Hoi.
Ik heb een vraag voor het publiek:
heb je als kind ooit gelogen?
Zo ja, steek dan je hand omhoog...
Wauw! Dit is de eerlijkste groep die ik ooit heb gehad.
(Gelach)
De afgelopen 20 jaar
heb ik onderzocht hoe kinderen leren te liegen.
Vandaag ga ik sommige ontdekkingen die wij hierbij deden met jullie delen.
Maar om te beginnen ga ik een verhaal vertellen van Mr. Richard Messina,
een vriend en basisschooldirecteur.
Op een dag werd hij gebeld.
De beller zegt:
"Mr. Messina, mijn zoon Johnny komt niet naar school vandaag,
want hij is ziek."
Mr. Messina vraagt:
"Excuseert u mij, met wie spreek ik?"
Waarop de beller zegt:
"Ik ben mijn vader."
(Gelach)
Dit verhaal somt --
(Gelach)
somt goed de drie ideëen op die we hebben over kinderen en liegen.
Eén: kinderen beginnen pas met liegen
wanneer zij op de basisschool zitten.
Twee: kinderen kunnen slecht liegen.
Wij volwassenen doorzien hun leugens met gemak.
En drie: als kinderen al heel jong liegen,
hebben ze vast een slecht karakter
en zullen ze heel hun leven ziekelijk blijven liegen.
Nu is echter gebleken
dat alle drie de overtuigingen niet kloppen.
We hebben raadspelletjes gespeeld met kinderen van over de hele wereld
Hier een voorbeeldje.
In dit spelletje vroegen we kinderen de nummers op de kaarten te raden.
We vertelden ze dat als ze winnen,
ze een grote prijs zullen krijgen.
Maar middenin het spel
excuseren we ons en verlaten de kamer.
Voor we de kamer verlaten,
zeggen we ze niet in de kaarten te kijken.
Natuurlijk zijn er in de kamer verborgen camera's die alles vastleggen.
Omdat ze zó graag willen winnen,
zal 90 procent van de kinderen spieken
zodra we de kamer uit zijn.
(Gelach)
De hamvraag is nu:
wanneer we terugkomen en aan de kinderen vragen
of ze wel of niet gespiekt hebben,
zullen ze dat dan toegeven
of liegen over hun gespiek?
Wij ontdekten dat, ongeacht sekse, land of religie,
op tweejarige leeftijd
30 procent liegt
en 70 procent is eerlijk over het spieken.
Op driejarige leeftijd
liegt 50 procent en is 50 procent eerlijk.
Op vierjarige leeftijd
liegt meer dan 80 procent.
En na hun vierde
liegen de meeste kinderen.
Zoals je dus kunt zien,
hoort liegen gewoon bij opgroeien.
Sommige kinderen beginnen er zelfs al mee
als ze pas twee jaar oud zijn.
Later we dan nu eens kijken naar de jongere kinderen.
Waarom liegen sommige wel en sommige niet?
Bij het koken heb je goede ingrediënten nodig
om goed eten te maken.
Goed liegen kan alleen met twee hoofdingrediënten.
Het eerste hoofdingrediënt is dat van de theorie van de geest,
of de gedachteleesvaardigheid.
Gedachtelezen is de vaardigheid
te weten dat verschillende mensen andere kennis hebben van de situatie
en de vaardigheid om te switchen tussen wat ik weet en wat jij weet.
Gedachtelezen is belangrijk voor liegen,
omdat de basis van liegen is dat ik weet
dat jij niet weet
wat ik weet.
Daarom kan ik tegen je liegen.
Het tweede hoofdingrediënt voor goed liegen is zelfbeheersing.
De vaardigheid om spraak te beheersen, om met een stalen gezicht te spreken
en lichaamstaal in bedwang te houden,
zodat je overtuigend kunt liegen.
We ontdekten dat de jonge kinderen
die vaardiger zijn op het gebied van gedachtelezen en zelfbeheersing,
vroeger beginnen met liegen
en er ook beter in zijn.
Het is gebleken dat deze twee vaardigheden ook essentieel voor ons allemaal zijn
om goed te functioneren in de maatschappij.
Mankementen in gedachtelees- en zelfbeheersingsvaardigheden
worden zelfs verbonden aan serieuze ontwikkelingsproblemen
zoals ADHD en autisme.
Als je je tweejarige kind dus betrapt op zijn eerste leugen,
wees dan niet gealarmeerd,
maar vier dat moment --
(Gelach)
Het geeft namelijk aan dat je kind een mijlpaal heeft bereikt
in zijn ontwikkeling.
Welnu, zijn kinderen slechte leugenaars?
Denk je dat je hun leugens met gemak kunt doorzien?
Zou je daarachter willen komen?
Ja? Oké.
Ik zal je twee filmpjes laten zien.
In de filmpjes
zullen kinderen antwoord geven op de vraag van de onderzoeker:
"Heb je gespiekt?"
Probeer mij dan te vertellen
welk kind aan het liegen is
en welk kind de waarheid vertelt.
Hier is kind nummer één.
Ben je er klaar voor?
(Filmpje) Heb je gespiekt? - Kind: Nee.
Kang Lee: En hier kind nummer twee.
(Filmpje) Heb je gespiekt? - Kind: Nee.
KL: Goed, als jij denkt dat kind nummer één liegt,
steek dan je hand omhoog.
Nu, als jij denkt dat kind twee liegt, steek dan je hand omhoog.
Oké, het feit wil nu
dat kind nummer één de waarheid vertelt
en dat kind nummer twee liegt.
Het lijkt erop dat velen van jullie kinderen maar slecht doorzien.
(Gelach)
Welnu, we hebben gelijksoortige spelletjes gespeeld
met vele volwassenen uit alle leeftijdscategorieën.
En we lieten hen vele filmpjes zien.
In de helft van die gevallen werd er gelogen.
In de andere helft ervan vertelden de kinderen de waarheid.
Laten we eens gaan kijken hoe die volwassenen het deden.
Aangezien er net zoveel leugenaars als niet-leugenaars zijn,
heb je met willekeurig gokken
50 procent kans goed te gokken.
Als je dus ongeveer 50 procent goed hebt,
betekent dit dat je verschrikkelijk slecht kinderleugens kunt doorzien.
We beginnen met studenten en rechtenstudenten,
die over het algemeen weinig ervaring met kinderen hebben.
Nee, zij doorzien kinderleugens niet.
Hun score is gelijk aan willekeurig gokken.
Hoe zit het nu met maatschappelijk werkers en kinderbeschermingsadvocaten,
die dagelijks met kinderen werken?
Weten zij wanneer kinderen liegen?
Nee, dat weten zij niet.
(Gelach)
Hoe zit het dan met rechters,
douaniers
en politieagenten,
die dagelijks met leugenaars te maken krijgen?
Weten zij wanneer kinderen liegen?
Nee, dat weten zij niet.
En ouders dan?
Hebben zij het door wanneer andere dan hun eigen kinderen liegen?
Nee, dat hebben zij niet.
Doorzien ouders de leugens van hun eigen kinderen eigenlijk wel?
Nee, dat kunnen zij niet.
(Gelach) (Applaus)
Nu vraag je je misschien af
waarom leugens van kinderen zo slecht te herkennen zijn.
Ik zal mijn eigen zoon hiervoor als voorbeeld nemen, Nathan.
Dit is zijn gezichtsuitdrukking
wanneer hij liegt.
(Gelach)
Wanneer kinderen liegen,
is hun gezichtsuitdrukking dus bijzonder neutraal.
Achter die neutrale gezichtsuitdrukking
gaan echter allemaal gevoelens schuil,
zoals angst, schuld, schaamte
en wellicht een beetje 'lieggenoegen'.
(Gelach)
Helaas verdwijnen die emoties vaak snel of blijven ze verborgen.
Ze zijn dan ook vaak niet waar te nemen.
In de afgelopen vijf jaar
hebben we geprobeerd om deze verborgen emoties zichtbaar te maken.
Toen deden we een ontdekking.
We weten dat onder onze opperhuid
zich een uitgebreid netwerk aan bloedvaten bevindt.
Wanneer we verschillende emoties voelen,
verandert de bloedstroom in ons gezicht lichtelijk.
Deze veranderingen worden geregeld door het autonome stelsel
dat niet bewust aangestuurd wordt.
Door te kijken naar veranderingen in de bloedstroom in het gezicht
kunnen we verborgen emoties blootleggen.
Jammer genoeg
vallen zulke emotie-gerelateerde bloedstroomveranderingen
niet met het blote oog waar te nemen.
Om ons dus te helpen de emoties van mensen te achterhalen,
hebben we een nieuwe beeldverwerkingstechnologie ontwikkeld
genaamd "transdermale optische beeldverwerking".
Hiervoor gebruiken we een normale camera om mensen vast te leggen
wanneer zij verscheidene verborgen emoties voelen.
Vervolgens, met behulp van onze beeldverwerkingstechnologie,
kunnen we transdermale beelden van bloedstroomveranderingen extraheren.
Door deze videobeelden te bekijken,
kunnen we nu met gemak verborgen emoties waarnemen
door bloedstroomveranderingen in het gezicht.
Door deze technologie te gebruiken,
kunnen we nu de verborgen emoties onthullen die met liegen gepaard gaan
en daarmee leugens van mensen doorzien.
Dat kunnen we niet-invasief,
op afstand, voordelig
en met een accuraatheid van zo'n 85 procent doen.
Stukken beter dan op goed geluk.
Daar komt nog bij dat we een 'Pinokkio-effect' ontdekten.
Nee, niet dit Pinokkio-effect.
(Gelach)
Dit is het echte Pinokkio-effect.
Wanneer mensen liegen,
neemt de bloedtoevoer naar de wangen af
en neemt die naar de neus toe.
Natuurlijk is liegen niet het enige moment
waarop wij emoties zullen onderdrukken.
Daarna vroegen we ons dan ook af:
naast het herkennen van leugens,
hoe kan onze technologie nog meer gebruikt worden?
Welnu, in het onderwijs bijvoorbeeld.
Met deze technologie kunnen we bijvoorbeeld een wiskundeleraar helpen
de leerling in zijn les te herkennen
die misschien wel heel nerveus is over het onderwerp dat hij behandelt,
zodat hij hem kan helpen.
We kunnen haar ook gebruiken in de gezondheidszorg.
Ik zelf bijvoorbeeld, Skype dagelijks met mijn ouders,
die duizenden kilometers verderop wonen.
Met behulp van deze technologie
kan ik behalve te weten komen wat er bij hun allemaal gebeurt,
tegelijkertijd op een scherm
hun hartslag zien, hun stressniveau,
hun humeur, en of ze pijn hebben.
En later misschien zelfs
de mate waarin zij kans hebben op een hartaanval of hoge bloeddruk.
Nu vraag je je misschien af:
kunnen we er ook de emoties van politici mee blootleggen?
(Gelach)
Tijdens een debat bijvoorbeeld.
Welnu, dat kan zeker.
Met behulp van beeldmateriaal
zouden we van politici de hartslag,
hun humeur en stressniveau zeker kunnen meten,
en in de toekomst misschien zelfs of ze al dan niet tegen ons liegen.
We kunnen dit ook gebruiken in marketingonderzoek.
Bijvoorbeeld om erachter te komen
of sommige producten aanslaan of niet.
We kunnen het zelfs gebruiken bij daten.
Dus bijvoorbeeld:
als je date naar je glimlacht
kan deze technologie je helpen bepalen
of ze je echt leuk vindt
of dat ze gewoon aardig probeert te zijn.
En in dit geval
probeert ze gewoon aardig te zijn.
(Gelach)
Transdermale beeldverwerkingstechnologie
staat dus nog in de kinderschoenen.
Er zullen een hoop toepassingen komen waar we vandaag nog niets van af weten.
Eén ding weet ik echter wel al:
liegen zal nooit meer hetzelfde zijn.
Hartelijk bedankt.
Xiè xie.
(Applaus)