Të kushtuarit vëmendje ndaj një gjëje:
Nuk është e lehtë apo jo?
Kjo sepse ajo tërhiqet në shumë drejtime në të njejtën kohë
në fakt është mjaft impresionuese nëse mund të qëndrosh i fokusuar.
Shumë njerëz mendojnë se vëmendja është vetëm për atë që ne fokusohemi
por ajo përfshin informacionin të cilin truri mundohet t'a reduktoje.
Janë dy mënyra se si ju e orientoni vëmendjen tuaj.
E para, vëmendja e ndërgjegjshme.
Në vëmendjen e ndërgjegjshme ju i lëvizni sytë kundrejt një gjëje
që të jeni të fokusuar ndaj saj.
Pastaj kemi vëmendjen e pandërgjegjshme.
Në vëmendjen e pandërgjegjshme ju fokusoheni ndaj një gjëje,
por pa lëvizur sytë.
Mendoni për vozitjen për një sekondë.
Vëmendja juaj e dukshme, drejtimi i syve tuaj
janë përballë,
por është vëmendja e pandërgjegjshme.
ajo që vazhdimisht heton zonën përrreth,
kur në të vërtetë ju nuk i shikoni ato.
Unë jam studiues i trurit njerëzor
dhe punoj në ndërlidhjen e trurit dhe makinerive
ose bashkëpunimin e trurit dhe të kompjuterit.
I adhuroj sistemet e trurit.
Ato janë shumë të rëndësishme
sepse në bazë të tyre ne ndërtojmë modele kompjuterike,
dhe bazuar në këto modele
kompjuterët mund të shohin se si funksionon truri ynë.
Dhe nëse truri nuk funksionon mirë,
atëherë të njejtët kompjuterë mund të përdoren si pajisje ndihmëse
për terapi.
Por kjo gjithashtu tregon një gjë,
sepse zgjedhja e gabuar e këtyre sistemeve
na dhuron modele të gabuara
me ç'rast dhe terapi të gabuara.
Apo jo?
Në raste të vëmendjes,
fakti që ne mund
të zhvendosim vëmendjen jo vetem nga sytë tonë
por edhe nga të menduarit -
kjo e bën vëmendjen e pandërgjegjshme nje model interesant për kompjuterët.
Kështuqë doja të dija cilat janë modelet e sinjaleve të trurit
kur shikojmë me vetëdije ose pavetëdije.
Për këtë ndërmora një eksperiment.
Në këtë eksperiment janë dy katrorë vibrues,
njëri prej tyre vibron me një normë më të ngadaltë se tjetri.
Në varësi të cilës nga vibrimet i kushtoni vëmendje,
disa pjesë të trurit do të gjykojnë në një normë të njejtë
me atë të vibrimeve.
Kështu duke analizuar sinjalet e trurit tuaj
mund të gjurmojmë ku saktësisht jeni duke vëzhguar
ose duke kushtuar vëmendje.
Pra për të parë se çfarë ndodh në trurin tuaj kur keni vëmendje të ndërgjegjshme,
kërkova që njerëzit të shikonin direkt në njërin nga katrorët
dhe t'i kushtonin vëmendje
Në këtë rast, siç pritej pamë se katrorët vibrues
u shfaqën në valët e trurit të tyre
të cilat vinin nga prapa kokës së tyre,
e që është përgjegjëse për përpunimin e informatave vizuale të juaja.
Por isha shumë i interesuar
për të parë se ç'ndodh në trurin tuaj kur jeni të pandërgjegjshëm.
Kështu që këtë herë i vë njerëzit të shikojnë në mes të ekranit
dhe pa lëvizur sytë,
të shikojnë me vëmendje njërin nga katrorët.
Në momentin që e bëmë këtë, pamë
se të dyja nga këto norma të vibrimeve u shfaqën në sinjalet e tyre të trurit,
por quditërisht,
vetëm njëri prej tyre, që i ishte kushtuar vëmendje,
pati sinjale më të forta,
pra kishte diçka në tru
që mbante këtë informacion
dhe që kjo gjëja në tru ishte aktivizimi i zonës së përparme.
Pjesa e përparme e trurit është përgjegjëse
për funksione më të larta të njohjes për një njeri.
Pjesa e përparme, duket se funksionon si një filter
që mundohet të lejojë informacionin të hyjë vetëm për atë vibrim
për të cilin ju jeni i vëmendshëm
dhe mundohet të pengojë informacionin që vjen nga katrori tjetër i injoruar.
Aftësia e trurit për të filtruar është me të vertetë çelës për vëmendje,
i cili mungon tek disa njerëz,
p.sh te njerëzit me sindromën e mungesës së vëmendjes.
Pra një person me ADHD nuk mund të pengojë këto shpërqendrime,
për këtë arsye nuk mund të fokusohen për një kohë të gjatë në një detyrë të vetme.
Por çka nëse ky person
mund të luajë një lojë kompjuterike të veçantë
me trurin e tij të lidhur me një kompjuter
dhe më pas të trajnojë trurin e tij
të pengojë këto shpërqendrime?
ADHD është vetëm një shembull.
Ne mund të përdorim këto ndërlidhje mes trurit dhe makinerive
për shumë fusha tjera të njohjes.
Ishte vetëm para disa vjetësh
kur gjyshi im pësoi një atak në tru, dhe humbi aftësinë për të folur.
Ai mund t'i kuptonte të gjithë, por nuk mund të kthente përgjigje,
madje as në të shkruar, sepse ai ishte analfabet.
Kështu që ai vdiq në qetësi.
Më kujtohet tek sa mendoja në atë kohë;
Po sikur të kishim një kompjuter
që të mund të fliste për të?
Tani, pas vitesh që jam në këtë fushë,
shoh që kjo mund të jetë e mundshme.
Imagjinoni sikur ne të gjejmë modele të valëve të trurit
kur njerëzit mendojnë për figura ose edhe për shkronja,
si p.sh shkronja A të gjenerojë valë të trurit të ndryshueshme
nga shkronja B dhe kështu me rradhë.
A mundet një kompjuter një ditë të flasë për njerëzit që nuk munden?
Cka nëse një kompjuter
mund të na ndihmojë të kuptojmë mendimet e një personi që ndodhet në koma?
Ne nuk kemi mbërritur aty ende,
por kushtoni vëmendje.
Ne do të jemi aty shumë shpejt.
Ju falemnderit.
(Duartrokitje)