Δεν έχει γεύση, χρώμα και άρωμα και είναι διαυγές.
Καλύπτει πάνω από το 70% της Γης, και κινείται
σε έναν συνεχή κύκλο από τη θάλασσα και τα ποτάμια μέχρι τα σύννεφα, και πίσω.
Αποτελεί το 60% του ανθρώπινου σώματος.
Με όλο αυτό το νερό τριγύρω και μέσα μας
εύκολα το θεωρούμε δεδομένο.
Αλλά στο υπόλοιπο ηλιακό σύστημα, είναι σχεδόν αδύνατο να βρει κανείς νερό.
Πώς λοιπόν κατέληξε ο πλανήτης μας να έχει τόσο πολύ από αυτό το στοιχείο,
και από πού προήλθε;
Όπως μάλλον γνωρίζετε
το μόριο του νερού αποτελείται από δύο βασικά στοιχεία.
Το υδρογόνο, που είναι το απλούστερο από όλα τα στοιχεία
υπάρχει σχεδόν από την αρχή του σύμπαντός μας.
Το οξυγόνο εμφανίστηκε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια μετά,
αφότου άρχισαν να σχηματίζονται τα άστρα.
Η μεγάλη πίεση στο κέντρο της πύρινης κόλασης των αστεριών ήταν τόση
που τα άτομα του υδρογόνου ενώθηκαν και σχημάτισαν το ήλιο.
Το ήλιο με τη σειρά του τήχθηκε και σχημάτισε άλλα, βαρύτερα στοιχεία
όπως: βηρύλλιο, άνθρακα και οξυγόνο, με τη διαδικασία της νουκλεοσύνθεσης.
Όταν τα άστρα καταστράφηκαν και έγιναν υπερκαινοφανείς αστέρες
τα νέα αυτά στοιχεία εξαπλώθηκαν στο διάστημα
και ενώθηκαν σε νέες συνθέσεις όπως τo γνωστό H2O - το νερό.
Τα μόρια του νερού βρίσκονταν στο νέφος σκόνης
που δημιούργησε το ηλιακό μας σύστημα
και άλλα συγκρούστηκαν με τον πλανήτη μας μετά τη δημιουργία του.
Υπάρχει όμως ένα μεγάλο ερώτημα για το οποίο δεν έχουμε απάντηση:
πόσο νερό έφτασε στη Γη και πότε;
Αν, όπως λέει η θεωρία,
υπήρχαν μικρές ποσότητες νερού στη Γη όταν σχηματίστηκαν τα πετρώματα
οι υψηλές θερμοκρασίες και η απουσία περιβάλλουσας ατμόσφαιρας
θα προκαλούσαν την εξάτμισή του πίσω στο διάστημα.
Το νερό δεν θα μπορούσε να παραμείνει στον πλανήτη
μέχρι εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια αργότερα
όταν σχηματίστηκε η πρώτη ατμόσφαιρα μέσω της απαέρωσης.
Αυτό συνέβη όταν λιωμένα πετρώματα στον πυρήνα της Γης
απελευθέρωσαν ηφαιστειακά αέρια στην επιφάνεια,
δημιουργώντας ένα στρώμα που μπορούσε να παγιδεύσει το νερό.
Λοιπόν, πώς επέστρεψε το νερό στον πλανήτη;
Οι επιστήμονες θεωρούσαν για καιρό
ότι το περισσότερο προήλθε από κομήτες που μετέφεραν πάγο,
ή πιθανότερα αστεροειδείς που βομβάρδιζαν τη Γη για εκατομμύρια χρόνια.
Πρόσφατες έρευνες αμφισβήτησαν αυτήν τη θεωρία.
Όταν εξετάστηκαν ανθρακούχοι χονδρίτες μετεωρίτες
που σχηματίστηκαν αμέσως μετά τη γένεση του ηλιακού συστήματος
οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι δεν περιείχαν μόνο νερό,
αλλά η ορυκτή χημική σύνθεσή τους ήταν ίδια με τα πετρώματα της Γης
και με δείγματα ενός αστεροειδή, που σχηματίστηκε την ίδια περίοδο με τη Γη.
Αυτό σημαίνει ότι η Γη μπορεί να συγκέντρωσε
μια σημαντική ποσότητα νερού αρχικά που μπόρεσε να διατηρηθεί,
παρά την έλλειψη ατμόσφαιρας,
αν και οι αστεροειδείς ίσως έφεραν κι άλλο ανά τους αιώνες.
Αν αυτό αποδειχτεί, τότε
η ζωή μπορεί να σχηματίστηκε πολύ νωρίτερα από όσο αρχικά πιστεύαμε.
Οπότε δεν γνωρίζουμε με σιγουριά αν το νερό στη Γη
προέκυψε από αρχικό σχηματισμό,
μεταγενέστερες συγκρούσεις
ή συνδυασμό και των δύο.
Πάρολα αυτά, το νερό που τρέχει στο ντους μας, στα συντριβάνια και τις βρύσες
είναι δεν ήρθε μόνο από μια κοντινή λίμνη ή ένα ποτάμι,
αλλά έκανε πρώτα μια διαστημική, χαοτική διαδρομή για να μας συναντήσει.