu.
2000'de gezegenimizdeki hareket eden en büyük obje buydu.
Ross Buzulu'ndan kopmuştu,
oraya buz kenarı ekolojisini keşfetmek
ve buzun altındaki yaşam formlarını aramak için gittik.
Geri nefes vericiler adında bir teknoloji kullandık.
Uzay yürüyüşlerinde kullanılan teknolojiye çok benzer.
Bu teknoloji 10 sene önce
hayal ettiğimizden çok daha derine gitmemizi sağlıyor.
Egzotik gazlar kullanıyoruz
ve su altında 20 saate kadar görevlere gidebiliriz.
Biyologlarla çalışıyorum.
Mağaraların inanılmaz yaşam formlarına, daha önce varlığı bilinmeyen türlere
barınak olduğu ortaya çıktı.
Bu yaşam formlarının çoğu değişik şekillerde yaşar.
Pek çok durumda pigmentleri ve gözleri yoktur,
bu hayvanlar aynı zamanda son derece uzun yaşarlar.
Aslında bugün bu mağaralarda yüzen hayvanlar
dinazorların yok olduğu zamandan önceki
fosil kayıtları ile benzerdir.
O zaman şöyle düşünün: Bunlar, yüzen küçük dinazorlar gibiler.
Bize evrim ve hayatta kalmak hakkında ne öğretebilirler?
Kavanozda yüzen bu remipede gibi bir hayvana baktığımızda,
zehirli kocaman sivri dişleri var.
Kendi büyüklüğünün 40 katı kadar bir şeye saldırıp onu öldürebilir.
Eğer bir kedi büyüklüğünde olsaydı,
gezegenimizdeki en tehlikeli şey olurdu.
Bu hayvanlar kayda değer güzellikteki yerlerde yaşarlar
ve bazı durumlarda bunun gibi çok genç mağaralarda
çok eski hayvanlar bulunur.
Buraya nasıl geldiler?
Fizikçilerle de çalışıyorum
ve çoğu zaman küresel iklim değişimiyle ilgililer.
Mağaralar içindeki kayaları alırlar
ve onları keserek bir ağacın halkalarına benzer şekilde
taşlar içindeki katmanlara bakarlar,
yaşını bularak farklı zamanlarda
gezegenimizdeki iklim hakkında bilgi edinirler.
Bu fotoğrafta gördüğünüz kırmızılık
aslında Sahra Çölü'nden kum.
Rüzgârla alınıp Atlas Okyanusu üzerinde taşınmış.
Bu durumda Bahamalar'daki Abaco Adası'na yağmurla yağmış.
Toprak tarafından emilip
bu mağaralar içindeki kayaların içine birikmiş.
Bu kayalardaki katmanlara bakınca,
dünyada iklimin çok kuru olduğu zamanları görebiliriz
ve yüz binlerce yıl öncesine gidebiliriz.
Paleo iklimciler de dünyada diğer zamanlarda
deniz seviyelerinin nerede olduğuyla da ilgilenirler.
Burada Bermuda'da ekibim ve ben
bölgede şimdiye dek yürütülen en derin insanlı dalışlardan birine giriştik
ve deniz seviyelerinin eskiden
kıyıya geldiği, şimdiki seviyelerin yüzlerce fit altındaki
yerlere bakıyorduk.
Aynı zamanda paleontologlar ve arkeologlar ile çalışıyoruz.
Meksika, Bahamalar ve Küba'da dahi
mağaralarda kültürel kalıntılara ve insan kalıntılarına bakıyoruz,
bunlar bize bu bölgeye
ilk yerleşenlerin bir kısmı hakkında pek çok bilgi veriyor.
Ama benim en sevdiğim proje 15 sene önce
ilk doğru, üç boyutlu yeraltı yüzeyinin haritasını
yapan ekibin bir parçası olduğum zamandı.
Mağarada sürdüğüm bu araç
sürdüğümüz sırada aslında üç boyutlu model yaratıyordu.
Aynı zamanda mağara içinde bulunduğumuz
yeri yüzeye geri bildirmek için düşük frekanslı radyo dalgaları kullandık.
Böylece evlerin, iş yerlerinin, bowling ve golf sahalarının,
Sonny'nin Barbekü Restoranı'nın bile altında yüzdüm,
oldukça kayda değer ve bunun bana öğrettiği şey,
yeryüzünde yaptığımız her şey
bize içtiğimiz şey olarak geri dönecek.
Su gezegenimiz sadece nehirler, göller ve okyanuslardan oluşmuyor,
aslında o hepimizi birbirimize bağlayan büyük bir su altı ağı.
Hepimizin içtiği ortak bir kaynak.
Bu gezegendeki su altı ve diğer bütün su kaynakları ile
insani bağlantımızı anladığımızda,
bu yüzyılın belki de
en önemli meselesi üzerinde çalışacağız.
Sonuçta hep istediğim astronot olamadım,
ama Dr. Bill Stone tarafından tasarlanan bu haritalama cihazı olacak.
Aslında değişikliğe uğradı.
Artık kendi kendine yüzen, yapay zekâya sahip
otonom bir robot
ve nihai amacı Jüpiter'in uydusu Europa'ya giderek
gezegenin donmuş yüzeyi altındaki okyanusları keşfetmek.
Ve bu oldukça müthiş.
(Alkış)