พิธีกร: ยินดีต้อนรับทุกท่านนะครับ เข้าสู่ TEDxChulalongkornU ครับ
ขอเชิญทุกท่านพบกับ น้องกัน รพีพัทธ์ รัตนเตมีย์
กับทอล์คที่มีชื่อว่า “สำหรับผม... ฝันสร้างได้” ครับ
(เสียงปรบมือ)
สวัสดีครับ ผมกันนะครับ
เวลาพวกพี่ ๆ เดินไปตามท้องถนน
พวกพี่ ๆ เห็นอะไรกันครับ
พี่ล่ะครับ เห็นอะไร
ครับ พี่บางคนอาจจะตอบว่า
เห็นรถ เห็นถนน เห็นผู้คนสัญจรไปมา
เห็นร้านอาหาร เห็นตึกรามบ้านช่อง
หลายคนก็คงจะเห็นแตกต่างกันออกไปครับ
ผมก็เป็นคนหนึ่งที่เห็นต่างครับ
เพราะสิ่งที่ผมเห็นคือปัญหา
ปัญหาที่เราทุกคนร่วมกันสร้างขึ้น
อาจจะตั้งใจ หรือไม่ได้ตั้งใจก็ตาม
แต่มีเพียงน้อยคนที่เห็นปัญหา
แล้วจะนำกลับมาแก้
ใช่แล้วครับ
ปัญหาที่ผมกำลังพูดถึงอยู่ตอนนี้
ก็คือปัญหาของขยะที่เกลื่อนอยู่ทุกที่
มีน้ำเน่า ส่งกลิ่นเหม็น
แถมด้วยสัตว์ประหลาดตัวน้อย ๆ ที่ไม่มีใครชอบ
รวมถึงทัศนียภาพที่ไม่น่ามองครับ
ผมเชื่อว่าทุก ๆ ท่าน
คงจะได้เห็นภาพเหล่านี้บ่อย ๆ จนชิน
ปัญหานี้จึงดูเหมือนไม่มีอะไร
แต่สำหรับผมและเพื่อน ๆ แล้ว มันมีครับ
เพราะมันเป็นปัญหาที่รอการแก้ไข
แต่ไม่รู้เมื่อไหร่ จะถูกแก้
แล้วใครล่ะ จะเป็นคนแก้
แต่ผมและเพื่อน ๆ
ก็ไม่ได้สนใจคำตอบหรอกครับ
เพราะตอนนั้น พวกผมคิดว่า
พวกเรานี่แหละ
จะเป็นคนเริ่มต้นการแก้ปัญหานี้
ฟังดูเหมือนพวกผมจะเป็นฮีโร่เลยนะครับ
แต่ไม่ใช่หรอกครับ
มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความฝัน
ฝันที่จะเห็นบ้านเมืองของเราน่าอยู่
พวกผมยังกลับไปนั่งคิดว่า
ทำไมคนเราถึงไม่ทิ้งขยะให้เป็นที่เป็นทาง
ทั้งที่รู้ว่ามันสร้างความสกปรก
แน่นอน มันอาจจะมาจากความมักง่ายของคนเรา
แต่ผมว่า มันไม่ใช่แค่นั้นหรอกครับ
มันอาจจะเกิดจากการที่
ถังขยะไม่เพียงพอต่อจำนวนขยะ
หรืออาจจะไม่มีถังขยะในบริเวณนั้นเลยก็ได้ครับ
และภาพที่พวกผมเห็นเหมือนกันก็คือ
ภาพที่มีขยะ มีขยะล้น
มีน้ำเน่า ส่งกลิ่นเหม็น
พวกผมจึงมีความฝัน
ที่จะสร้างถังขยะของพวกผมขึ้นมาเอง
และถังขยะนี้จะต้องไม่เหมือนถังขยะปกติ
เพราะผมจะทำให้ขยะภายในถังกลับมามีคุณค่า
พวกผมยังใช้ปัญหานี้แหละครับ
เป็นไอเดียในการสร้างนวัตกรรมถังขยะ
ของพวกผมครับ
พวกเราเริ่มต้นทำโมเดลถังขยะอันแรก
โดยการนำขวดน้ำพลาสติกธรรมดา ๆ
นำมาตัดแปะ
มีตะแกรงอยู่ข้างในสำหรับแยกแก้วน้ำ
และของเหลวออกจากกัน
และก็มีที่ใส่น้ำอย่างที่เห็นนี่แหละครับ
จากนั้นก็นำไปเสนออาจารย์
อาจารย์ก็ช่วยแนะนำพวกผมเป็นอย่างดี
แต่โมเดลผม ยังขาดอีกหลายอย่าง
พวกผมจึงนำกลับมาปรับปรุง แก้ไข และพัฒนา
จนกลายมาเป็นเจ้าถังขยะใบที่หนึ่งครับ
ผมขอเรียกมันว่า “เจ้าถังใส” แล้วกันนะครับ
เจ้าถังใสใบนี้ พวกผมทำขึ้นมา
ทดลองใช้ในโรงเรียนก่อน
เมื่อทดลองใช้แล้ว
ก็ทำตัวฝาแฝดของเจ้าถังใสขึ้นมาอีกใบหนึ่ง
เพื่อนำไปประกวดที่เกาหลี
เจ้าถังใสใบนี้ ใช้หลักการทางลาดเอียง
และองศาเข้ามาช่วย
เพื่อให้แก้วที่ใส่เข้าไป คว่ำลง
น้ำและน้ำแข็งก็จะหล่นออกมาจากแก้วครับ
งั้นเรามาดูกันเลยนะครับ
ไม่ทราบว่าท่านใด ถือแก้วที่มีน้ำเข้ามาบ้างครับ
มีไหมครับ
พี่ด้านหลัง มีไหมครับ
ไม่มีเลยหรอครับ
ถูกต้องแล้วครับ
เพราะเขาห้ามเอาเข้ามาครับ
(เสียงหัวเราะ)
งั้นผมคงต้องขอความช่วยเหลือ
จากเพื่อนร่วมฝันคนแรกของผมแล้วล่ะครับ
ขอเชิญเปโต้ครับ
(เสียงปรบมือ)
เปโต้จะช่วยสาธิตวิธีการใช้เจ้าถังใส
ไปพร้อมกับผมนะครับ
วิธีการใช้เจ้าถังใสก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไรครับ
ก็แค่ใส่หลอดกับฝาด้านบนของถังขยะ
จากนั้นหย่อนแก้วลงไปในช่องทิ้งแก้ว
แก้วก็จะไหลลงไปตามทางลาด
เหมือนกับสไลเดอร์ ที่เราเล่นตามสวนสนุกหรือสวนน้ำครับ
จากนั้นปากแก้วก็จะคว่ำลง
น้ำและน้ำแข็งก็จะร่วงผ่านตะแกรงไป
ส่วนแก้วที่ไม่มีน้ำแล้ว
ก็จะตกลงไปในคอนเทนเนอร์ครับ
เปโต้ช่วยสาธิตอีกทีได้ไหมครับ
สมมติว่าลูกปัดเป็นน้ำหรือน้ำแข็งละกันนะครับ
ใส่เลยครับ
จะเห็นว่าแก้วจะคว่ำ
เมื่อชนกับทางลาดที่สองนะครับ
ขอบคุณเปโต้มากครับ
(เสียงปรบมือ)
จากนั้นเราก็นำน้ำไปเททิ้ง
และสามารถนำแก้วไปรีไซเคิลได้ครับ
จากการแข่งขันที่เกาหลีทำให้พวกผมรู้ว่า
เจ้าถังใสของพวกผมยังต้องพัฒนาอีกหลายอย่าง
ไม่ว่าจะเป็นด้านขนาดของถัง พื้นที่จุ
การนำน้ำไปใช้ประโยชน์
และหน้าตาสีสันของมันครับ
พอพวกผมกลับจากเกาหลีแล้ว
อาจารย์บอกพวกผมว่า ยังมีอีกการแข่งขันหนึ่ง
อยู่ที่เจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
พวกผมอยากไปมากครับ
พวกผมจึงไม่หยุดความฝันไว้แค่เจ้าถังใส
และพวกผมได้นำปัญหามาพัฒนา
จนกลายเป็นเจ้าถังเหลืองครับ
พวกพี่ ๆ จำได้ไหมครับว่า ปัญหาของเจ้าถังใสมีอะไรบ้าง
งั้นผมขออธิบายอีกทีแล้วกันนะครับ
ก็คือมีทางลาดที่กินพื้นที่ถัง
คอนเทนเนอร์สามารถจุได้ก็จริงครับ
แต่ว่ามันยื่นออกนอกจากถัง
ทำให้ถังมีขนาดเทอะทะ
น้ำที่แยกออกมาแล้วก็รวมกัน
เกิดการเน่าเสียอยู่ดี นำไปใช้ประโยชน์ไม่ได้
และหน้าตาของถังครับ
พวกผมจึงนำปัญหาเหล่านี้แหละครับ
มาพัฒนาจนกลายมาเป็นเจ้าถังเหลือง
เรามาดูกันครับ
เรามีการเปลี่ยนทางลาดเป็นฝาพลิก
มีสปริงอยู่ข้างในเพื่อดีดครับ
แก้วก็จะตีลังกา
แล้วเราก็ได้ทำคอนเทนเนอร์ให้เข้าไปอยู่ในตัวถัง
เราทำให้มันมีขนาดเล็กลง แต่สามารถจุได้มากขึ้น
สงสัยไหมครับ ว่าทำไมมีขนาดเล็กลง
แต่สามารถจุได้มากขึ้น
ก็เพราะตัวนี้แหละครับ
มันคือที่เหยียบ สำหรับเหยียบเพื่อบีบอัด
เมื่อแก้วถูกบีบอัดก็จะมีขนาดเล็กลง
ทำให้สามารถจุได้มากขึ้นครับ
แล้วเราก็ได้เพิ่มระบบกรองเข้าไปครับ
เพื่อให้น้ำที่ผ่านการกรอง
สามารถนำมาใช้ประโยชน์ต่าง ๆ ได้
แล้วเราก็ได้ตกแต่งถังให้สวยงาม
ทำให้เจ้าถังเหลืองของพวกผม
หล่อและสมาร์ทมากขึ้น
และทั้งหมดนี้อยู่ในถังใบนี้ใบเดียวครับ
(เสียงปรบมือ)
นอกจากเปโต้แล้ว ผมยังมีเพื่อนร่วมฝันอีกสองคนครับ
คนที่สองชื่อพุด แต่มาไม่ได้
เนื่องจากเขาติดแข่งลีลาศครับ
งั้นผมคงต้องขอความช่วยเหลือ
จากเพื่อนร่วมฝันคนสุดท้ายแล้วล่ะครับ
ขอเชิญพร้อมครับ
(เสียงปรบมือ)
พร้อมก็จะช่วยสาธิตวิธีการใช้เจ้าถังเหลือง ไปพร้อมกับผมครับ
วิธีการใช้เจ้าถังเหลืองก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร
เหมือนกับเจ้าถังใสเลยครับ
ก็คือ ใส่หลอดกับใส่ฝา
จากนั้นเปิดฝา
ใส่แก้วเข้าไป
แล้วก็ปล่อยมือเลยครับ
แก้วก็จะคว่ำลงแล้วตกลงไปตรงที่บีบอัด
แล้วเราก็ต้องทำการเหยียบครับ
จากนั้นแก้วก็จะถูกบีบอัด
แล้วตกลงไปในคอนเทนเนอร์
เห็นไหมครับว่าแก้วจะมีขนาดเล็กลง
ส่วนน้ำก็จะไปสู่ระบบกรองครับ
ในระบบกรองของเรา เราก็ได้ทำตัวกรองชั้นบน
แล้วก็มีตัวกรองหยาบ และกรองละเอียดครับ
น้ำที่ผ่านการกรองแล้ว
ก็สามารถนำไปใช้ประโยชน์ต่าง ๆ ได้
เช่น รดน้ำต้นไม้ครับ
ขอบคุณพร้อมมากครับ
(เสียงปรบมือ)
เจ้าถังเหลืองของพวกผมเป็นเพียงตัวอย่าง
ของการแก้ไขปัญหาเล็ก ๆ เท่านั้นครับ
ในโลกนี้ยังมีปัญหาอีกมากมายที่กำลังรอการแก้ไขอยู่
มันอาจจะไม่ใช่ความรับผิดชอบของใคร
และมันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เราถนัด
แต่ผมเชื่อว่าถ้าเราทุกคน
ไม่ว่าจะเป็นเด็กอย่างผม หรือเป็นผู้ใหญ่แบบทุก ๆ ท่าน
เพียงคุณกล้าที่จะลุกขึ้นลงมือทำ
ลงมือจัดการกับปัญหาต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัวเรา
ถึงแม้ว่าสุดท้าย
ปัญหานั้นอาจจะไม่สามารถแก้ได้สำเร็จ 100%
แต่เชื่อผมเถอะครับ ว่าเพียงแค่คุณเริ่มต้น
คุณก็เข้าใกล้ความสำเร็จนั้น
ไปอีกก้าวหนึ่งแล้วครับ
ขอบคุณครับ
(เสียงปรบมือ)