Χανς Ρόσλινγκ: Θα σας κάνω
τρεις ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών.
Χρησιμοποιήστε αυτή τη συσκευή για να απαντήσετε.
Η πρώτη ερώτηση είναι, πώς ο αριθμός
θανάτων ανά έτος
από φυσικές καταστροφές,
πώς άλλαξε τον τελευταίο αιώνα;
Διπλασιάστηκε,
έμεινε περίπου στα ίδια γενικά στον κόσμο,
ή μειώθηκε σε λιγότερο από μισό;
Παρακαλώ απαντήστε Α, Β ή Γ.
Βλέπω πολλές απαντήσεις. Είναι πολύ πιο γρήγορο απ' ό,τι στα πανεπιστήμια.
Είναι πολύ αργοί. Σκέφτονται και σκέφτονται και σκέφτονται.
Ω, πολύ ωραία.
Πάμε στην επόμενη ερώτηση.
Για πόσο καιρό πήγαν οι γυναίκες των 30 ετών
στο σχολείο σε όλο τον κόσμο:
Επτά χρόνια, πέντε χρόνια ή τρία χρόνια;
Α, Β ή Γ; Παρακαλώ απαντήστε.
Και πάμε στην επόμενη ερώτηση.
Τα τελευταία 20 χρόνια, πώς άλλαξε το ποσοστό
των ατόμων στον κόσμο
που ζουν σε ακραία φτώχεια;
Ακραία φτώχεια - να μην έχεις αρκετό φαγητό για την ημέρα.
Σχεδόν διπλασιάστηκε,
παρέμεινε πάνω- κάτω το ίδιο,
ή μειώθηκε στο μισό;
Α, Β ή Γ;
Τώρα, απαντήσεις.
Βλέπετε, οι θάνατοι από φυσικές καταστροφές στον κόσμο,
το βλέπετε από αυτό το γράφημα εδώ,
από το 1900 έως το 2000.
Το 1900, περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι
πέθαιναν κάθε χρόνο από φυσικές καταστροφές:
πλημμύρες, σεισμοί, ηφαίστεια, οτιδήποτε, ξηρασίες.
Και μετά, πώς άλλαξε αυτό;
Η Gapminder ρώτησε το κοινό στη Σουηδία.
Να πώς απάντησαν.
Το σουηδικό κοινό απάντησε ως εξής:
Το 50% νόμιζε ότι διπλασιάστηκε,
το 38% είπε ότι είναι πάνω κάτω το ίδιο,
και το 12 είπε ότι μειώθηκε στο μισό.
Αυτά είναι τα καλύτερα δεδομένα από ερευνητές καταστροφών,
και ανεβοκατεβαίνει,
πάει στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
και μετά αρχίζει να πέφτει και συνεχίζει να πέφτει
και έχει πέσει σε λιγότερο από το μισό.
Ο κόσμος είναι όλο και περισσότερο ικανός
όσο περνούν οι δεκαετίες
να προστατεύσουν τους ανθρώπους από αυτό, ξέρετε.
Έτσι μόνο το 12% των Σουηδών το γνωρίζουν αυτό.
Πήγα λοιπόν στον ζωολογικό κήπο και ρώτησα τους χιμπατζήδες.
(Γέλια) (Χειροκρότημα)
Οι χιμπατζήδες δεν βλέπουν τις ειδήσεις το βράδυ,
έτσι οι χιμπατζήδες,
επέλεξαν τυχαία, άρα οι Σουηδοί απάντησαν χειρότερα από τυχαία.
Πώς τα πήγατε εσείς;
Αυτοί είστε εσείς.
Σας νίκησαν οι χιμπατζήδες.
(Γέλια)
Αλλά ήσασταν κοντά.
Ήσασταν τρεις φορές καλύτεροι από τους Σουηδούς,
αλλά δεν είναι αρκετό.
Δεν θα πρέπει να συγκρίνεστε με τους Σουηδούς.
Πρέπει να έχετε μεγαλύτερες φιλοδοξίες στον κόσμο.
Ας δούμε την επόμενη απάντηση εδώ: γυναίκες στο σχολείο.
Εδώ, βλέπετε ότι οι άντρες πήγαν οκτώ χρόνια.
Πόσο καιρό πήγαν σχολείο οι γυναίκες;
Ρωτήσαμε τους Σουηδούς έτσι,
και αυτό σας δίνει μια ιδέα, έτσι δεν είναι;
Η σωστή απάντηση είναι μάλλον
αυτή που επέλεξαν οι λιγότεροι Σουηδοί, έτσι δεν είναι;
(Γέλια)
Για να δούμε, για να δούμε. Εδώ είμαστε.
Ναι, ναι, ναι, οι γυναίκες σχεδόν μας έφτασαν.
Αυτό είναι το κοινό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Και αυτοί είστε εσείς. Να 'στε.
Ωω.
Συγχαρητήρια, είστε δύο φορές καλύτεροι,από τους Σουηδούς
αλλά δεν με χρειάζεστε -
Πώς κι έτσι; Νομίζω ότι είναι επειδή
όλοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν χώρες
και υπάρχουν περιοχές
όπου τα κορίτσια έχουν πολλές δυσκολίες.
Τα σταματούν όταν πάνε στο σχολείο,
και είναι αποκρουστικό.
Αλλά η πλειοψηφία του κόσμου,
όπου ζουν οι περισσότεροι στον κόσμο,
οι περισσότερες χώρες, τα κορίτσια σήμερα πάνε σχολείο
περίπου όσο και τα αγόρια.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε επιτύχει την ισότητα των φύλων,
καθόλου.
Συνεχίζουν να έχουν τρομερούς περιορισμούς,
αλλά σήμερα υπάρχει εκπαίδευση στον κόσμο.
Τώρα, χάνουμε την πλειοψηφία.
Όταν απαντάτε, απαντάτε σύμφωνα με τα χειρότερα μέρη,
και εκεί έχετε δίκιο, αλλά χάνετε την πλειοψηφία.
Τι γίνεται με τη φτώχεια;
Είναι πολύ ξεκάθαρο ότι η φτώχεια εδώ
έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό,
και στις Η.Π.Α., όταν ρωτήσαμε το κοινό,
μόνο το πέντε τοις εκατό το βρήκε.
Κι εσείς;
Α, σχεδόν φτάσατε τους χιμπατζήδες.
(Γέλια) (Χειροκρότημα)
Τόσο λίγοι, μόνο μερικοί από εσάς!
Πρέπει να υπάρχουν προκαταλήψεις, ξέρετε.
Πολλοί άνθρωποι σε πλούσιες χώρες
πιστεύουν οτι δεν θα καταφέρουμε ποτέ να εξαλείψουμε την ακραία φτώχεια.
Φυσικά και το πιστεύουν,
επειδή δεν ξέρουν καν τι έχει γίνει.
Το πρώτο πράγμα όταν σκεφτόμαστε το μέλλον
είναι να γνωρίζουμε το παρόν.
Αυτές οι ερωτήσεις ήταν μερικές από τις πρώτες ερωτήσεις
στην πιλοτική φάση του Έργου Άγνοιας
στο Ίδρυμα Gapminder που τρέχουμε,
και αυτό το έργο ξεκίνησε πέρσι
από το αφεντικό μου και γιο μου, τον Όλα Ρόσλινγκ. (Γέλια)
Είναι ο συνιδρυτής και διευθυντής,
και ήθελε, μου είπε ο Όλα,
ότι πρέπει να είμαστε πιο συστηματικοί
όταν πολεμούμε την καταστροφική άγνοια.
Τα πιλοτικά το αποκάλυψαν αυτό ήδη,
ότι τόσοι πολλοί στο κοινό βαθμολογούνται χειρότερα από τις τυχαίες επιλογές,
έτσι πρέπει να σκεφτούμε τις προκαταλήψεις
και μία από τις κύριες προκαταλήψεις
είναι η κατανομή του παγκόσμιου εισοδήματος.
Κοιτάξτε εδώ. Έτσι ήταν το 1975.
Είναι ο αριθμός των ανθρώπων σε κάθε εισόδημα,
από το ένα δολάριο την ημέρα -
(Χειροκρότημα)
Βλέπετε, εδώ υπήρχε μία καμπούρα,
περίπου ένα δολάριο την ημέρα,
και μετά μία καμπούρα εδώ
περίπου ανάμεσα στα 10 με 100 δολάρια.
Ο κόσμος έχει δύο ομάδες.
Ήταν ένας κόσμος-καμήλα όπως μια καμήλα με δύο καμπούρες,
οι φτωχοί και οι πλούσιοι,
και υπήρχαν λιγότεροι ενδιάμεσα.
Αλλά δείτε πώς άλλαξε αυτό.
Καθώς προχωράω, αυτό που έχει αλλάξει,
έχει αυξηθεί ο πληθυσμός της Γης
και οι καμπούρες αρχίζουν να ενώνονται.
Οι χαμηλότερες καμπούρες ενώθηκαν με την υψηλότερη καμπούρα,
και η καμήλα πεθαίνει και έχουμε έναν κόσμο καμήλα-δρομέα
με μία μόνο καμπούρα.
Το ποσοστό φτώχειας έχει μειωθεί.
Εξακολουθεί να είναι φρικτό
ότι τόσοι πολλοί παραμένουν σε ακραία φτώχεια.
Έχουμε ακόμη αυτή την ομάδα, σχεδόν ένα δισεκατομμύριο, εκεί,
αλλά μπορεί να τελειώσει αυτό τώρα.
Η πρόκληση που έχουμε τώρα
είναι να ξεφύγουμε, να καταλάβουμε που είναι η πλειοψηφία,
και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα σε αυτή την ερώτηση.
Ρωτήσαμε, ποιο είναι το ποσοστό στον κόσμο
όπου τα παιδιά ενός έτους έχουν
τα βασικά εμβόλια ενάντια στην ιλαρά και σε άλλα πράγματα
που είχαμε για πολλά χρόνια:
20, 50 ή 80 τοις εκατό;
Τώρα, αυτές είναι οι απαντήσεις του κοινού στις Η.Π.Α. και στη Σουηδία.
Δείτε το σουηδικό αποτέλεσμα:
Ξέρετε ποια είναι η σωστή απάντηση.
(Γέλια)
Ποιος στο καλό είναι ο καθηγητής της παγκόσμιας υγείας σε αυτή τη χώρα;
Εγώ είμαι, εγώ.
(Γέλια)
Είναι πολύ δύσκολο, αυτό. Πολύ δύσκολο.
(Χειροκρότημα)
Όμως, η προσέγγιση του Όλα
να μετρήσει πραγματικά αυτό που ξέρουμε ότι πήγε στα πρωτοσέλιδα,
και το CNN δημοσίευσε αυτά τα αποτελέσματα στο διαδίκτυο
και είχαν τις ερωτήσεις εκεί, εκατομμύρια απάντησαν,
και νομίζω ότι υπήρχαν περίπου 2.000 σχόλια,
και αυτό ήταν ένα από τα σχόλια.
«Πάω στοίχημα ότι ούτε ένας δημοσιογράφος δεν πέρασε το τεστ», είπε.
Έτσι ο Όλα μου είπε, «Πάρε αυτές τις συσκευές.
Σε προσκαλούν σε συνεντεύξεις τύπου.
Δώστο τους και μέτρα τι γνωρίζουν οι δημοσιογράφοι».
Κυρίες και κύριοι,
για πρώτη φορά, τα ανεπίσημα αποτελέσματα
από ένα συνέδριο με δημοσιογράφους των Η.Π.Α.
Και μετά, πρόσφατα, από δημοσιογράφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(Γέλια)
Βλέπετε, το πρόβλημα δεν είναι ότι ο κόσμος
δεν διαβάζει και δεν ακούει τους δημοσιογράφους.
Το πρόβλημα είναι δεν ξέρουν οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι.
Τι θα κάνουμε γι' αυτό, Όλα;
Έχουμε καμιά ιδέα;
(Χειροκρότημα)
Όλα Ρόσλινγκ: Ναι, έχω μια ιδέα, αλλά πρώτα,
λυπάμαι που σας κέρδισαν οι χιμπατζήδες.
Ευτυχώς, θα μπορώ να σας παρηγορήσω
δείχνοντάς σας γιατί δεν φταίτε εσείς.
Μετά, θα σας εξοπλίσω με μερικά κόλπα
για να κερδίσετε τους χιμπατζήδες στο μέλλον.
Βασικά αυτό θα κάνω.
Αλλά πρώτα ας δούμε γιατί είμαστε τόσο αδαείς,
και όλα ξεκινούν σε αυτό το μέρος.
Είναι το Χούντικσβαλ. Είναι μια πόλη στη βόρεια Σουηδία.
Είναι μια γειτονιά στην οποία μεγάλωσα,
και είναι μια γειτονιά με ένα μεγάλο πρόβλημα.
Στην πραγματικότητα, έχει ακριβώς το ίδιο πρόβλημα
που υπήρχε σε όλες τις γειτονιές
όπου μεγαλώσατε κι εσείς.
Δεν ήταν αντιπροσωπευτικό. Εντάξει;
Μου έδωσε μια πολύ προκατελειμένη όψη
του πώς είναι η ζωή στον πλανήτη αυτό.
Αυτό είναι λοιπόν το πρώτο κομμάτι του παζλ της άγνοιας.
Έχουμε προσωπικές προκαταλήψεις.
Όλοι μας έχουμε διαφορετικές εμπειρίες
από κοινότητες και άτομα που συναντάμε,
και επιπλέον, ξεκινάμε το σχολείο,
και προσθέτουμε το επόμενο πρόβλημα.
Μου αρέσουν τα σχολεία,
αλλά οι δάσκαλοι τείνουν να διδάσκουν ξεπερασμένες κοσμοαντιλήψεις,
επειδή έμαθαν κάτι όταν πήγαν στο σχολείο,
και τώρα περιγράφουν αυτόν τον κόσμο στους μαθητές
χωρίς κακές προθέσεις,
και αυτά τα βιβλία, φυσικά, που τυπώνονται
είναι ξεπερασμένα σε έναν κόσμο που αλλάζει.
Πραγματικά δεν υπάρχει μια πρακτική
για να κρατάμε το διδακτικό υλικό ενημερωμένο.
Οπότε επικεντρωνόμαστε σε αυτό.
Έχουμε αυτά τα ξεπερασμένα δεδομένα
που προστίθενται στις προσωπικές μας προκαταλείψεις.
Αυτό που συμβαίνει μετά είναι οι ειδήσεις, εντάξει;
Ένας εξαιρετικός δημοσιογράφος ξέρει πώς να διαλέξει
την ιστορία που θα κάνει πρωτοσέλιδο,
και ο κόσμος θα την διαβάζει επειδή είναι συναρπαστική.
Τα ασυνήθιστα γεγονότα είναι πιο ενδιαφέροντα, έτσι δεν είναι;
Και υπερβάλλουν,
ιδίως για τα πράγματα που φοβόμαστε.
Η επίθεση ενός καρχαρία σε έναν Σουηδό
θα είναι στα πρωτοσέλιδα στη Σουηδία για εβδομάδες.
Αυτές είναι τρεις λανθασμένες πηγές πληροφοριών
από τις οποίες είναι πραγματικά δύσκολο να ξεφύγουμε.
Μας βομβαρδίζουν
και εξοπλίζουν το μυαλό μας με πολλές περίεργες ιδέες,
και επιπλέον βάζουμε αυτό το πράγμα
που μας κάνει να είμαστε άνθρωποι, την ανθρώπινή μας διαίσθηση.
Ήταν καλή για την εξέλιξη.
Μας βοήθησε να γενικεύσουμε
και να βγάζουμε συμπεράσματα πολύ πολύ γρήγορα.
Μας βοήθησε να μεγαλοποιούμε αυτά που φοβόμαστε,
και ψάχνουμε αιτιότητα εκεί που δεν υπάρχει,
και μετά έχουμε μια ψευδαίσθηση σιγουριάς
όπου πιστεύουμε ότι είμαστε οι καλύτεροι οδηγοί αυτοκινήτου,
πάνω από τον μέσο όρο.
Όλοι απάντησαν στην ερώτηση,
«Ναι, είμαι καλύτερος οδηγός».
Εντάξει, αυτό ήταν καλό εξελικτικά,
αλλά τώρα που έχει να κάνει με την κοσμοθεωρία,
αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο είναι ανάποδα.
Οι τάσεις που αυξάνονται αντί να μειώνονται,
και αντίθετα,
και εδώ, οι χιμπατζήδες χρησιμοποιούν τη διαίσθησή μας εναντίον μας,
και γίνεται η αδυναμία μας αντί να είναι η δύναμή μας.
Έπρεπε να είναι η δύναμή μας, έτσι δεν είναι;
Πώς λύνουμε τέτοια προβλήματα λοιπόν;
Πρώτα πρέπει να το μετρήσουμε,
και μετά να το θεραπεύσουμε.
Μετρώντας το μπορούμε να καταλάβουμε
ποιο είναι το μοτίβο της άγνοιας.
Ξεκινήσαμε το πιλοτικό πέρσι,
και τώρα είμαστε αρκετά σίγουροι ότι θα συναντήσουμε
πολλή άγνοια σε όλον τον κόσμο,
και η ιδέα είναι
να κλιμακωθεί σε όλους τους τομείς
ή διαστάσεις της παγκόσμιας ανάπτυξης,
όπως το κλίμα, τα απειλούμενα είδη, τα ανθρώπινα δικαιώματα,
η ισότητα των φύλων, η ενέργεια, η οικονομία.
Όλοι οι διαφορετικοί τομείς έχουν δεδομένα,
και υπάρχουν οργανισμοί που προσπαθούν
να διαδώσουν γνώση γι' αυτά τα δεδομένα.
Άρχισα να επικοινωνώ με μερικούς από αυτούς,
όπως τη WWF, τη Διεθνή Αμνηστία και τη UNICEF,
και τους ρώτησα ποια είναι τα αγαπημένα τους δεδομένα
που πιστεύουν ότι δεν γνωρίζει το κοινό;
Συλλέγω αυτά τα δεδομένα.
Φανταστείτε μια μεγάλη λίστα, με, ας πούμε, 250 δεδομένα.
Μετά κάνουμε μια δημοσκόπηση
και βλέπουμε που έχουν το χειρότερο σκορ.
Παίρνουμε μια μικρότερη λίστα
με τα χειρότερα αποτελέσματα,
όπως μερικά παραδείγματα από τον Χανς,
και δεν έχουμε πρόβλημα να βρούμε τέτοια
άσχημα αποτελέσματα.
Εντάξει, αυτή η μικρή λίστα, τι θα την κάνουμε;
Την κάνουμε ένα πιστοποιητικό γνώσης,
ένα πιστοποιητικό παγκόσμιας γνώσης,
που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε, αν είστε μεγάλος οργανισμός,
ένα σχολείο, πανεπιστήμιο, ή ακόμη και ένα πρακτορείο ειδήσεων,
για να πιστοποιήσετε ότι έχετε παγκόσμιες γνώσεις.
Βασικά σημαίνει ότι δεν προσλαμβάνουμε κόσμο
που σκοράρει όπως οι χιμπατζήδες.
Φυσικά και δεν θα έπρεπε.
Ίσως σε 10 χρόνια από τώρα,
αν πετύχει αυτό το έργο,
θα κάθεστε σε μια συνέντευξη
και θα πρέπει να συμπληρώσετε αυτές τις τρελές παγκόσμιες γνώσεις.
Τώρα ερχόμαστε στα πρακτικά κόλπα.
Πώς θα επιτύχετε;
Υπάρχει φυσικά ένας τρόπος,
δηλαδή να κάτσετε αργά τα βράδια
και να αποστηθίσετε όλα αυτά τα δεδομένα
διαβάζοντας όλες αυτές τις αναφορές.
Αυτό φυσικά δεν θα γίνει ποτέ.
Ούτε καν ο Χανς δεν πιστεύει ότι θα γίνει.
Ο κόσμος δεν έχει χρόνο.
Τους αρέσουν οι συντομεύσεις, και να οι συντομεύσεις.
Πρέπει να κάνουμε τη διαίσθηση και πάλι δύναμή μας.
Πρέπει να μπορούμε να γενικεύουμε.
Τώρα θα σας δείξω μερικά κόλπα
όπου οι εσφαλμένες αντιλήψεις αναστρέφονται
σε εμπειρικούς κανόνες.
Ας ξεκινήσουμε με την πρώτη εσφαλμένη αντίληψη.
Είναι πολύ διαδεδομένη.
Όλα γίνονται χειρότερα.
Το ακούσατε. Το νομίζατε κι εσείς οι ίδιοι.
Ο άλλος τρόπος να το σκέφτεστε είναι ότι τα περισσότερα βελτιώνονται.
Κάθεστε με μια ερώτηση μπροστά σας
και είστε αβέβαιος. Θα πρέπει να μαντέψετε «βελτίωση».
Εντάξει; Μην πάτε στο χειρότερο.
Αυτό θα βοηθήσει να σκοράρετε καλύτερα στα τεστ μας.
(Χειροκρότημα)
Αυτό ήταν το πρώτο.
Υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί
και το χάσμα μεγαλώνει.
Είναι μια τρομερή ανισότητα.
Ναι, είναι ένας άνισος κόσμος,
αλλά όταν κοιτάξετε τα δεδομένα, είναι μία καμπούρα.
Εντάξει; Αν νιώθετε αβεβαιότητα,
επιλέξτε το «περισσότερος κόσμος είναι στο μέσο».
Αυτό θα σας βοηθήσει να απαντήσετε σωστά.
Τώρα, η επόμενη προδικασμένη ιδέα είναι
οι πρώτες χώρες και ο κόσμος πρέπει να είναι πολύ, πολύ πλούσιοι
για να έχουν την κοινωνική ανάπτυξη
όπως κορίτσια στο σχολείο και ετοιμότητα για φυσικές καταστροφές.
Όχι, όχι, όχι. Είναι λάθος.
Κοιτάξτε: αυτή η μεγάλη καμπούρα στο κέντρο
έχει ήδη κορίτσια στο σχολείο.
Αν δεν είστε σίγουροι, επιλέξτε
«η πλειοψηφία το έχει ήδη αυτό»,
όπως ηλεκτρικό και κορίτσια στο σχολείο, τέτοια πράγματα.
Είναι μόνο εμπειρικοί κανόνες,
οπότε φυσικά δεν ισχύουν για τα πάντα,
αλλά έτσι μπορείτε να γενικεύσετε.
Ας κοιτάξουμε το τελευταίο.
Ναι, είναι καλό αυτό,
αν οι καρχαρίες είναι επικίνδυνοι.
Όχι, - βασικά ναι, αλλά δεν είναι τόσο σημαντικοί
στα παγκόσμια στατιστικά, αυτό λέω.
Στην πραγματικότητα, εγώ φοβάμαι πολύ τους καρχαρίες.
Έτσι μόλις δω μια ερώτηση για κάτι που φοβάμαι,
το οποίο μπορεί να είναι σεισμοί, άλλες θρησκείες,
ίσως να φοβάμαι τους τρομοκράτες ή τους καρχαρίες,
οτιδήποτε με κάνει να αισθάνομαι,
να υποθέσετε ότι αυτό θα μεγαλοποιήσει το πρόβλημα.
Αυτός είναι εμπειρικός κανόνας.
Βέβαια υπάρχουν σπουδαία επικίνδυνα πράγματα.
Οι καρχαρίες σκοτώνουν πάρα πολύ λίγους. Έτσι θα πρέπει να σκέφτεστε.
Με αυτούς τους τέσσερις εμπειρικούς κανόνες,
πιθανόν να απαντήσετε καλύτερα από τους χιμπατζήδες,
επειδή οι χιμπατζήδες δεν μπορούν να το κάνουν αυτό.
Δεν μπορούν να γενικεύσουν τέτοιους κανόνες.
Και ελπίζουμε να μπορέσουμε να αλλάξουμε τα πράγματα
και θα νικήσουμε τους χιμπατζήδες. Εντάξει;
(Χειροκρότημα)
Αυτή είναι μια συστηματική προσέγγιση.
Τώρα η ερώτηση, είναι σημαντικό;
Ναι, είναι σημαντικό να καταλαβαίνουμε τη φτώχεια,
την ακραία φτώχεια και πώς να την καταπολεμήσουμε,
και πώς να φέρουμε τα κορίτσια στο σχολείο.
Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι πραγματικά λειτουργεί, μπορούμε να το καταλάβουμε.
Αλλά είναι σημαντικό για όλους
που νοιάζονται για το πλούσιο άκρο της κλίμακας αυτής;
Θα έλεγα ναι, εξαιρετικά σημαντικό,
για τον ίδιο λόγο.
Αν έχετε μια κοσμοθεωρία του σήμερα που βασίζεται σε δεδομένα,
ίσως να έχετε την ευκαιρία να καταλάβετε
τι θα έρθει στο μέλλον.
Θα πάμε πίσω σε αυτές τις δύο καμπούρες το 1975.
Τότε γεννήθηκα,
και επέλεξα τη Δύση.
Αυτές είναι οι τρέχουσες χώρες της ΕΕ και η Βόρεια Αμερική.
Ας δούμε τώρα πώς συγκρίνεται το υπόλοιπο και η Δύση
σχετικά με τον πλούτο.
Αυτοί είναι οι άνθρωποι που μπορούν
να πάνε στο εξωτερικό αεροπορικώς για διακοπές.
Το 1975, μόνο το 30 τοις εκατό από αυτούς ζούσε
εκτός της ΕΕ και της Βόρειας Αμερικής.
Αλλά αυτό έχει αλλάξει, εντάξει;
Πρώτα, ας δούμε την αλλαγή μέχρι σήμερα, το 2014.
Σήμερα είναι 50/50.
Σήμερα τελείωσε η κυριαρχία της Δύσης.
Ωραία. Τι θα γίνει μετά;
Βλέπετε τη μεγάλη καμπούρα; Είδατε πώς μετακινήθηκε;
Έκανα ένα πείραμα. Πήγα στην ιστοσελίδα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Έχουν μια πρόβλεψη για το κατά κεφαλήν ΑΕΠ για τα επόμενα πέντε χρόνια.
Έτσι μπορώ να το χρησιμοποιήσω για να δω πέντε χρόνια στο μέλλον,
υποθέτοντας ότι η ανισότητα εισοδήματος σε κάθε χώρα είναι η ίδια.
Το έκανα, αλλά πήγα ακόμη παραπέρα.
Χρησιμοποίησα αυτά τα πέντε χρόνια για τα επόμενα 20 χρόνια
με την ίδια ταχύτητα, τι θα γινόταν, σαν πείραμα.
Ας πάμε στο μέλλον.
Το 2020, είναι 57 τοις εκατό στο υπόλοιπο.
Το 2025, 63 τοις εκατό.
2030, 68. Και το 2035, η Δύση είναι μικρότερη στην πλούσια καταναλωτική αγορά.
Αυτές είναι απλώς προβλέψεις του κατά κεφαλήν ΑΕΠ στο μέλλον.
Το 73 τοις εκατό των πλούσιων καταναλωτών
θα ζει εκτός Βόρειας Αμερικής και Ευρώπης.
Νομίζω ότι είναι καλή ιδέα να χρησιμοποιεί μια εταιρία αυτό το πιστοποιητικό
για να μπορεί στο μέλλον να παίρνει αποφάσεις βασισμένη σε δεδομένα.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκρότημα)
Μπρούνο Τζιουσάνι: Χανς και Όλα Ρόσλινγκ!