«Όλοι οι άνθρωποι γεννήθηκαν ίσοι
και είναι προικισμένοι με δικαιώματα
στη ζωή, την ελευθερία και την αναζήτηση της ευτυχίας».
Πιο αργά κύριε Τζέφερσον!
Αυτές οι λέξεις από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας,
και τα προηγηθέντα γεγονότα τους, είναι πασίγνωστες.
Τον Ιούνιο του 1776,
λίγο μετά την έναρξη του πολέμου εναντίον της Αγγλίας
με τους εκατέρωθεν πυροβολισμούς στο Λέξιγκτον και το Κόγκορδ,
το Ηπειρωτικό Κογκρέσο συνήλθε στη Φιλαδέλφεια
για να συζητήσει την Αμερικάνικη ανεξαρτησία.
Μετά από μακρές διαφωνίες, ένα ψήφισμα ανεξαρτησίας
εγκρίθηκε στις 2 Ιουλίου το 1776.
Η Αμερική ήταν ελεύθερη!
Άνδρες, σαν τον Τζον Άνταμς σκέφθηκαν
ότι θα έπρεπε να γιορτάζουμε για πάντα αυτή την ημέρα.
Ωστόσο, μετά από δυο ημέρες οι κύριοι του Κογκρέσου
ψήφισαν τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας,
που συντάχθηκε, ως επί το πλείστον, από τον Τόμας Τζέφερσον,
και πρόσφερε όλους τους λόγους για τους οποίους η χώρα θα έπρεπε
να είναι ελεύθερη.
Πάνω από 235 χρόνια,
γιορτάζουμε αυτή την ημέρα, ως ημέρα Γενεθλίων της Αμερικής.
Υπάρχουν όμως τμήματα της ιστορίας που, πιθανόν, να μη γνωρίζετε.
Πρώτα απ' όλα, η συγγραφή της Διακήρυξης
αποδίδεται στον Τόμας Τζέφερσον,
αλλά η εργασία είχε δοθεί σε πέντε άντρες
για να διαμορφώσουν ένα ντοκουμέντο που να εξηγεί
γιατί η Αμερική έπρεπε να είναι ανεξάρτητη:
Ρόμπερτ Λίβινγκστον,
Ρότζερ Σέρμαν,
Μπέντζαμιν Φράνκλιν και
Τζον Άνταμς ήταν οι πρώτοι που κατονομάστηκαν.
Και ήταν ο Άνταμς που πρότεινε
να μπει στην ομάδα ο νεαρός και σχετικά άγνωστος Τόμας Τζέφερσον
διότι χρειάζονταν ένας άνδρας από την σημαντική Αντιπροσωπεία της Βιρτζίνια,
και ο Άνταμς σκέφτηκε ότι ο Τζέφερσον ήταν καλύτερος συντάκτης από τον ίδιο.
Δεύτερον, αν και ο Τζέφερσον ποτέ δε χρησιμοποίησε υποσημειώσεις,
ή αναφέρθηκε στις πηγές του
μερικές από τις αξιομνημόνευτες λέξεις και φράσεις του είναι δανεισμένες
από άλλους συντάκτες και ελαφρώς αλλαγμένες.
Στη συνέχεια, ο Φράνκλιν και ο Άνταμς έκαναν μερικές προτάσεις.
Η πιο σημαντική όμως αλλαγή προέκυψε αφού η Διακήρυξη
είχε εμφανιστεί στην ολομέλεια του Κογκρέσου.
Για δυο ημέρες, ένας πολύ δυσαρεστημένος Τόμας Τζέφερσον
καθόταν οργισμένος, ενώ οι λέξεις του ξεδιαλέγονταν.
Στο τέλος, το Κογκρέσο έκανε μερικές ελάσσονες αλλαγές λέξεων,
και μια μείζονα απάλειψη.
Στον μακρύ κατάλογο των κατηγοριών που παρέθεσε ο Τζέφερσον
εναντίον του βασιλιά της Αγγλίας,
ο συγγραφέας της Διακήρυξης είχε συμπεριλάβει την ιδέα
ότι ο Γεώργιος ο Τρίτος ήταν υπεύθυνος για το δουλεμπόριο,
και εμπόδιζε την Αμερική να θέσει τέλος στη δουλεία.
Αυτό όχι μόνο ήταν αναληθές,
αλλά το Κογκρέσο δεν ήθελε να γίνει αναφορά στη δουλεία
στο ιδρυτικό ντοκουμέντο του έθνους.
Η αναφορά κόπηκε
προτού η Διακήρυξη επικυρωθεί και σταλεί για εκτύπωση.
Μένει ανοικτό το σκληρό ερώτημα:
Πώς μπορούσαν οι άντρες,
οι οποίοι ήταν έτοιμοι να υπογράψουν ένα ντοκουμέντο,
που υμνούσε την ελευθερία και την ισότητα,
να αποδεχτούν ένα σύστημα στο οποίο κάποιοι κατείχαν άλλους;
Είναι ένα ερώτημα που
θα οδηγούσε τελικά το έθνος σε εμφύλιο πόλεμο
και που ακόμη και σήμερα μπορούμε να υποβάλλουμε.