Oké, steek je hand op:
wie van jullie heeft iemand ontvriend op Facebook
omdat hij of zij iets kwetsends had gezegd over politiek of religie,
kinderopvang, eten?
(Gelach)
En wie van jullie ontwijkt ten minste één persoon
omdat je die gewoon niet wil spreken?
(Gelach)
Vroeger kon je voor een beschaafd gesprek
gewoon het advies van Henry Higgins uit 'My fair Lady' volgen:
praat over het weer en je gezondheid.
Maar tegenwoordig, met klimaatverandering en de anti-vaccinatiebeweging,
(Gelach)
is dat ook niet veilig meer.
Dus de wereld waarin wij leven,
deze wereld waarin elk gesprek
in een ruzie kan ontaarden,
waarin politici niet met elkaar kunnen praten
en waar zelfs het meest triviale onderwerp
zowel een fanatieke voorstander als een tegenstander heeft, is niet normaal.
In een onderzoek van Pew Research, onder 10.000 Amerikanen,
kwam naar voren dat we op dit moment meer gepolariseerd, meer verdeeld zijn,
dan ooit eerder in de geschiedenis.
We schikken ons minder snel,
wat inhoudt dat we niet naar elkaar luisteren.
En we baseren onze keuzes over waar te wonen,
wie te trouwen en zelfs wie onze vrienden worden,
op al aanwezige ideeën.
Ook dit betekent dat we niet naar elkaar luisteren.
Een gesprek vraagt om een balans tussen praten en luisteren
en ergens zijn we die balans kwijtgeraakt.
Dit komt gedeeltelijk door technologie.
De smartphone die iedereen hier in zijn hand heeft,
of ergens dichtbij, zodat je hem snel kunt pakken.
Volgens Pew Research
stuurt een derde van de Amerikaanse tieners meer dan 100 sms-jes per dag.
Een groot deel, bijna allemaal, stuurt eerder een berichtje aan hun vrienden
dan dat zij hen persoonlijk spreken.
Er staat een leuk artikel in The Atlantic van een docent, Paul Barnwell.
Hij gaf zijn leerlingen een communicatie-opdracht.
Hij wou ze leren spreken over iets, zonder spiekbriefjes te gebruiken.
Hij zegt: "Ik ging beseffen..."
(Gelach)
"Ik ging beseffen dat gespreksvaardigheid
misschien wel de meest verwaarloosde vaardigheid is die we niet onderwijzen.
Kinderen zijn dagelijks uren bezig met ideeën en met elkaar via schermen,
maar hebben nauwelijks de gelegenheid
hun sociale communicatieve vaardigheden te ontwikkelen.
Het klinkt misschien vreemd, maar we moeten ons afvragen:
welke 21e-eeuwse vaardigheid
is nou belangrijker dan het kunnen voeren van een samenhangend, helder gesprek?"
Ik verdien mijn geld met gesprekken voeren:
Nobelprijswinnaars, vrachtwagenchauffeurs,
miljardairs, kleuterjuffen,
staatshoofden, loodgieters.
Ik spreek mensen die ik mag, ik spreek mensen die ik niet mag.
Ik spreek mensen met wie ik persoonlijk heel erg van mening verschil.
Toch voer ik fantastische gesprekken met ze.
In de komende 10 minuten wil ik jullie leren praten
en luisteren.
Jullie hebben vast al allerlei adviezen gehoord;
kijk de andere persoon aan,
bedenk van tevoren interessante gespreksonderwerpen,
kijk, knik en glimlach om te laten zien dat je aandachtig luistert,
herhaal wat je hebt gehoord of vat het samen.
Nou, dat kun je allemaal vergeten.
Het is onzin.
(Gelach)
Je hoeft helemaal niet te leren hoe je kan laten zien dat je aandachtig luistert,
als je daadwerkelijk aandachtig luistert.
(Gelach)
(Applaus)
De vaardigheden die ik gebruik als professioneel interviewer,
gebruik ik ook in het dagelijks leven.
Ik ga jullie dus leren interviewen
en zo leer je eigenlijk hoe je een betere gesprekspartner wordt.
Leer je een gesprek te voeren
zonder je tijd te verdoen, zonder je te vervelen
en God verhoede, iemand voor het hoofd te stoten.
Iedereen heeft ooit wel een geweldig gesprek gehad.
We weten dus hoe dat is.
Het soort gesprek waarbij je je na afloop betrokken en geïnspireerd voelt
of waarbij je voelt dat er een echte klik is
of dat iemand je volkomen begrepen heeft.
Er is geen reden
waarom de meeste van je interacties niet zo zouden kunnen zijn.
Ik heb tien basisregels. Die ga ik allemaal met jullie doornemen,
maar zelfs als je er maar één uitkiest en deze volledig leert beheersen,
zul je al betere gesprekken kunnen voeren.
Nummer één: doe één ding tegelijk.
Dan bedoel ik niet, leg even je mobieltje
tablet, autosleutels of wat je ook maar vasthoudt weg.
Ik bedoel, wees aanwezig.
Aanwezig in het moment.
Denk niet aan de ruzie die je met je baas hebt gehad.
Denk niet aan wat je vanavond gaat eten.
Als je het gesprek niet wil voeren,
doe dat dan niet
en doe het niet halfslachtig.
Nummer twee: houd geen betoog.
Als je jouw mening wilt verkondigen
zonder enige ruimte voor reactie, discussie, tegengas of ontwikkeling,
ga dan bloggen.
(Gelach)
Er is een goede reden waarom er nooit deskundigen in mijn show zitten:
ze zijn heel saai.
Zijn ze conservatief, dan haten ze Obama, voedselbonnen en abortus.
Zijn ze progressief, dan haten ze banken, oliebedrijven en Dick Cheney.
Zo voorspelbaar.
Zo wil je toch niet zijn.
Je moet elk gesprek ingaan met het idee dat je iets kan leren.
De beroemde therapeut M. Scott Peck
zei dat écht luisteren vereist dat je je eigen ik opzij zet.
Soms betekent dat: je eigen mening opzij zetten.
Hij zei dat door het aanvoelen van die acceptatie
de spreker steeds minder kwetsbaar wordt,
en zich sneller zal openstellen
om zijn gedachten aan de luisteraar te vertellen.
Nogmaals, ga ervan uit dat je iets kan leren.
Bill Nye: "Iedereen die je ooit zult ontmoeten weet iets wat jij niet weet."
Ik zeg het zo:
Iedereen is ergens expert in.
Nummer drie: stel open vragen.
Doe in dit geval zoals journalisten.
Begin je vragen met wie, wat, wanneer, waar, waarom of hoe.
Als je een ingewikkelde vraag stelt, krijg je een eenvoudig antwoord.
Als ik jou vraag: "Was je doodsbang?"
dan reageer je op het krachtigste woord in die zin,
'doodsbang', en dan is het antwoord "Ja" of "Nee".
"Was je boos?" "Ja, ik was heel boos."
Laat hen het beschrijven. Zij weten het.
Probeer ze zoiets te vragen als: "Hoe was dat?"
"Hoe voelde dat?"
Want dan moeten ze er echt even over nadenken
en zo krijg je een veel interessanter antwoord.
Nummer vier: laat je meevoeren.
Dat betekent dat er gedachten in je opkomen
die je moet laten gaan.
We horen zo vaak interviews
waarin een gast een paar minuten aan het praten is
en dan stelt de interviewer een vraag
die totaal uit het niets lijkt te komen, of die al is beantwoord.
Hij was waarschijnlijk twee minuten eerder gestopt met luisteren
omdat hij een hele slimme vraag had bedacht
en hij vastbesloten was die te stellen.
Wij doen precies hetzelfde.
We voeren een gesprek met iemand
en dan denken we ineens aan die keer dat we Hugh Jackman in een café zagen.
(Gelach)
Dan stoppen we met luisteren.
Verhalen en ideeën komen in je op.
Je moet ze laten komen en weer loslaten.
Nummer vijf: als je het niet weet, zeg dan dat je het niet weet.
Mensen op de radio, vooral op NPR,
zijn zich ervan bewust dat wat zij zeggen wordt vastgelegd
en zijn dus voorzichtiger met beweren dat ze ergens expert in zijn
en met beweren dat ze iets zeker weten.
Doe dat. Neem het zekere voor het onzekere.
Voer geen loze praatjes.
Nummer zes: stel jouw ervaring niet gelijk aan die van een ander.
Als zij praten over het verlies van een familielid,
begin dan niet over toen jij een familielid verloor.
Als ze praten over problemen op hun werk,
begin dan niet over hoe erg jouw baan is.
Het is niet hetzelfde. Dat is het nooit.
Iedere ervaring is persoonlijk.
En bovendien gaat het niet over jou.
Je hoeft dat moment niet aan te grijpen om te bewijzen hoe geweldig je bent
of hoe erg je geleden hebt.
Iemand vroeg ooit aan Stephen Hawking wat zijn IQ was en hij zei:
"Geen idee. Mensen die opscheppen over hun IQ zijn sukkels."
(Gelach)
Gesprekken zijn geen reclamepraatjes.
Nummer zeven:
Val niet in herhaling.
Het is neerbuigend en heel erg saai
en toch doen we het heel veel.
Vooral in gesprekken op de werkvloer of in gesprekken met onze kinderen;
we willen iets duidelijk maken, dus gaan we het eindeloos herhalen.
Niet doen.
Nummer 8: niet teveel details.
Mensen zijn helemaal niet geïnteresseerd
in de jaren, namen, data, al die details
waar jij met zo veel moeite probeert op te komen.
Het kan ze niet schelen. Het gaat ze om jou.
Ze willen weten wie jij bent,
wat jullie overeenkomsten zijn.
Dus vergeet de details. Laat ze weg.
Nummer negen:
dit is niet de laatste, maar wel de belangrijkste.
Luister.
Ik kan je niet zeggen hoeveel hele belangrijke mensen hebben gezegd
dat luisteren misschien wel de allerbelangrijkste vaardigheid is
om jezelf eigen te maken.
Boeddha zei, vrij vertaald:
"Als je mond openstaat, ben je niet aan het leren".
En Calvin Coolidge zei: "Niemand heeft zich ooit werkeloos geluisterd".
(Gelach)
Waarom luisteren we niet naar elkaar?
Ten eerste, we praten liever.
Als ik praat, heb ik de controle.
Ik hoef niet te horen wat me niet interesseert.
Ik ben het middelpunt.
Ik kan mezelf laten zien.
Maar er is nog een reden:
we raken afgeleid.
De gemiddelde persoon praat met ongeveer 225 woorden per minuut,
maar we kunnen luisteren tot wel 500 woorden per minuut.
Dus onze gedachten vullen de overige 275 woorden in.
Ik weet dat het moeite en energie kost
om echt goed op te letten,
maar als je dat niet kunt, dan voer je geen gesprek.
Dan zijn jullie twee mensen die maar wat naar elkaar roepen
in dezelfde ruimte.
(Gelach)
Je moet naar elkaar luisteren.
Stephen Covey heeft het mooi gezegd.
Hij zei: "De meesten van ons luisteren niet met de intentie te begrijpen.
We luisteren met de intentie te antwoorden."
Nog één regel, nummer 10, en dat is deze: hou het kort.
[Een goed gesprek is als een minirok; kort genoeg om de aandacht vast te houden,
lang genoeg om de lading te dekken.]
(Gelach)
(Applaus)
Het komt allemaal neer op hetzelfde basisprincipe en dat is:
wees geïnteresseerd in anderen.
Ik ben opgegroeid met een beroemde opa
en we hadden thuis een soort ritueel.
Er kwamen mensen bij mijn grootouders langs
en als ze weg waren, kwam mijn moeder naar ons toe
en dan zei ze: "Weet je wie dat was?
Zij was tweede bij Miss America.
Hij was burgemeester van Sacramento.
Zij won de Pulitzerprijs. Hij is een Russische balletdanser."
En ik groeide op met het idee
dat iedereen een geweldig geheim meedraagt.
Eerlijk gezegd denk ik dat ik er een betere presentator door ben.
Ik houd zo veel mogelijk mijn mond,
ik stel me open,
ben altijd bereid versteld te staan
en ik ben nog nooit teleurgesteld.
Doe hetzelfde.
Ga erop uit, praat met mensen,
luister naar mensen
en wees vooral bereid versteld te staan.
Bedankt.
(Applaus)