Już wiecie, jak zmienić kolor czcionki i tła na stronie.
Dzięki CSS, z tekstem można zrobić znacznie więcej.
Najpierw zmieńmy czcionkę.
Czym jest czcionka? Wiecie to, tylko może nie kojarzycie
samego określenia.
To styl tworzących słowa liter:
czy mają ozdoby, jak są grube,
czy wyglądają jak napisane piórem.
Najprościej będzie, gdy dla przykładu zmienię rodzinę czcionek.
Przejdę do reguły „p”, by wybrać wszystkie akapity. Dodam właściwość
„font-family” (rodzina czcionek).
Widzicie, jak zmieniły się litery?
Stały się prostsze.
Zmienię rodzinę czcionek, określając „serif” (szeryfowa).
Widzicie, że litery są bardziej skomplikowane?
W czcionce szeryfowej litery mają ogonki, tzw. zaciosy.
Gdy każemy przeglądarce użyć czcionki szeryfowej, weźmie domyślną
taką czcionkę dla danego komputera. Zwykle Times New Roman.
Zmienię na „sans-serif” - bezszeryfową.
„Sans”, z łaciny, oznacza „bez”.
Litery czcionki bezszeryfowej nie mają zaciosów.
Dlatego są prostsze.
Gdy każemy przeglądarce użyć czcionki bezszeryfowej,
wybierze tę domyślną dla komputera. Zwykle Arial lub Helvetikę.
Ważne: wybierze czcionkę domyślną
dla komputera odbiorcy, nie autora strony.
Może teraz widzicie inną czcionkę bezszeryfową,
bo mamy różne czcionki domyślne.
Czasami to nic, ale niekiedy chcę, by odbiorca widział stronę
z taką samą czcionką jak u mnie.
W tym celu podaję konkretną nazwę czcionki. Np. Helvetica.
To się uda, jeśli wy i ja mamy tę czcionkę w komputerach.
Ale nie musi koniecznie tak być. Wtedy komputer
zignoruje tę właściwość.
CSS pozwala określić rodzinę czcionek, na wypadek,
gdyby tej głównej nie było w komputerze.
Po „Helvetice” piszecie przecinek i „sans serif”.
Komputer poszuka Helvetiki. Jeśli nie znajdzie, użyje domyślnej
czcionki bezszeryfowej.
Wybierając konkretną czcionkę, np. Helvetikę,
zawsze na wszelki wypadek dopisujcie rodzinę czcionek.
Prócz „serif” i „sans-serif” są jeszcze inne rodziny czcionek,
których można użyć.
Tekst piosenki będzie jak pismo odręczne, gdy określimy „cursive”.
Jeśli wolimy bardziej wymyślne litery, wybierzmy rodzinę czcionek „fantasy”.
A gdybyśmy chcieli czcionkę jak z maszyny do pisania?
Wybierzmy rodzinę „monospace”.
Te czcionki mają stałą szerokość. Czyli szerokość każdej litery
jest taka sama.
W Khan Academy często widzicie czcionki „monospace”,
bo zawsze używamy ich w edytorach kodów.
Chcemy, by kody były wyrównane, niezależnie od liter
w słowach.
Umiecie zmieniać rodzinę czcionek. Róbcie to rozsądnie.
Żeby strona wyglądała dobrze, stosujcie czcionki z kilku rodzin
i pary czcionek pasujących do siebie.
Jeśli nie chcecie, by strona wyglądała dobrze - wasza sprawa!
Bawcie się czcionkami!