Άλεκ Σοθ: Πριν από 10 χρόνια περίπου, μου τηλεφώνησε μια γυναίκα από το Τέξας,
η Στέισι Μπέικερ.
Είχε δει κάποιες από τις φωτογραφίες μου σε μια έκθεση έργων τέχνης
και αναρωτιόταν αν μπορούσε να μου αναθέσει το πορτραίτο των γονιών της.
Τότε δεν είχα συναντήσει τη Στέισι
και νόμιζα πως ήταν κάποια μεγιστάνας πετρελαίου και ότι είχα χτυπήσει φλέβα,
αλλά δεν έμαθα παρά αργότερα
πως στην πραγματικότητα είχε πάρει δάνειο για όλο αυτό.
Έβγαλα φωτογραφία τους γονείς της,
αλλά ήμουν πολύ πιο ενθουσιασμένος που θα φωτογράφιζα τη Στέισι.
Η φωτογραφία που έβγαλα εκείνη τη μέρα
κατέληξε να γίνει ένα από τα πιο γνωστά μου πορτραίτα.
Την εποχή που έβγαλα τη φωτογραφία, η Στέισι εργαζόταν ως δικηγόρος
για την Πολιτεία του Τέξας.
Λίγο αργότερα, άφησε τη δουλειά της για να σπουδάσει φωτογραφία στο Μέιν,
και όσο ήταν εκεί,
γνώρισε τον διευθυντή φωτογραφίας του περιοδικού New York Times
και της πρόσφερε δουλειά.
Στέισι Μπέικερ: Από τότε, ο Άλεκ κι εγώ
έχουμε κάνει μαζί αρκετά πρότζεκτ για περιοδικά
και γίναμε φίλοι.
Πριν λίγους μήνες, άρχισα να μιλάω στον Άλεκ για κάτι που με γοήτευε.
Πάντα είχα εμμονή με το πώς γνωρίζονται τα ζευγάρια.
Ρώτησα τον Άλεκ πώς γνωρίστηκε με τη γυναίκα του τη Ρέιτσελ,
και μου είπε την ιστορία για έναν αγώνα ποδοσφαίρου στο λύκειο
όταν εκείνη ήταν 16 κι εκείνος 15,
και της ζήτησε να βγούν ραντεβού.
Του άρεσαν τα μωβ μαλλιά της.
Εκείνη είπε ναι, κι αυτό ήταν.
Ρώτησα τότε τον Άλεκ αν τον ενδιέφερε να κάνουμε ένα πρότζεκτ φωτογραφίας
για να διερευνήσουμε αυτό το ερώτημα.
ΑΣ: Με ενδιέφερε το ερώτημα, αλλά με ενδιέφερε πολύ περισσότερο
το κίνητρο της Στέισι για να το ρωτήσει,
ιδίως εφόσον όσο ήξερα τη Στέισι δεν είχε φίλο.
Έτσι, ως μέρος του πρότζεκτ, σκέφτηκα πως θα ήταν ενδιαφέρον
αν προσπαθούσε να γνωρίσει κάποιον.
Η ιδέα μου, λοιπόν, ήταν να πάω τη Στέισι σε ταχυραντεβού
στο Λας Βέγκας την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
(Γέλια) (Χειροκρότημα)
(Μουσική)
ΣΜ: Καταλήξαμε σε αυτό που είχε διαφημιστεί
ως η μεγαλύτερη εκδήλωση ταχυραντεβού του κόσμου.
Είχα 19 ραντεβού
και κάθε ένα διήρκεσε τρία λεπτά.
Δίνονταν στους συμμετέχοντες μια λίστα με ερωτήσεις για να σπάσουν τον πάγο,
όπως, «Τι ζώο θα ήσουν, αν μπορούσες να είσαι οποιοδήποτε είδος;»
Τέτοιου είδους πράγματα.
Το πρώτο μου ραντεβού ήταν ο Κόλιν.
Είναι από την Αγγλία και κάποτε ήταν παντρεμένος με μια γυναίκα
που την είχε γνωρίσει μέσω αγγελίας στην οποία ζητούσε μια Αιγόκερω.
Ο Άλεκ κι εγώ τον είδαμε στο τέλος της βραδιάς
και μας είπε πως φίλησε μια γυναίκα στην ουρά ενός από τα περίπτερα.
Ο Ζακ και ο Κρις ήρθαν στον μαραθώνιο των ραντεβού μαζί.
Αυτός είναι ο Καρλ.
Ρώτησα τον Καρλ, «Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που παρατηρείς σε μια γυναίκα;»
Είπε, «Τα βυζιά».
(Γέλια)
Τον Μάθιου τον ελκύουν οι γυναίκες με μυώδεις γάμπες.
Μιλήσαμε για το τρέξιμο.
Κάνει τρίαθλο, εγώ τρέχω σε ημιμαραθώνιους.
Στον Άλεκ άρεσαν τα μάτια του
και με ρώτησε αν μου άρεσε, αλλά δεν μου άρεσε,
και δεν νομίζω πως άρεσα και σε εκείνον.
Ο Όστιν και ο Μάικ ήρθαν μαζί.
Ο Μάικ μου έκανε μια υποθετική ερώτηση.
Είπε, «Είσαι σε ένα ασανσέρ και έχεις καθυστερήσει σε μια συνάντηση.
Κάποιος τρέχει να προλάβει το ασανσέρ.
Θα κρατήσεις την πόρτα ανοιχτή για να προλάβει;»
Και είπα πως όχι.
(Γέλια)
Ο Κλιφ είπε πως το πρώτο πράγμα που παρατηρεί σε μια γυναίκα είναι τα δόντια,
και κάναμε κομπλιμέντα ο ένας για τα δόντια του άλλου.
Επειδή κοιμάται με ανοιχτό το στόμα,
είπε πως πρέπει να χρησιμοποιεί συχνά στοματικό νήμα
για να αποφύγει ασθένειες των ούλων,
κι έτσι τον ρώτησα πόσο συχνά χρησιμοποιεί το νήμα
και είπε, «Μέρα παρά μέρα».
(Γέλια)
Ως άτομο που χρησιμοποιεί νήμα δύο φορές τη μέρα,
δεν ήμουν σίγουρη πως έκανε συχνά χρήση,
αλλά δεν νομίζω να το είπα δυνατά αυτό.
Ο Μπιλ είναι ελεγκτής,
και μιλήσαμε καθ' όλη τη διάρκεια των τριών λεπτών για ελέγχους.
(Γέλια)
Το πρώτο πράγμα που παρατηρεί ο Σπένσερ σε μια γυναίκα, είναι το δέρμα της.
Νομίζει πως πολλές γυναίκες φοράνε πάρα πολύ μακιγιάζ
και πως θα έπρεπε να φοράνε μόνο τόσο ώστε να τονίσουν τα χαρακτηριστικά τους.
Του είπα πως δεν φοράω καθόλου μακιγιάζ
και θεώρησε πως αυτό ήταν καλό.
Ο Κρεγκ μου είπε πως δεν πίστευε ότι ήμουν διατεθειμένη να είμαι ευάλωτη.
Εκνευρίστηκε όταν δεν μπορούσα να θυμηθώ την πιο αμήχανη στιγμή μου.
Νόμιζε πως έλεγα ψέματα, αλλά δεν έλεγα.
Νόμιζα πως δεν του άρεσα καθόλου, αλλά στο τέλος της βραδιάς,
ήρθε και μου έφερε ένα κουτί με σοκολάτες.
Στον Ουίλιαμ ήταν πολύ δύσκολο να μιλήσεις.
Νομίζω πως ήταν μεθυσμένος.
(Γέλια)
Ο ηθοποιός Κρις Μακένα παρουσίαζε την εκδήλωση.
Έπαιζε στα «Ατίθασα Νιάτα».
Δεν βγήκα όμως ραντεβού μαζί του.
Ο Άλεκ είπε πως είδε μερικές γυναίκες να του δίνουν το τηλέφωνό τους.
Δεν χρειάζεται να πω πως δεν ερωτεύτηκα.
Δεν ένιωσα κανενός είδους επαφή με κάποιον από τους άντρες των ραντεβού,
και ούτε νομίζω πως ένιωσαν κάποια ιδιαίτερη επαφή μαζί μου.
ΑΣ: Λοιπόν, το ομορφότερο πράγμα για μένα --
(Γέλια)
-- ως φωτογράφο, είναι η η αρετή της ευαλωτότητας.
Η εξωτερική εμφάνιση αποκαλύπτει μια ρωγμή μέσα από την οποία ρίχνεις μια ματιά
σε ένα πιο εύθραυστο περιεχόμενο.
Σ' αυτόν τον μαραθώνιο ραντεβού, είδα πολλά τέτοια παραδείγματα,
αλλά καθώς έβλεπα τα ραντεβού της Στέισι, και της μιλούσα γι' αυτά,
συνειδητοποίησα πόσο διαφορετική είναι η φωτογραφική αγάπη από την αληθινή.
Τι είναι η αληθινή αγάπη; Πώς λειτουργεί;
Για να εξετάσουμε αυτό το ερώτημα και να καταλάβουμε πώς κάποιος πάει
από τη γνωριμία σε ένα ραντεβού στο να μοιραστεί τη ζωή του με κάποιον,
η Στέισι κι εγώ πήγαμε στο Σαν Σίτι Σάμερλιν,
που είναι η μεγαλύτερη κοινότητα συνταξιούχων στο Λας Βέγκας.
Η επαφή μας εκεί ήταν ο Τζωρτζ,
που διευθύνει την ομάδα φωτογραφίας της κοινότητας.
Κανόνισε να συναντήσουμε άλλα ζευγάρια, στο πρόχειρο στούντιο φωτογραφίας τους.
ΣΜ: Ύστερα από 45 χρόνια γάμου,
ο άντρας της Αναστέιζια πέθανε πριν από δύο χρόνια,
κι έτσι τη ρωτήσαμε αν είχε κάποια παλιά φωτογραφία γάμου.
Γνώρισε τον άντρα της όταν ήταν 15 ετών,
σερβιτόρα σε ένα μικρό μπάρμπεκιου στο Μίσιγκαν.
Εκείνος ήταν 30.
Του είχε πει ψέματα για την ηλικία της.
Ήταν ο πρώτος με τον οποίο βγήκε ραντεβού.
Ο Ντην είχε ανακηρυχθεί ο φωτογράφος της χρονιάς στο Λας Βέγκας 2 χρονιές στη σειρά
κι αυτό τράβηξε την προσοχή του Άλεκ,
όπως και το γεγονός ότι γνώρισε τη γυναίκα του, την Τζούντι,
στην ίδια ηλικία που ο Άλεκ γνώρισε τη Ρέιτσελ.
Ο Ντην παραδέχτηκε ότι του αρέσει να κοιτάζει τις όμορφες γυναίκες,
αλλά δεν αμφέβαλε ποτέ
για την απόφασή του να παντρευτεί τη Τζούντι.
ΑΣ: Ο Τζωρτζ γνώρισε την Τζόζεφιν σε έναν χορό της ενορίας.
Εκείνος ήταν 18 κι εκείνη 15.
Όπως τα περισσότερα ζευγάρια που γνωρίσαμε,
δεν είχαν φιλοσοφήσει ιδιαίτερα τις πρώιμες επιλογές τους.
Ο Τζωρτζ είπε κάτι που μου έμεινε.
Είπε, «Όταν νιώθεις αυτό το συναίσθημα, απλώς το ακολουθείς».
Ο Μπομπ και η Τρούντι γνωρίστηκαν σε ένα ραντεβού στα τυφλά
όσο εκείνη πήγαινε ακόμα σχολείο.
Είπαν πως δεν άρεσε πολύ ο ένας στον άλλον όταν πρωτογνωρίστηκαν.
Παρόλα αυτά, παντρεύτηκαν λίγο αργότερα.
ΣΜ: Η ιστορία που μου έμεινε περισσότερο ήταν εκείνη του Τζωρτζ,
του προέδρου της ομάδας φωτογραφίας, και γυναίκας του της Μαίρη.
Αυτός ήταν ο δεύτερος γάμος και του Τζωρτζ και της Μαίρη.
Γνωρίστηκαν σε ένα ουέστερν κλαμπ, στο Λούιβιλ του Κεντάκι,
που λεγόταν Σαχάρα.
Εκείνος έπινε μόνος του κι εκείνη ήταν εκεί με φίλους.
Όταν άρχισαν να βγαίνουν, εκείνος χρωστούσε στην εφορία 9.000 δολάρια
κι εκείνη προσφέρθηκε να τον βοηθήσει για να ξεχρεώσει
και για τον επόμενο χρόνο, έδινε τον μισθό του στη Μαίρη,
και εκείνη τον βοήθησε να ξεχρεώσει.
Ο Τζωρτζ ήταν αλκοολικός όταν παντρεύτηκαν και η Μαίρη το ήξερε.
Σε κάποια φάση του γάμου τους, είπε ότι κατανάλωνε
54 μπύρες μέσα σε μία μέρα.
Μια άλλη φορά που ήταν μεθυσμένος, απείλησε να σκοτώσει τη Μαίρη
και τα δύο παιδιά της,
αλλά ξέφυγαν και ήρθε η αστυνομία στο σπίτι.
Παραδόξως, η Μαίρη τον δέχτηκε πίσω
και στο τέλος τα πράγματα έγιναν καλύτερα.
Ο Τζωρτζ εντάχθηκε στους Ανώνυμους Αλκοολικούς
και δεν έχει πιει τα τελευταία 36 χρόνια.
Στο τέλος της ημέρας, αφού φύγαμε από το Σαν Σίτι,
είπα στον Άλεκ πως δεν πίστευα πραγματικά
ότι οι ιστορίες γνωριμίας αυτών των ζευγαριών ήταν και τόσο ενδιαφέρουσες.
Αυτό που ήταν πιο ενδιαφέρον
ήταν το πώς κατάφεραν να μείνουν μαζί.
ΑΣ: Όλοι τους είχαν αυτήν την όμορφη αρετή της αντοχής,
αλλά αυτό ίσχυε και για εκείνους που ήταν μόνοι.
Ο κόσμος είναι σκληρός και όσοι ήταν μόνοι ήταν εκεί έξω,
προσπαθώντας να έρθουν σε επαφή με άλλους ανθρώπους,
και τα ζευγάρια κρατιόντουσαν ο ένας από τον άλλον
ύστερα από όλες αυτές τις δεκαετίες.
Οι αγαπημένες μου φωτογραφίες από αυτό το ταξίδι,
ήταν του Τζο και της Ροζάν.
Όταν γνωρίσαμε τον Τζο και τη Ροζάν,
είχαμε ήδη αποκτήσει το συνήθειο να ρωτάμε τα ζευγάρια
αν είχαν μια παλιά φωτογραφία του γάμου τους.
Στην περίπτωσή τους, και οι δύο έβγαλαν ταυτόχρονα από τα πορτοφόλια τους
ακριβώς την ίδια φωτογραφία.
Τι είναι ομορφότερο, σκέφτηκα,
αυτή η εικόνα ενός νέου ζευγαριού που μόλις έχουν ερωτευθεί
ή η ιδέα αυτών των ανθρώπων να κρατούν αυτή τη φωτογραφία για δεκαετίες;
Ευχαριστούμε.
(Χειροκρότημα)