روسیه از کجا آمده است؟
چرا این قدر بزرگ است،
و چه چیز آن را از همسایگانش متمایز میکند؟
پاسخ در داستانهای حماسی جنگجویان دریانورد،
مهاجمان کوچ نشین،
و ظهور و سقوط دولت قرون وسطایی به نام روسهای کیف نهفته است.
در هزاره اول،
گروه بزرگی از قبایل کوچ نشین در جنگلهای متراکم اروپای شرقی پراکنده شدند.
از آنجایی که آنها سیستم نوشتاری نداشتند،
بیشتر آنچه درباره آنها میدانیم از سه منبع عمده به دست آمده است:
شواهد باستان شناسی،
آثار به جا مانده از تاریخ نگاران امپراتوری روم و خاور میانه،
و در نهایت، تاریخی حماسی به نام «تاریخچه اولیه»
که در قرن ۱۲ توسط راهبی به نام «نستور» گردآوری شده است.
آنچه شواهد به ما میگویند این است که این قبایل که زبان اسلاوی مشترک
و دین مشرکانهای داشتند
تا قرن هفتم به سه شاخه غربی، جنوبی و شرقی تقسیم شدند،
و دسته آخر از رود دنیستر
تا ولگا و دریای بالتیک گسترده بودند.
در ادامه داستان نستر، پس از سالها اطاعت از وایکینگهای شمالی،
که به هر حال، در نبردها کلاه شاخدار به سر نمیگذاشتند،
قبایل محلی شورش کردند و شمالیها را پس نشاندند،
اما رها شده با دستگاه خودشان، آنها به هم حمله کردند.
چنان آشوبی درگرفت که از قضا،
قبایل به خارجیهایی پناه بردند که به تازگی اخراج کرده بودند،
و از آنها خواستند تا برگردند و نظم را برقرار کنند.
وایکینگها پذیرفتند و شاهزاده روریک و دو برادرش را برای حکمرانی فرستادند.
اولگ پسر روریک، قلمرو خود را در جنوب گسترش داد،
و پایتخت را به «کیف»،
که پایگاه مرزی سابق امپراتوری خزر بود منتقل کرد،
و روسهای کیف متولد شد،
به نظر میرسد که کلمه «روس» از یک واژه قدیمی اسکاندیناوی
به معنای «مردان ردیف کننده» استخراج شده است.
پادشاهی جدید روابط پیچیدهای با همسایگانش داشت،
و با امپراتوریهای خزر، بیزانس و قبایل همسایه
پیوسته در جنگ و صلح بود.
مذهب نقشی اساسی در سیاست بازی میکرد،
و با ادامه افسانه در سال ۹۸۷، شاهزاده روس ولادیمیر اول تصمیم گرفت که الحاد اسلاوی را
کنار بگذارد و فرستادگانی برای تحقیق درباره آیین همسایگان فرستاد.
با حرام بودن نوشیدن الکل در اسلام
و تبعید شدن یهودیان از سرزمین مقدس،
حاکمان مسیحیت ارتدکس را
با شنیدن درباره مراسم عجیب آن برگزیدند.
با تغییر ولادیمیر و ازدواج او با خواهر امپراتور بیزانس،
و ادامه تجارت از طریق راه ولگا،
روابط عمیقی بین دو سرزمین شکل گرفت.
مبلغان بیزانس الفبایی برای زبانهای اسلاوی درست کردند
که بر پایه الفبای یونان بود
و جنگجویان وایکینگ روس نگهبانان زبده امپراتور بیزانس شدند.
برای چندین نسل،
روسهای کیف با تکیه برای منابع غنی و تجارت روزگار میگذراندند.
اشرافزادههای آنها با حکمرانان برجسته اروپا ازدواج کردند،
و شهروندان بعضی شهرها از فرهنگ غنی،
سواد و حتی آزادیهای دموکراتیک نادر در آن زمان لذت میبردند.
اما هیچ چیز ابدی نیست.
اختلافات و برادرکشی به مرور زمان قدرت مرکزی را تحلیل داد
و حکومتهای محلی شاهزادگان رقیب در شهرهای مستقل شکل گرفت.
با جنگ صلیبی چهارم و زوال قسطنطنیه
تجارت و در نتیجه شوکت و قدرت روس را به نابودی کشاند،
در حالی که جنگجویان توتنی قلمروهای شمالی را تهدید میکردند.
با این حال ضربه آخر از جانب شرق وارد آمد.
شاهزاده روس سرگرم مناقشات سیاسی خود بود،
و از شایعات درباره
یک لشگر غیر قابل توقف افسانهای غافل شد
و تا سال ۱۲۳۷،هنگامی که ۳،۵۰۰ سوار کماندار به رهبری باتوخان
شهرهای روس را غارت کردند،
و سر راه خود به مجارستان و لهستان خاک کیف را به توبره کشیدند.
با به پایان رسیدن تاریخ روسهای کیف، مردم آن پراکنده شدند.
در شرق، که تحت سلطه مغول باقی ماند،
پایگاهی تجاری به نام مسکو به وجود آمد
که برای رقابت با قدرت خانها رشد کرد،
و امپراتوری از هم پاشیده آنها را تصرف کرد،
و از بسیاری جهات هم موفق شد.
با جذب کردن قلمروهای شرقی روس،
باز هم نام قدیم یونانی خود را به دست آورد، روسیا.
در همین حال، سرزمینهای غربی که حکمرانان آنها
تا زمان عقب نشینی غاصبان با مانورهای سیاسی از ویرانی دوری میکردند
تحت تاثیر لهستان و لیتوانی قرار گرفتند.
برای چند قرن بعد
در سرزمینهای پیشین روسهای کیف
که اسلاوها در گسترش یافتند،
و وایکینگها بر آنها حکمرانی کردند،
یونانیان آنها را آموزش دادند،
و مغولها آنها را از هم پاشیدند
تفاوتهای فرهنگی و زبانی در جامعه توسعه یافت
و تا امروز ادامه پیدا کرد.