บางท่านคงไม่เคยได้ยินชื่อ คีนีมา, เซียรา ลีออน
หรือ อะรัว, ไนจีเรีย
แต่ฉันรู้จักที่เหล่านั้น ในฐานะที่มันเป็นสถานที่น่าทึ่งที่สุดในโลก
ในโรงพยาบาลที่นั่น มีกลุ่มพยาบาล แพทย์ และนักวิทยาศาสตร์
ที่กำลังต่อสู้อยู่เงียบ ๆ
กับสิ่งที่คุกคามชีวิตมนุษย์ มากที่สุดสิ่งหนึ่ง มาเป็นเวลาหลายปี
ไวรัส เลสซา (Lassa virus)
ไวรัส เลสซา คล้ายคลึงกับอีโบลา
มันสามารถก่อให้เกิดไข้สูง และมักทำให้ผู้ป่วยเสียชีวิตได้
แต่คนเหล่านี้เสี่ยงชีวิตของพวกเขาทุกวัน
เพื่อปกป้องคนในชุมชนของพวกเขา
และการทำเช่นนั้น ปกป้องพวกเราทุกคน
แต่สิ่งที่น่าทึ่งที่สุด ที่ฉันได้เรียนรู้จากพวกเขา
เกี่ยวกับการไปเยี่ยมที่นั่นเป็นครั้งแรก เมื่อหลายปีก่อน
คือ การที่พวกเขาตื่นขึ้นมา เริ่มต้นกับทุกวันใหม่ --
ที่แสนจะท้าทายและไม่ธรรมดา ไปอยู่แนวหน้า -- ด้วยการร้องเพลง
พวกเขามารวมตัวกัน และพวกเขาแสดงความสุข
พวกเขาแสดงจิตวิญญาณ
และตลอดเวลาหลายปี
ปีแล้วปีเล่า ที่ฉันได้ไปเยี่ยมพวกเขา และพวกเขามาเยี่ยมฉัน
ฉันไปรวมตัวกับพวกเขาและร้องเพลง
และเราเขียนถึงกัน และรักสิ่งนั้น
เพราะว่ามันย้ำเตือนเราว่า เราไม่ได้แค่มี ความพยายามทางวิทยาศาสตร์ร่วมกัน
เราผูกพันกันผ่านมนุษยธรรมที่ถูกแบ่งปันกัน
และแน่นอน อย่างที่คุณคิด มันสำคัญมาก ๆ
จนเป็นสิ่งที่จำเป็น เมื่อสิ่งต่าง ๆ เริ่มที่จะเปลี่ยนไป
และนั้นก็เปลี่ยนไปอย่างมาก ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014
เมื่อการระบาดของอีโบลา เกิดขึ้นในกีนี
มันเป็นการระบาดครั้งแรกในแอฟริกาตะวันตก
ใกล้กับชายแดนของเซียรา ลีออน และไลบีเรีย
และมันก็น่ากลัว น่ากลัวมากสำหรับเราทุกคน
อันที่จริงเราก็คาดเดามาได้สักระยะแล้ว
ว่าเลสซาและอีโบลาแพร่กระจายไปไกล กว่าที่คาดเอาไว้
และเราคิดว่า สักวันมันอาจไปถึงคีนีมา
และสมาชิกของกลุ่มของฉัน ก็ออกไปทันที
และเข้าร่วมงานกับ ดร. ฮูมา คาห์น และกลุ่มของเขา
และเราจัดการตรวจวิเคราะห์ เพื่อที่จะสามารถ ทดสอบทางโมเลกุลที่ไวได้
และพบเชื้ออีโบลา ถ้ามันข้ามชายแดนมา
และเข้าไปยัง เซียรา ลีออน
เราได้จัดเครื่องมืออุปกรณ์ทำนองนี้ สำหรับการตรวจหาไวรัส เลสซา
เรารู้ว่าต้องทำอย่างไร
กลุ่มนี้ยอดเยี่ยมโดดเด่น
เราก็แค่ต้องให้อุปกรณ์และสถานที่ กับเขาเพื่อสำรวจอีโบลา
และน่าเสียดาย ที่วันนั้นก็มาถึง
วันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ผู้หญิงคนหนึ่งเข้าแผนกผดุงครรภ์
และกลุ่มของเราก็ทำการตรวจทางโมเลกุล ที่สำคัญนั้น
และพวกเขาก็ได้พบกับผู้ป่วยอีโบลารายแรก ที่ได้รับการยืนยันในเซียรา ลีออน
นี่เป็นงานที่ไม่ธรรมดาที่ทำสำเร็จ
พวกเราสามารถ ที่จะตรวจพบโรคได้อย่างรวดเร็ว
เพื่อที่จะได้รักษาผู้ป่วยได้อย่างปลอดภัย
และเริ่มที่จะติดตามการแพร่สัมผัส เพื่อจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เราน่าจะสามารถหยุดมันได้
แต่เมื่อวันนั้นมาถึง
การระบาดได้สืบเนื่องมาหลายเดือนแล้ว
เนื่องจากมีผู้ป่วยเป็นหลักร้อย มันทำให้คนลืมเรื่องระบาดก่อนหน้านี้กันหมด
และมันเข้ามายังเซียรา ลีออน ไม่ใช่ในแบบผู้ป่วยคนเดียว
แต่เป็นกระแสคลื่น
เราต้องทำงานกับกลุ่มนานาชาติ
กับองค์การอนามัย กับคีนีมา เพื่อเริ่มที่จะจัดกับการมัน
และสัปดาห์ถัดไปเราก็พบ 31
จากนั้นก็ 92 และ 147 ราย ทั้งหมดมาจากคีนีมา
เพียงที่เดียวในเซียรา ลีออน ที่สามารถจัดการกับสิ่งนี้ได้
และเราก็ทำงานกับตลอดเวลา พยายามที่จะทำทุกอย่างที่เราทำได้
พยายามที่จะช่วยคน พยายามที่จะให้คนสนใจ
แต่เรายังทำสิ่งที่เรียบง่ายอีกอย่าง
จากตัวอย่างเชื้อที่เราได้จากเลือดของผู้ป่วย เพื่อนำไปตรวจหาอีโบลา
เราสามารถทิ้งมันไปได้
อีกสิ่งหนึ่งที่เราทำคือ ใส่สารเคมีลงไปและหยุดปฏิกิริยามัน
ใส่มันลงในกล่อง และส่งมันข้ามมหาสมุทรไป
และนั่นคือสิ่งที่เราทำ
เราส่งมันไปยังบอสตัน ที่ซึ่งกลุ่มของฉันทำงาน
และเรายังทำงานกันตลอดเวลา ทำงานเป็นกะ วันแล้ววันเล่า
แเละเราสร้าง 99 จีโนม ของไวรัสอีโบลา
นี่คือพิมพ์เขียว พิมพ์เขียวของจีโนมไวรัส
เราทุกคนก็มีสิ่งนี้
มันบอกทุก ๆ อย่าง ที่ทำให้เราเป็นเรา
และบอกข้อมูลกับเรามากมาย
ผลของงานแบบนี้ เป็นสิ่งง่าย ๆ แต่พวกมันทรงพลัง
เราสามารถที่จะนำไวรัสต่าง ๆ 99 อย่าง
มองดูพวกมัน และเปรียบเทียบ
และเราสามารถเทียบได้กับสามจีโนม
ที่ได้ถูกตีพิมพ์จากกีนีเอาไว้ก่อนหน้านี้
เราสามารถแสดงได้ว่า การระบาด เกิดขึ้นทีกีนีหลายเดือนก่อน
เมื่อมันเข้าไปอยู่ในกลุ่มคนแล้ว
และจากนั้น ก็มีการแพร่กระจาย จากคนสู่คน
ตอนนี้ มันสำคัญมาก
เมื่อเราพยายามค้นหาว่า จะทำการขัดขวางอย่างไร
แต่สิ่งสำคัญก็คือ การติดตามการแพร่สัมผัส
เรายังสามารถเห็นได้ว่า เมื่อไวรัสเคลื่อนไปมาระหว่างคนและสัตว์
มันมีการกลายพันธุ์
และแต่ละการกลายพันธุ์ก็สำคัญ
เพราะว่าการตรวจหา วัคซีน
การบำบัดที่เราใช้
ทั้งหมดขึ้นอยู่กับจีโนมนั่น ลำดับ และสิ่งพื้นฐาน
ที่ผลักดันมัน
และผู้เชี่ยวชาญสาธารณสุขสากล ต้องตอบสนอง
ต้องพัฒนา
เพื่อปรับมาตราฐานทุกอย่าง ที่เรากำลังทำ
อย่างไรก็ดี วิทยาศาสตร์กำลังพิสูจน์บทบาท ตำแหน่งที่ฉันมีในจุดนั้น
คือ ฉันมีข้อมูล
และฉันน่าจะทำงานอยู่ในที่ปิด มานานหลายเดือน
วิเคราะห์ข้อมูลอย่างระมัดระวังอย่างช้า ๆ
ส่งผลงานไปยังสำนักพิมพ์ ผ่านกระบวนการนี้กลับไปกลับมา
และจากนั้นเมื่องานตีพิมพ์ในวารสารออกมา อาจจะเผยแพร่ข้อมูลได้ในตอนนั้น
นี่เป็นแนวทางปกติที่ทำกัน
แต่นั่นไม่ดีแน่ในตอนนี้ ใช่ไหมคะ
เรามีเพื่อนของเราอยู่แนวหน้า
และสำหรับเรา มันก็ชัดเจนว่า เราต้องการความช่วยเหลือ
มากเสียด้วย
ฉะนั้น สิ่งแรกที่เราทำก็คือ
ทันทีที่เครื่องทำการหาลำดับแล้ว
เราตีพิมพ์มันบนเว็บไซต์
เราปล่อยข้อมูลออกไปให้โลก และบอกว่า "ช่วยเราด้วย"
และความช่วยเหลือก็มา
ก่อนที่เราจะรู้ตัว
เราได้รับการติดต่อจากคนมากมาย
ที่ประหลาดใจที่ได้เห็นข้อมูล ถูกเปิดเผยออกมาอย่างนั้น
ผู้ทำการติดตามไวรัส ที่ยิ่งใหญ่บางรายในโลก
กลายเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนของเรา ไปอย่างรวดเร็ว
เราทำงานด้วยกันในแบบที่เชื่อมโยง
แบ่งปัน, มีการติดต่อสื่อสารกันเป็นประจำ,
พยายามที่จะติดตามไวรัส นาทีต่อนาที
เพื่อหาทางที่เราจะหยุดมัน
และมันก็มีวิธีมากมาย ที่เราจะสามารถจัดกลุ่มแบบนี้ได้
ทุกคน โดยเฉพาะเมื่อเกิดการระบาด จนมันขยายไปทั่วโลก
เราเข้าไปเพื่อเรียนรู้ เพื่อมีส่วนร่วม เพื่อเข้าไปคลุกคลี
ทุกคนต้องการที่จะมีส่วนร่วม
ปริมาณความสามารถของมนุษย์เหล่านั้น ช่างน่าทึ่ง
และอินเทอร์เน็ตก็เชื่อมต่อเราเข้าด้วยกัน
และคุณคิดออกไหมคะว่า แทนที่จะกลัวกันและกัน
เราแค่บอกว่า "จัดไป
มาทำงานด้วยกันเหอะ"
แต่ปัญหาก็คือ ข้อมูลที่เราทุกคนกำลังใช้
การค้นหาข้อมูลจากกูเกิล มันจำกัดเกินไปสำหรับสิ่งที่เราต้องการทำ
และโอกาสมากมาย หายไปเมื่อมันเป็นอย่างนั้น
ฉะนั้นในเบื้องต้นของการระบาด จากคีนีมา
เรามีบันทึกทางการแพทย์ 106 บันทึก จากผุ้ป่วย
และเราก็เปิดเผยมันต่อสาธารณชนทั่วโลก
และในห้องทดลองของเรา เราสามารถแสดงว่า คุณควรเอาบันทึก 106 ฉบับไป
เราสามารถฝึกคอมพิวเตอร์ให้คาดเดา การตรวจหาผู้ป่วยอีโลบา
ด้วยความแม่นยำเกือบ 100 เปอร์เซ็นต์
และเราสร้างแอป ที่สามารถให้โหลดใช้ได้
เพื่อให้มันมีไว้ใช้สำหรับผู้ที่ทำงานได้สุขภาพ ในการทำงานภาคสนาม
แต่ 106 บันทึก ก็ไม่เพียงพอ ที่จะทำให้มันทรงพลัง
และสมบูรณ์ได้
ฉะนั้น เรากำลังรอข้อมูลเพิ่มเติม เพื่อที่จะเปิดเผยมัน
และข้อมูลก็ยังไม่มา
เรายังรอ อย่างกระสับกระส่าย
ในห้องปิด แทนที่จะทำงานด้วยกัน
และมันก็ -- เรายอมรับมันไม่ได้
ใช่ไหมคะ คุณทุกคน เรายอมรับมันไม่ได้จริง ๆ
มันเป็นชีวิตของเราที่อยู่ตรงแนวหน้า
และอันที่จริง
หลายชีวิตต้องมาล้มตาย ผู้ที่ทำงานด้านการรักษาพยาบาล
รวมถึงเพื่อนร่วมงานที่รักของฉันด้วย
เพื่อนร่วมงานห้าราย มบูลู ฟอนนี, อเล็กซ์ ม๊อกบอย,
ดร. ฮูมา คาห์น, อลิส โคโวมา และโมฮาหมัด ฟูลลาห์
พวกเขาคือผู้ที่ทำงานรักษาพยาบาลทั้งห้า
ที่คีนีมาและที่อื่น ๆ
ที่เสียชีวิตระหว่างที่โลกของเรารั้งรอ และในขณะที่พวกเราทุกคนทำงาน
อย่างเงียบ ๆ และแยกจากกัน
เห็นไหมคะ อีโบลา ก็เป็นเหมือนกับภัยต่อมนุษยชาติอื่น ๆ
ที่ได้รับพลังงานจากความไม่ไว้ใจ ความไขว้เขว และทิศทางที่แตกแยก
เมื่อพวกเราสร้างอุปสรรคระหว่างกัน และเราสู้กันเอง
ไวรัสก็ชนะ
แต่ไม่เหมือนกับภัยต่อมนุษยชาติอื่น
อีโบลาเป็นสิ่งหนึ่ง ที่ทำให้พวกเราเหมือน ๆ กัน
เราทุกคนกำลังสู้กับมันด้วยกัน
อีโบลาที่อยู่หน้าบ้านใครบางคน อาจมาถึงเราในไม่ช้าก็เร็ว
และในที่อย่างนี้ ที่มีความเสี่ยงเท่า ๆ กัน
มีความเข้มแข็งเหมือน ๆ กัน มีความกลัว ความหวัง แบบเดียวกัน
ฉันหวังว่าเราจะทำงานด้วยกันด้วยความสุขใจ
นักเรียนระดับปริญญาโทของฉัน กำลังอ่านหนังสือเกี่ยวกับเซียรา ลีออน
และเธอค้นพบคำว่า "คีนีมา"
โรงพยาบาลที่เราทำงาน และเมืองที่เราทำงานในเซียรา ลีออน
ซึ่งถูกตั้งชื่อตามภาษาเมนเด แปลว่า "ใสเหมือนกับลำธาร, โปร่งใส
และเปิดเผยต่อการมองของสาธารณะ"
นั่นทำให้เราภูมิใจมาก
เพราะว่า ถ้าเราไม่รู้ เราคงรู้สึกว่า
เพื่อที่จะให้เกียรติผู้ที่ทำงานที่คีนีมา
เราจะต้องทำงานอย่างเปิดเผย เราต้องแบ่งปันและทำงานด้วยกัน
และเราต้องทำอย่างนั้น
เราทุกคนต้องการให้พวกเราเอง และคนอื่น ๆ --
เปิดใจเข้าหากัน เมื่อเกิดโรคระบาด
เพื่อต่อสู้ในศึกครั้งนี้ด้วยกัน
เพราะว่านี่ไม่ใช่การระบาดครั้งแรกของอีโบลา
และมันจะไม่ใช่ครั้งสุดท้าย
และมันจะมีจุลชีพอีกมากมาย ที่กำลังตั้งท่ารออยู่
เช่น ไวรัสเลสซ่า และอื่น ๆ
และเมื่อมันเกิดขึ้นในครั้งต่อไป
มันอาจเกิดขึ้นในเมืองที่มึคนเป็นล้าน มันอาจเกิดขึ้นที่นี่
มันอาจเป็นอะไรบางอย่าง ที่แพร่ไปได้ทางอากาศ
มันอาจถูกทำให้แพร่กระจายออกไป อย่างจงใจ
และฉันรู้ว่านั่นคือการต่อสู้ ฉันเข้าใจ
แต่ฉันก็ยังรู้อีกว่า การทดลองนี้แสดงให้เราเห็นว่า
เรามีเทคโนโลยี และเรามีความสามารถ
ที่จะเอาชนะมันได้
ที่จะเอาชนะมัน และมีชัยอยู่เหนือไวรัส
แต่เราสามารถทำได้ ถ้าเราทำด้วยกัน
และทำมันด้วยความสุข
สำหรับ ดร. คาห์น
และสำหรับทุกคนที่ได้อุทิศชีวิต ยืนอยู่แนวหน้า
ในการต่อสู่กับเรามาโดยตลอด
ให้เราได้อยู่ในการต่อสู้นี้กับพวกเขาตลอดไป
และอย่าให้โลกนี้ถูกกำหนด
ด้วยการทำลายสิ่งที่สร้างขึ้น เพียงเพราะไวรัสเดียว
แต่ด้วยการแสดงให้เห็น จากพันล้านดวงใจและความคิด
ที่ทำงานร่วมกันเป็นหนึ่ง
ขอบคุณค่ะ
(เสียงปรบมือ)