در یک لحظه متصورانه،
سال ۱۷۶۲ است.
جان مونتاگ که چهارمین ارل ساندویچ (شغل دولتی در انگلستان)
در محلهای کوچک در جنوبغربی انگلستان است.
به رغم مهارتهای مدیریتی زیادش،
مونتاگ یک سیاستمدار فاسد است،
یک شوهر بیبند و بار،
و یک قمارباز دائمی رو به زوال.
معمولا، درحالیکه مونتاگ وسط یک شرطبندی ویژه است،
اصرار میکند که غذایش را روی میز بخورد.
در یک لحظه متصورانه، که احتمالاً از سفرهایش الهام گرفته است،
ارل دستور میدهد برایش گوشت و پنیری ببرند
که بین دو لایه نان قرار گرفته
تا بتواند با یک دستش غذا بخورد و با دست دیگر به بازیاش برسد.
معروف است یک بار، مونتاگو یک شبانهروز کامل به قمار مشغول بود.
زمانی که ۲۴ ساعت ناپسند جلوی میز قمار صرف شد
امتیاز مخصوص دستی مونتاگو «ساندویچ» نام گرفت.
طبق یک برآورد،
حالا آمریکاییها روزانه بیشتر از ۳۰۰ میلیون ساندویچ میخورند.