Kêliyên Dîtinê...
Salên 1920an e.
Johnson û Johnson cawên pansûmanê yên bigaz û mezin ku,
sterîl in û li dijî mîkroban mohrkirî ne
bi awayekî serkeftî bo cara ewil çê dikin.
Xebatkarekî bi navê Earl Dickson
çendek berê bi jineke ciwan ya xisarok re dizewice.
Gelek caran li malê birînên jina wî çêdibûn
ku li ber cawê pansumanê yên mezin biçûk diman
di kêliyeke dîtinê de, Earle
parçeyeke çarçikî ji cawê pansûmanê dibirre û
bi zemqê, birîna wê ve dizeliqîne.
Earl neçar dimîne ku gelek ji van cawên biçûk
yên bi zemq ji bo jina xwe ya xisarok çêbike û
bo çêkirina van cawên piçûk rêbazekî kifş dike.
Bo ku zemqê û caw bi hev ve bike
cawê krinolîn bi kar tîne.
Johnson û Johson dest bi çêkirina vê keşfa Earle dikin.
Wek pêngaveke ticarî cara pêşîn
bi hezaran bandên birînê belaş belav kirin,
bo komeke bi navê BSTê ku li seranserî Amerîkayê berbelav bû.
Di wextekî kurt de ev band bû lazimiyeke malê.
Tê texmîn kirin ku ji Johnson û Johnson ji hingî ve
bêhtirê 100 mîlyar banda birînê çêkirine.