Bu gece buradayım
çünkü 12 yaşında Afganistanlı bir çocuğa söz verdim.
Adı Hamit
ve bu onun fotoğrafı.
Afganistan'ın Kandahar şehrindeki evinden tek başına ayrılmak zorunda kaldı.
Geride beş erkek kardeşini, anne babasını
ve Taliban terörünü bıraktı.
Hamid kardeşleri arasında en zeki olanıydı.
Sınıfının en iyi öğrencisiydi.
Tek istediği normal bir hayata sahip olmak için bir şanstı.
Hayatta kalabilmek için her gün mücadele etmekten bıkmıştı.
Artık korkmak istemiyordu.
Bunlar onun sözleri :
’’Afganistan’dan Türkiye’ye kadar yürüdüm,
üç ülkenin dağlarını, ovalarını ve çöllerini aştım.
dört ayın sonunda kıyıya ulaştım.
Daha önce denizi hiç görmemiştim.
Yunanistan’a giden küçük botta çok fazla sayıda insan vardı.
Kadınlar ve çocuklar ağlıyordu.
Tanrıya şükür, oraya sağ salim varmıştık .
Ama polis bizi tutukladı.
Kendimi hapishanede buldum.
Şimdi orada geçirdiğim günleri hatırlamak bile istemiyorum.
Suçum neydi ki ? Ne yapmıştım ?''
Hamid, diğer kırk çocukla birlikte Yunanistan'da Amygdaleza' da,
yasadışı mültecilerin tutulduğu bir nezarethanede alıkonuldu.
Serbest bırakıldıktan sonra 5 ay boyunca Atina'nın merkezindeki en büyük parklardan
biri olan Pedion tou Areos parkında evsiz yaşadı.
’’Tekrar yapayalnızdım.
Her gece bazı adamlar gelirdi.
Bira içer ve uyuşturucu kullanırlardı.
Bir gece, yaşlı bir adam yanıma geldi
ve onunla evine gitmem için bana 20 euro teklif etti.
Oradan kaçmak için koşmaya başladım.
Polisten korkuyordum çünkü yasal belgelerim yoktu.
Nereye gideceğimi, ne yapacağımı bilmiyordum.
İngilizce veya Yunanca konuşamıyordum,
bu yüzden de yardım isteyemiyordum.
Birisi beni Omonomia Meydanında evsizlerin toplandığı bir yere götürdü.
Ben de orada bir köşede uyumaya başladım.
Yılbaşı günü Amadou ile tanıştım,
beni Home Project barınma merkezine o getirdi.
O zamandan bu yana her şey değişti,
size şuan hikayemi anlatabiliyor olmam bu sayede .
Hamid diğerlerine göre şanslı olan kimsesiz mülteci çocuklardan birisiydi.
Çünkü sonunda barınma merkezlerimizden birine gelebilmişti.
Ne yazık ki, bu durum çocukların büyük çoğunluğu için geçerli değil.
Hamid tek başına kaçmakta olan binlerce çocuktan sadece birisi
2. Dünya Savaşından bu yana en büyük demografik hareketliliğin tam ortasında.
Biz onlara resmi terimlerle refakatçisi olmayan çocuklar diyoruz.
Bu yolculukta tek başına olma nedenleri farklılık gösterebilir.
Birçoğu yolculuk sırasında anne babasını kaybetmiştir.
Diğerleri savaştan, fakirlikten ya da zulümden kaçmak üzere gönderilmişlerdir.
Hepsi daha iyi bir gelecek arayışındalar.
Tek başlarına ve korunmasız yolculuk ederken her türlü tehlikeye,
çocuk istismarından, organ kaçakçılığına ve cinsel istismara , maruz kalıyorlar.
Şuanda biz konuşurken,
Atina’nın merkezinde, yanı başımızda
çocuklar kendilerini seks için satıyorlar, hayatlarını sürdürebilmek için.
Bu tehlike ve zorluklarla dolu yolculuğun sonunda çocuk mültecileri bekleyen
Yunanistan’da kapalı sınır kapılarıdır
ve onlara ihtiyaçları duydukları
güvenlik, korunma ve barınmayı sağlayacak ve temel ihtiyaçlarını karşılayacak
sosyal yardım olanaklarının hizmet ve tesislerin kronik yetersizliği.
1,5 milyondan fazla insan
2015 yılının başlarından bu yana Yunanistan'a ulaştı.
9000’den fazla insan, Akdeniz'i geçmeye çalışırken hayatını kaybetti.
Bunların çoğu çocuktu ve bu çocukların çoğu tek başına yolculuk ediyordu.
Göçmen ya da mülteci krizi terimi
bu olayın karmaşıklığını açıklamakta kesinlikle yeterli olamaz.
Avrupaya ulaşan mültecilerin %40' ı çocuktu .
Bu mültecilerin, ki tam sayılarını kesin olarak bilmiyoruz
ve bu da problemin bir parçası,
binlercesi ülkelerinden kaçıp yalnız başlarına Avrupa’ya ulaşan çocuklar.
Resmi rakamlara göre ,
100.000 refakatçisi olmayan çocuk
2015 yılında Avrupa Birliği ülkelerinde sığınma talebinde bulundu.
Bu çocukların ise %13’ ü 14 yaşından küçük.
Hamid, Yunanistan’da resmi olarak kayıtlı 6512
refakatçisi olmayan çocuktan yalnızca biri.
Bu sayı geçen yılla kıyaslandığında dört kat artmış görünüyor.
Buna dikkatinizi çekmek isterim :
AB ve Türkiye arasındaki anlaşmadan sonra,
gelen mülteci sayısındaki genel düşüşe rağmen,
kimsesiz mülteci çocukların sayısı sürekli olarak artış göstermektedir.
Olan şu ki,
sınırların kapatılmasıyla bu çocuklar Yunanistan’da sıkışıp kalıyorlar
ve ilgili bütün barınma merkezleri tam dolu.
Sonuç olarak, bugün 1000'den fazla çocuk evsiz
ve acilen korunmaya ve yardıma ihtiyaçları var.
Tüm ülkeye yayılmış durumdalar,
Sokaklarda evsiz yaşıyorlar ya da kamplar nezarethaneler ve karakollardalar.
Şiddetten mağdurlar
her türlü fiziksel, duygusal, psikolojik ve cinsel şiddetten.
Bu çocuklar bir şiddet döngüsünün kurbanları.
Şiddet ve zulümden kaçmak için yola çıktılar ama
Avrupa sınırlarına ulaştıklarında tekrar şiddete ve zulme maruz kaldılar.
Yaralı kahraman sendromundan muzdaripler.
Sonunda vadedilmiş topraklar olduğunu düşündükleri bu yere ulaşmışlardı
bütün acıları ve sıkıntıları burada son bulacaktı
ama onları bekleyen daha fazla şiddet, tehlike ve daha fazla istismardı.
Barınma merkezlerimize gelen çocuklar için Avrupa'ya Yunanistan’ a ulaştıktan sonra
yaşadıkları bu kötü deneyimler tehlikeli yolculukları sırasında ya da
ülkelerinde yaşadıkları acı ve zorluktan daha fazla travmaya neden olmaktadır.
Farkındayım sizi adeta bombardımana tuttum
bir sürü sayı ve üzücü bilgi verdim.
Şimdi birkaç saniye durup kendimize şu soruyu soralım:
Çocuk mülteci nedir?
Acilen korunmaya ihtiyacı olan bir çocuktur.
Acilen sığınacak bir yere bir yuvaya ihtiyacı olan bir çocuk.
The Home Project olarak biz
göçmenlerle çalışmıyoruz
veya mültecilerle çalışmıyoruz ;
biz çocuklarla çalışıyoruz.
Kenara itilmiş, göz ardı edilmiş, yalnız bırakılmış çocuklar, adeta görünmez olan
HOME un açılımı Yardım et, Üstesinden Gel, Motive et ve Cesaret ver
Çalıştığımız herkese bu şekilde yardımcı oluyoruz.
Misyonumuz, Yunanistan’a Avrupa’ya refakatçisi olmadan gelen çocuklara
destek, koruma, eğitim
ve sosyal entegrasyon hizmetleri sağlamak.
Şuanda faaliyetini desteklediğimiz 5 barınma merkezi var.
Bunlardan 4 tanesi erkek çocukları
1 tanesi kız çocukları ve küçük yaşta anne olan kızlar ve bebekleri için.
Ayrıca yapım aşamasında olan 5 barınma merkezimiz
200 çocuğa destek sağlayacak
110 dan fazla kişiye istihdam yaratacak.
Kurucu sponsorumuz olan
Libra Group'a minnettarız
4 aydan kısa bir zamanda fikir aşamasından kuruluş aşamasına
ve kuruluştan faaliyete geçmemize olanak vererek
çözümlerin var olduğunu
ve çözümlerin mümkün olduğunu göstermemizi sağladığı için.
The Home Project barınma modeli 3 sütuna dayanmaktadır.
Birincisi Yunanistan’daki ortaklarımız vasıtasıyla
çocukların yiyecek ve barınak gibi
temel ihtiyaçlarını
tıbbi destek ve ilaç yardımı
ayrıca onlar için gerekli her türlü yasal,
psikolojik ve sosyal desteği
içeren kapsamlı bir sosyal hizmet ağı sağlıyoruz.
Çocuklarımızın hepsi eğitime doğrudan erişime sahip
ve Atina’da okula devam ediyorlar.
İkinci unsur ise biz iş olanakları yaratıyoruz.
Sadece Yunanistanlılar için değil ayrıca mülteciler için iş olanakları.
Herhangi bir toplumla bütünleşmek için İnsanların sadece bir eve değil
işe de ihtiyaçları vardır.
Barınma merkezlerinde personelin %50'si mültecilerden oluşmaktadır,
Bu personel barınaklarımızdaki çocuklar için rol model olmaktadır.
Üçüncü unsur ise yerel ekonomiye değer katıyoruz.
9 yıl süren ekonomik krizin ardından çekilen sıkıntıları hepimiz biliyoruz.
tüm ülkede kullanılmayan ya da kiralanmayan binaları buluyor,
onları yeniliyor,
barınma merkezlerine dönüştürüyor
sahiplerine kirayı ve ayrıca
aşırı yüksek olmasıyla gündemde olan emlak vergisini de ENFIA -Yunanistanlılar
bilirler - ödüyoruz.
Böylece yaptığımız şey herkesin yarar sağladığı bir durum yaratmak
herkes kazanıyor Yunanlar, mülteciler
ve en hassas taraf olan bu korunmasız çocuklar.
Biz iyileşme ortamları yaratıyoruz ,
katılım platformları,
bütün katmanları aşağıdan yukarı kapsayan daha doğal bir sosyal entegrasyon
modeli uygulayarak toplumun katılımını sağlıyoruz
Yabancı düşmanlığı, ırkçılık
mültecilere yönelik şiddet hareketleriyle mücadele edebilmenin tek yolu bu.
Çalışmalarımızda çok büyük öneme sahip üç ana unsur var.
Birincisi empati.
Çalıştığımız çocuklarla ve yetişkinlerle
ayrıca Yunanistan’ da mülteci krizinin
ön saflarında yer alan ortaklarımızla sürekli etkileşim halindeyiz.
Onlara yakın olmak zorundayız ,
Sürekli değişen ihtiyaçlarını anlamak
ve bu ihtiyaçları en iyi şekilde karşılayabilmek için.
İkincisi bu çocuklar için olumlu bir
destek topluluğu oluşturmaktır,
bu gece burada yapmaya çalıştığımız gibi.
İlgili bütün kişiler ve gruplar arasında etkin bir işbirliği kuruyor
ve koordinasyonu sağlıyoruz.
Sivil Toplum Kuruluşları, şirketler, hayır severler,medya,
yetkili kamu kurumları, ulusal ve uluslararası kurum ve kuruluşlar
Biz bir çözüm platformu olarak hareket ediyoruz,
ve bir mecra
yardımlara bu çocukların en acil ihtiyaçlarını karşılamak üzere yön veren.
Üçüncüsü ise faaliyetlerin verimliliği ve hızı.
Dünyada dakikada 12 mülteci çocuk evinden ülkesinden ayrılmak zorunda kalıyor.
Bu probleme sırtımızı dönerek geçirdiğimiz her dakikanın
insan hayatları bakımından ağır bedelleri var.
Burada kelimenin tam manasıyla sınırda yaşayan çok hassas ve
savunmasız bir insan topluluğundan bahsediyoruz.
The Home Project ile
sadece güvenli bir yuva sağlamıyoruz, kendilerini
ifade etmelerini, var olduklarını, kabul gördüklerini hissetmelerini sağlıyoruz.
200 çocuğa destek sağlamayı başarmış olabiliriz,
ancak hala acilen yardıma ve desteğe ihtiyacı olan 1000 çocuk var.
Peki siz olsaydınız ne yapardınız ?
Eğer çocuğunuzun hayatını kurtarmak zorunda olsaydınız
ve her gün evinizin hemen yanına bombalar düşüyor olsaydı
ya da IŞİD 10 yaşındaki oğlunuzu militarize etmek isteseydi
veya Taliban 8 yaşındaki kızınızla evlenmek isteseydi ?
Ne yapardınız ?
Bu gece burada olma amacım sizi şoke etmek
rahatsız etmek,
ya da üzmek değil .
Tek istediğim görmezden gelmemeniz.
Görmezden gelmeyin
ve yanı başımızda gerçekleşen bu şiddete duyarsız kalmayın.
Bu çocuklar bizim çocuklarımız olabilirdi.
Bu çocuklar bizim geleceğimiz.
Onlara arkamızı dönmek,
umutlarımızdan vazgeçmek gibi,
sevgiden vazgeçmek,
daha güzel bir dünyadan vazgeçmek gibi.
Nasıl bir dünyada yaşamak istiyoruz ?
Çocuklarımızın nasıl bir dünyada yaşamasını istiyoruz ?
Kaybedilecek daha fazla zaman yok .
Gerçekten tam o sınırdayız.
Bu çocukları desteklemek ve cesaretlendirmek
şiddete karşı bir direniş eylemidir.
Bizim Hamid'e verdiğimiz söz bu.
Bizim her gün verdiğimiz söz bu
Omar,Taha, Osman, Ali,
Amadou, Mamadou, Diyar,
ve barınma merkezlerimizde yaşayan bütün çocuklara söz verdik.
Hepiniz şimdi bir şeyler yapabilirsiniz
bu çocukların görünür olmaları için
ve aslında oldukları gibi,
tekrar çocuk olmaları için.
Teşekkürler.
(Alkış)