اگر به شما بگویم تمامی بیماریها،
چیزهایی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا، گلو درد
از ابری متشکل از بخار سمی میآیند چه؟
شاید فکر کنید بی معناست، و این که نگران نشو، و کاملا اشتباه هست.
بله، در واقع این همان چیزی هست که مردم برای قرنها فکر میکردند باعث بیماریهای میشود.
آنها این را تئوری بوی بد مینامیدند،
و همه اعم از مردم و جامعه پزشکی آن را پذیرفته بودند.
اما در سال ۱۸۴۰، در میان شیوع بیماری ویرانگر وبا در لندن،
یک گروه کوچک از دانشمندان به این نظریه شک کردند.
اولین میکروسکوپ ها موجودات ریزی را نشان دادند،
و پیشنها کردند که در واقع میکروبها باعث بیماری میشوند،
از آن رو آن را نظریه میکروب نامیدند.
ولی بیشتر مردم پنداشتهایشان را نگه داشتند
و به شدت در مقابل این نظریه مقاومت کردند.
اما پشتیبانی کنندگان این نظریه مصمم بودند با جمع آوری اطلاعات
ثابت کنند که آنها اشتباه میکنند.
سرگروه این پزشکان دکتر جان اسنو بود.
دکتر اسنو مشاهد کرد که بیماران مبتلا به وبا
استفراغ شدید و اسهال شدید دارند،
علايم از درون رودها که مخالف علايم بیماری ریه ها هستند،
و شاید بیماری از طریق غذا یا نوشیدنی انتقال پیدا کرده باشد،
نه از طریق هوا.
بعد از تحقیق در مورد بیمارهای قبلی
او متقاعد شد
که وبا از طریق منبع آب آلوده منتشر شده .
سپس، در اواخر تابستان سال ۱۸۵۴
زمانی که وبا ناگهان به حومه سوهو رسید،
محلهای در لندن که نزدیک خانه خودش بود،
دکتر اسنو خیلی نزدیک به این مسیر بود.
او تقاضای سوابق مردگان را کرد،
و در طی یک هفته، ۸۳ نفر مرده بودند.
او نقشه محل زندگی مردگان را تهیه کرد
و متوجه شد که ۷۳ نفر از آنها از یک پمپ آب در خیابان بُراد استفده کردند.
دکتر اسنو قویا پیشنهاد داد که پمپ آب را ببندند،
زیرا او میدانست نظریه میکروب خیلی محبوبیت ندارد،
او اظهار داشت که وبا از طریق سمی در آب پخش شده
به جای اینکه بگوید از میکروب ها،
هنگامی که موضوع را با دولت مطرح کرد.
آنها متقاعد نشدند،
اما موفقت کردند که پمپ را برای تحقیق بیشتر ببندند.
تقریبا بلافاصله، مورد جدید دیگری از عفونت دیده نشد.
همین موفقیت او را تقویت کرد،
دکتر اسنو مصمم بود آلودگی آب پمپ
به بیماری مرتبط هست.
او داستان همسر بیوه فردی که از بیماری وبا مرده بود
را شنید، که خیلی دور از سوهو زندگی میکرد
اما مستخدمش آب از پمپ خیابان بُراد هر روز بری او میآورد
زیرا او مزه آن را دوست داشت.
او همچنین خانه کارگری را یافت
که در نزدیکی پمپ خیابان بُراد قرار داشت
که منزل صدها نفر بود ولی تنها تعداد انگشت شماری در آنجا بیمار شدند،
که دکتر اسنو متوجه این حقیقت شد که
خانه کارگری چاه آب خودش را دارد.
آخر سر، دکتر اسنو شنید یک نوزاد
احتمالا یکی از اولین قربانیان شیوع این بیماری بوده.
او دریافت که پوشک کثیف نوزاد
داخل فاصلاب انداخته شده
که درست نزدیک پمپ آب عمومی خیابان بُراد هست.
دکتر اسنو دوباره این مورد را مطرح کرد،
اما حتی پس از آن، کارکنان شهرداری نظریه او را رد کردند،
و نمیخواستند اقرار کنند که مدفوع انسان وارد آب اشامیدنی لندن شده،
آنها در مورد نظریه بدبویی که
صدها سال قدمت داشت اشتباه میکنند.
تا سال ۱۸۸۴ تلاش دکتر اسنو موفق نبود
تا اینکه دکتر رابرت کخ باکتری که عامل
بیماری وبا بود را از سایرین باکتری ها جدا کرد.
کُخ تکنیک کشت خالص باکتری را ایجاد کرد،
و از طریق یک مجموعه از آزمونها،
ثابت شد که یک نوع باکتری خاص
مستقیما عامل بیماری است.
کمک بزرگ به نظریه میکروب
از طرف دانشمند پرکاری به نام دکتر لویی پاستور شد،
که مطالعاتش در مورد میکروارگانیسم منجر به ساخت اولین واکسن شد.
با به چالش کشیدن انگاشتها توسط داده مطالعاتی،
این دانشمندان توضیح دادند که نظریه قدیمی را رد و بی اعتبار کردند
و موجب ایجاد جرقه ای در تکامل فوق العاده سلامت عمومی شدند.
اما طرح همه این پرسشها،
که به طور وسیعی باورهای علمی از امروز تشکیل میدهند
برای فرزندان ما در آینده مضحک خواهد بود؟
و به همین دلیل هست که هر دانشمندی میگوید
پرسش بهترین نقطه برای شروع هست.